ან რატომ არ უნდა დაისაჯოს ყალბი განაჩენის გამოტანის გამო მოსამართლე, მოსამართლის სიყალბე უფრო დიდი დანაშაული არ არის?! არანაირი დამოუკიდებელი და სამართლიანი სასამართლო საქართველოში არ არსებობდა, რის გამოც ევროპის სასამართლოში საქართველოდან ყველაზე მეტი საჩივარია შესული”-ასე დაიწყო “გურია ნიუსთან” საუბარი ყოფილმა პატიმარმა, გოჩა გორგოძემ, რომელმაც ციხეში რამდენიმე წელი გაატარა. ახლა, სამშობლოდან შორს მყოფმა, ჩვენთან #1 საპყრობილეში გატარებული დღეები გაიხსენა.
გოჩა გორგოძე: _ კუბლაშვილი და სააკაშვილი დამოუკიდებელ სასამართლოზე რომ საუბრობენ, ეს ცინიზმია! რომ ვუსმენ, თავს ვერ ვიკავებ სიბრაზისგან. რომ არა კუბლაშვილი და მისი მონური სასამართლო, უსაფუძვლოდ არ გავატარებდი ციხეში 6 წელს. ორჯერ დამაკავეს ერთი და იგივე საქმეზე და თან, არმომხდარზე. ბაღდათის “ახალგაზრდა მოქალაქეების” თავმჯდომარე ვიყავი, თან ბაღდათის საფინანსო სამსახურის მთავარი ბუღალტერი. ყოფილმა საგადასახადო სამსახურის უფროსმა, 2001 წელში, მთხოვა, რომ გამეყალბებინა ბიუჯეტი და არშესრულებული შემოსავლები მეჩვენებინა შემოსულად, ანუ ფიქტიური შესრულება გამეკეთებინა. ამაზე, რა თქმა უნდა, უარი ვუთხარი; ის რევოლუციის შემდეგ გამგებელი გახდა და შურისძიების ტალღა ააგორა კიდეც.
2003 წელს გამათავისუფლეს სამსახურიდან ოპოზიციონერობის გამო. 2003 წლის 30 დეკემბერს ჩემი საქმე გადააგზავნეს ბაღდათის რაიონის პროკურატურაში. 8-თვიანი დევნის შემდეგ, გადამახდევინეს 4200 ლარი ბაღდათის ბიუჯეტში და მომისაჯეს 2 წელი პირობითი სასჯელი.
ეს დარღვევა ეხებოდა კონკრეტულად 2003 წელს. 2004 წელს ხელახლა დამიწყეს დევნა ახლა უკვე 2002 წელზე და 10 200 ლარს მედავებოდნენ. 2004 წლის 24 დეკემბერს დამაკავეს და 2005 წლის 13 იანვარს ზედამხედველობის ქვეშ სააპელაციო სასამართლომ გამათავისუფლა.
_ მეორე ჯარიმაც გადაიხადეთ?
_ არა, უკვე აღარ ღირდა. 2006 წლის 25 სექტემბერს ბაღდათის რაიონულმა სასამართლომ გაყალბებული ექსპერტიზის საფუძველზე მომისაჯა 7 წლით პატიმრობა
მიუხედავად იმისა, რომ დოკუმენტურად ვამტკიცებდი, არავითარი გაყალბება და მითვისება არ მომხდარა. გავასაჩივრე, სააპელაციო სასამართლომ გამომიშვა, მაგრამ საქმე დარჩა ძიებაში. მიუხედავად იმისა, რომ ვამტკიცებდი ჩემს სიმართლეს, სააპელაციო და უზენაესმა სასამართლოებმა მაინც დამიტოვეს სასჯელი _ სააპელაციომ უცვლელად 7 წელი, ხოლო უზენაესმა _ 6 წელი. მთლიანობაში ციხეში 4 წელი მომიხდა ყოფნა; 2008 წელს სააკაშვილის ამნისტია ჩემს მუხლსაც შეეხო და ერთი წელი მომაკლო. ჩემი საქმე გაშვებული მაქვს სტარსბურგის ადამიანთა უფლებების სასამართლოში. მე ვაგრძელებდი ბრძოლას. უზენაეს სასამართლოსა და მთავარ პროკურატურას რამდენჯერმე გადავუგზავნე ჩემი საქმე, რომ პროკურატურისა და სასამართლოს სიყალბეებზე აღძრულიყო სისხლის სამართლის საქმე, მაგრამ იქედან სრულიად აბსურდული პასუხები მომდიოდა. 2010 წლის 14 აგვისტოს მივმართე პროკურატურას ისე, რომ რა თქმა უნდა აღიარება არ გამიკეთებია, მოეხდინა ჩემი შეწყალება და 2010 წლის 23 ნოემბერს შემიწყალეს.
_ სად იხდიდით სასჯელს?
_ 6 თვე ვიყავი ქუთაისის #2 საპყრობილეში, შემდეგ უზენაესში საჩივრის შეტანის გამო გადამიყვანეს #1 საპყრობილეში, ეგრეთ წოდებულ “კრიტში”, სადაც 19 თვე ვიყავი.
უმძიმესი მდგომარეობა იყო, ალბათ ნახეთ დახურვის დროს რა დღეში იყო?!. ერთ საწოლზე 2 პატიმარი მოდიოდა და იძულებული ვიყავით მორიგეობით გვეძინა. ზემოდან ცელოფანი გვქონდა გაჭიმული _ კედელი იმდენად ნესტიანი და დამპალი იყო, კედლიდან და ჭერიდან ცემენტი ცვიოდა. კამერაში 38_40 კაცი ვიყავით, ჰაერი არ იყო, მითუმეტეს, ზაფხულში.
