“მე მიყვარს ჩემი პოლიცია” _ პოლიტიზებული თუ კეთილგანწყობილი ნაბიჯი

თერთმეტი კლასი ისე დავამთავრე, რომ ორი თავისუფალი თემა დავწერე სასკოლო გამოცდაზე. ორივე ძალიან პატრიოტული იყო, ერთი საქართველოს ეხებოდა, მეორე _ აფხაზეთს. მიმიხვდი, ალბათ, რატომ გავაკეთე ასეთი შესავალი წერილზე, რომელიც დღევანდელი ნომრის მთავარი თემაა. შინაგან საქმეთა სამინისტრო ისე ზრუნავს ყველასა და ყველაფერზე, რომ სკოლებში კვლავინდებურად გაგრძელდება კონკურსი (რომელიც უკვე მესამე წელია ტარდება) _ “მე მიყვარს ჩემი პოლიცია.”  ამ პროექტს საქართველოს განათლების და მეცნიერების სამინისტრო საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროსთან თანამშრომლობით ახორციელებს. როგორც ჩანს, ბოლო პერიოდში ძალოვანი სტრუქტურა ძალიან ჩაება განათლების სისტემაში. მაგალითად, პროკურატურა სკოლებში სპორტულ და ინტელექტუალურ თამაშებს აწყობს, ბავშვებს უქმნიან იმის განცდას, რომ პროკურორები გახდნენ. შინაგან საქმეთა მინისტრი ვანო მერაბიშვილი კი წერილებს საჩუქრებთან ერთად უგზავნის პედაგოგებს, აინტერესებს მათი აზრი. სწორედ მაგ წერილების შემდეგ გახდა ცნობილი, რომ მანდატურები შევლენ სკოლებში. მოკლედ, კონკურსი გამოცხადებულია და ახლა ჯერი ბავშვებზეა.

ზემო ნატანების საჯარო სკოლის დირექტორის ლაშა ბოლქვაძის თქმით, ნებისმიერი კონკურსი, რომელიც შეეხება თუნდაც სახელმწიფოს სტრუქტურების მუშაობას, საზოგადოებას, ცუდი არ არის და საგანგაშოც ამაში არაფერია.
_ ბატონო ლაშა, თქვენ რომ სკოლის მოსწავლე იყავით, მაშინ რა თემებზე წერდით?
_ აბსოლუტურად გასხვავებული ეპოქა იყო, როდესაც მე სკოლაში ვსწავლობდი. მაშინ სულ სხვა თემატიკაზე ვწერდით. კარგია, როდესაც ბავშვები ინტერესდებიან სხვადასხვა სტრუქტურების მუშაობით.
მზია ვაშალომიძე, ბახვის საჯარო სკოლის დირექტორი: _ ჩვენი წინა წარსული ისტორიით, როდესაც ქურდული მენტალიტეტი იყო, ფსიქიკურად ეს ძალიან მოქმედებდა ჯერ სკოლებზე და შემდეგ მოსწავლეებზე. დღეს, როცა პოლიციის ავტორიტეტი გაზრდილია, არ არის საგანგაშო ის, რომ ბავშვებმა ასახონ ის, რასაც ხედავენ.
_ წლების უკან, როდესაც თქვენ იყავით სკოლის მოსწავლე, დაწერდით მსგავს თემას?
_ შეიძლება მაშინ არ დამეწერა ეს თემა, მაშინ დავწერდი, როგორი მინდოდა ყოფილიყო პოლიციელი.
_ ორი წლის განმავლობაში მონაწილეობდა თქვენი სკოლის ბავშვები კონკურსში?
_ ჩვენ ვმონაწილეობდით ამ კონკურსში, ნახატები გავგზავნე, გამარჯვებულიც გვყავდა და დიპლომიც აქვს მიღებული.
თ.კ. ოზურგეთის ერთ-ერთი საჯარო სკოლის მოსწავლე: _ არ ვიცი საერთოდ ამ კონკურსის შესახებ, არავის არაფერი უთქვამს.  
