რომელიც 2012 წლის ივლისიდან დეკემბრის ჩათვლით პერიოდს მოიცავს
428 საქმიდან რომელსაც საიას მონიტორები აკვირდებოდნენ, 402 საქმე თბილისის საქალაქო სასამართლოს ეკუთვნის, 26 კი _ ქუთაისის საქალაქო სასამართლოს.
ანგარიშის მიხედვით, ის პრობლემები, რაც წინა კვლევის დროს დაფიქსირდა, კვლავ გადაუჭრელია, თუმცა, გარკვეულ საკითხებთან დაკავშირებით მცირე გაუმჯობესება შეინიშნება. კვლავაც ტენდენციად რჩება აღკვეთის ღონისძიების სახედ პატიმრობის შეფარდების მაღალი მაჩვენებელი, ასევე არაადეკვატურად დიდი ოდენობის გირაოს იმ ბრალდებულებთან მიმართებაშიც კი, რომლებსაც ნაკლებად მძიმე დანაშაულში ედებათ ბრალი.
49 საქმიდან, სადაც ბრალდების მხარემ პატიმრობის შეფარდება მოითხოვა, 36 შემთხვევაში სასამართლომ დააკმაყოფილა მოთხოვნა და ბრალდებულს პატიმრობა შეუფარდა. აღსანიშნავია, რომ დანარჩენი 13 შემთხვევიდან, სადაც სასამართლომ არ დააკმაყოფილა ბრალდების მხარის შეამდგომლობა, 10 ბრალდებული ყოფილი მაღალ ჩინოსანი იყო.
ყოფილი ჩინოვნიკებისადმი ლოიალურობის პარალელურად, სასამართლო არაადეკვატურად მკაცრი გადაწყვეტილებებით გამოირჩეოდა რიგითი მოქალაქეების მიმართ.
3 შვილის მარტოხელა დედას, რომელმაც 152 ლარის ღირებულების ნივთი მოიპარა, სასამართლომ აღმკვეთ ღონისძიებად პატიმრობა შეუფარდა.
პატიმრობა შეეფარდა მცირეწლოვანი შვილის მარტოხელა დედასაც, რომელსაც თაღლითობაში ედებოდა ბრალი (ზიანი მხოლოდ 800 დოლარს შეადგენდა).
დიაბეტით დაავადებული 67 წლის ბრალდებული ყალბი დოკუმენტის დამზადება-გამოყენებისთვის ციხეში გაამწესეს. პატიმრობა შეეფარდა მცირეწლოვანი შვილის მარტოხელა მამასაც, რომელსაც ცეცხლსასროლი იარაღის შენახვა-შეძენა ედებოდა ბრალად.
სასამართლომ 49 საქმიდან მხოლოდ 13 შემთხვევაში გამოიყენა გირაო მაშინ, როდესაც პროკურორი პატიმრობას ითხოვდა. ამ 13-დან 10 ბრალდებული ყოფილი მაღალი თანამდებობის პირი იყო.
როგორც წესი, სასამართლო გირაოს შეფარდებისას არ იკვლევდა ბრალდებულის ფინანსურ მდგომარეობას და მათ არარადეკვატურად დიდი თანხის გადახდას აკისრებდა.
მაგალითად, 25 შემთხვევიდან სასამართლომ მხოლოდ 3 შემთხვევაში გამოარკვია ბრალდებულის ფინანსური მდგომარეობა, იმ დროს როდესაც აღნიშნულზე არ მიუთითებდა არც ბრალდების და არც დაცვის მხარე.
სოციალურად დაუცველ ბრალდებულებს, რომლებიც ელიავას ბაზრობაზე მუშაობდნენ და ბრალად ედებოდათ ხულიგნობის ჩადენა, სასამართლომ 5 ათასლარიანი გირაო დააკისრა, რისი გადახდის პერსპექტივაც ბრალდებულებს არ ჰქონდათ.
პირს, რომელიც მცირე ოდენობის ნარკოტიკს პირადი მოხმარებისთვის ინახავდა, სასამართლომ 25 ათასლარიანი გირაო დააკისრა. ბრალდებულის ადვოკატმა ამაზე მკვეთრი პროტესტი გამოთქვა, თუმცა, უშედეგოდ.
კიდევ ერთ ნაკლებად მძიმე დანაშაულისთვის ავადმყოფი დედის ერთადერთ მარჩენალ შვილს შეეფარდა გირაო 7 ათასი ლარის ოდენობით, ხოლო სოციალურად დაუცველ ბრალდებულს თაღლითობის სავარაუდოდ ჩადენისთვის 35 ათასლარიანი გირაო.
არსებულ ტენდენციას მონიტორინგის ანგარიშის ავტორები მაინც დადებით ცვლილებას უწოდებენ.
„აღსანიშნავია, რომ 2012 წლის ოქტომბრის არჩევნების შემდეგ დაფიქსირდა ორი განსხვავებული და პოტენციურად დადებითი ცვლილება გირაოსთან მიმართებით. წინა მონიტორინგის მონაცემებით მოსამართლე არასოდეს იყენებდა გირაოს თუ მას ბრალდება არ ითხოვდა, ხოლო როდესაც ბრალდება ითხოვდა გირაოს გამოყენებას, სასამართლო ბრალდებულს ყოველთვის უფარდებდა მოთხოვნილი თანხის იდენტურ ოდენობას. ოქტომბრის არჩევნების შემდეგ კი დაფიქსირდა შეცვლილი სურათი. 13 ბრალდებულის მიმართ სასამართლომ გამოიყენა გირაო, მაშინ როდესაც პროკურორი პატიმრობის შეფარდებას ითხოვდა, მათგან 10 ბრალდებული ყოფილი მაღალი თანამდებობის პირია. ამასთან ოქტომბრის არჩევნების შემდეგ სასამართლომ 11 ბრალდებულს შეუფარდა იმაზე ნაკლები ოდენობის გირაო ვიდრე პროკურორი ითხოვდა, ამ თერთმეტიდან მხოლოდ ერთი იყო ყოფილი მაღალი თანამდებობის პირი,“ _ ნათქვამია მონიტორინგის ანგარიშში.