ზამთარში ფანჯრებზე ცელოფანს აფარებდნენ, რომ სიცივე არ შემოსულიყო, მაგრამ მერე ჰაერი არ შემოდიოდა და ვხსნიდით. საშინელი ანტისანიტარია იდგა….
ცემა იქ ჩვეულებრივი ამბავი იყო. ციხის თანამშრომელს თუ უნდოდა დაწინაურება, პატიმარი უმიზეზოდ უნდა ეცემა ერთხელ მაინც.
სოციალური თანამშრომელი იყო ერთი, ვეშაპოვი გვარად, რომელსაც მხოლოდ პატიმრების წერილების წაღება და პატიმრების მომსახურება ევალებოდა. ერთხელ, ჩვენს კამერაში ნასვამი შემოვიდა, პატიმარს აუხირდა, გაიყვანა და ცემა. ამის მერე უსაფრთხოებაში გადაიყვანეს, ხოლო უსაფრთხოების თანამშრომელი, რომელიც პატიმრებს ნორმალურად გვეპყრობოდა, იმ სოციალის ადგილას გადაიყვანეს.
დამემართა ტუბერკულოზი, უკვე ანთებითი პროცესი მქონდა, რომ შემამოწმეს, რის შემდეგ 10 თვე ტუბზონაში ვიყავი სამკურნალოდ, შემდეგ რუსთავის ზონაში გადამიყვანეს.
ციხის ექიმები ცალკე თემაა; მათთან ურთიერთობას ისევ ზედამხედველებთან ურთიერთობა ჯობდა, არანაირი შეწყალება. ტუბერკულოზზე გასინჯვას 5-6 თვე ვითხოვდი და სანამ არ გადამივიდა ანთებით პროცესში, ყურადღება არ მოუქცევიათ. ტუბზონაშიც მორიგეობით გვეძინა საშიელ პირობებში, თუმცა კვება იყო შედარებით ნორმალური.
ყველაზე ცუდი მოპყრობა #1 საპყრობილეში იყო. იქაური თანამშრომლები სადისტები და დასასჯელები არიან. მიყვანისთანავე ცემა ეს ჩვეულებრივი მოვლენა იყო. არც ერთი ეტაპი ცემის გარეშე არ დამთავრებულა.
#1 საპყრობილის უსაფრთხოების სამსახურის უფროსი, მგონი დათო ერქვა, სოციალური სამსახურის მუშაკებიც კი იღებდნენ ცემაში მონაწილეობას. გამორიცხული იყო, პატიმარი იქ მოეყვანათ და მიყვანისთანავე არ ეცემათ, თან ჯგუფურად 8-10 კაცი ცემდა ერთ პატიმარს.
“კრიტი” მართლაც ადამიანის საწამებელი დაწესებულება და იქ ვინც მოიხადა სასჯელი ერთი დღე 2 და 3 დღედ უნდა ჩაეთვალოს, პატიმრებს ფსიქოლოგიურად ანადგურებდნენ…
სანამ ციხის საავადმყოფოში გადაიტანდნენ მიცვალებულს, იქვე ჩვენს გვერდით იყო. ამბობდნენ, ეკლესიის ზარი რამდენჯერაც დაკრავს, იმდენი მკვდარი პატიმარი გაყავთო…
იყო დღეები, ზარი დღეში ორჯერ და სამჯერ ჩამოჰკრავდა, ხოლმე და ჩვენც პატიმრების სულის მოსახსენიებელ ლოცვას ვკითხულობდით…
_ თქვენ იყავით ათენში იმ ადამიანებთან ერთად, რომლებმაც გადაწყვიტეს, სააკაშვილს კვერცხებით დახვედროდნენ, თუმცა ვერსად ნახეთ…
_ ციხიდან გამოსვლის შემდეგ საბერძნეთში ვცხოვრობ. ემიგრანტები თვალყურს ვადევნებთ საქართველოში მიმდინარე მოვლენებს. გავიგეთ, სააკაშვილი იყო აქ ჩამობრძანებული და ვეძებდით. ვერსად ვერ მივაკვლიეთ. არც საელჩომ არ იცოდა რამე მისი უეცარი ვიზიტის შესახებ, არც პროტოკოლით ყოფილა გათვალისწინებული. ეტყობა, “სახალხო პარტიიდან” ვიღაც მისმა ლობისტმა “ჩაუწყო”… მერე ამბობდნენ, საავადმყოფოში იყო მისული ჯანმრთელობის პრობლემის გამოო. ალბათ გაიგო, რომ ვეძებდით და დილით, 7 საათზე გაფრენილა.
ილიას ძეგლს იღებენ, აღმაშენებელს ზევით-ქვევით დაარბენინებენ და კვერცხების ძეგლებს აკეთებენ. ეს იყო ყაჩაღების მთავრობა, რომელიც ხალხს იტაცებდა, ოფიციალურად ამწყვევდა ციხეში და მათი თავისუფლების ხარჯზე აღებულ ფულებს აძლევდა ევროპელ და ამერიკელ ლობისტებს.
ხელისუფლებასა და ხალხს შორის რომ გაუცხოვება დაიწყება, მერე იმ ხელისუფლების საქმე წასულია და ვინც არ ცდილობს ამ საკითხის მოგვარებას, ის მედროვეა.
მომავალში უნდა აიკრძალოს “ნაციონალური პარტია”, რადგან, კოლონიური მმართველობით ქართველი ხალხის გადაშენებას ისახავდა მიზნად.