24 ნოემბერს სოფელ ლიხაურში რამდენიმე სკოლის მოსწავლე ჩავწერეთ, რომლებიც საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქს ილია მეორეს ელოდებოდნენ. გამოკითხული ხუთი მოსწავლისგან გავიგეთ, რომ ამის შესახებ ინფორმაციას არ ფლობდნენ. ჩვენს კითხვაზე, დაწერდნენ თუ არა მსგავს თემაზე თხზულებებს, მათგან პასუხი ვერ მივიღეთ.
ოზურგეთის #1 საჯარო სკოლაში სულ სხვა მდგომარეობაა, აქ ორი მეოთხეკლასელი, ერთი მეშვიდეკლასელი და ერთი მეთერთმეტეკლასელი ჩავწერეთ. ისინი ამბობენ, რომ მსგავსი თემები სკოლებში უნდა იწერებოდეს და პრობლემას ვერ ხედავენ.
ლანა შარაშიძე, მეთერთმეტე კლასი: _ უკვე დავწერე თემა და ვაგზავნი. თემა არის ძალიან კარგი, მოსწავლეები გამოხატავენ თავიანთ აზრს, ვფიქრობ, რომ პოლიცია წინა წლებთან განსხვავებით მნიშვნელოვნად შეიცვალა უკეთესობისკენ. ხშირად მესმოდა, რომ ძალიან ბევრი დანაშაული ხდებოდა, ახლა უფრო შემცირდა.
საბა მათითაშვილი, მეშვიდეკლასელი: _ არ დამიწერია ამ თემაზე, ჩემი აზრით, მათ უკეთესი ურთიერთობა აქვთ საზოგადოებასთან. მოიმატა პოლიციის მუშაობის ხარისხმა, უფრო კარგ შენობაში არიან.
მიხეილ ჩიტაიშვილი, მეოთხეკლასელი: _ პოლიცია ახლა უფრო კარგია, მოსახლეობას ეხმარება. საკონკურსოდ ვაპირებ ნახატის გაგზავნას, მაგრამ, ჯერჯერობით, არ დამიხატავს, ვფიქრობ, რა უნდა დავხატო.
აკაკი ზღულაძე, მეოთხეკლასელი: _ ვფიქრობ, რომ დავხატო. ვაპირებ პოლიციის შენობის დახატვას, ასევე როგორ მისდევს პოლიციელი კრიმინალს.
იურისტი ვახუშტი მენაბდე ამბობს: _ თავისთავად ის, რომ სახელმწიფო ინსტიტუტებზე ამ ასაკში მოსწავლეებს ფიქრი უწევთ, ძალიან კარგია, რადგან სამოქალაქო საზოგადოება სწორედ ისეთი პიროვნებებისგან ყალიბდება, რომელთაც ძალიან მკვეთრი შეხედულებები აქვთ საკუთარ სახელმწიფოზე. მაგრამ სათაურის ამგვარი ფორმულირება მიმართულების მიმცემია მოსწავლეებისთვის და ნეიტრალური ანალიზის საშუალებას ნაკლებად იძლევა. მეორეს მხრივ, ამ სათაურს ჩემთვის ცოტა ირონიული შეფერილობა აქვს, გაუგებარია, რატომ უნდა გაგაჩნდეს თბილი გრძნობები სახელმწიფო ინსტიტუტების მიმართ, როდესაც ეს სრულებით არ დევს მათ ბუნებაში. სამოქალაქო საზოგადოების მთავარი მახასიათებელი ლოიალობაა და არა სიყვარული, _ გვითხრა მენაბდემ.
ჟურნალისტ ირაკლი აბსანძის თქმით, თავისთავად ინიციატივაში, რომ ახალგაზრდებში პოლიციელის, როგორც პროფესიის და საზოგადოებრივი წესრიგის დამცველის პოპულარიზაცია მოხდეს, ცუდი არაფერია.
_ პრობლემატურია, როცა ამას პოლიტიკური სარჩული უდევს, ან საზოგადოების დიდი ნაწილი ეჭვობს, რომ პოლიტიკური სარჩული სახეზეა. ჩემი აზრით, პოლიციის პოლიტიზება თავად პოლიციის იმიჯს ყველაზე მეტად ვნებს და ჩრდილავს, იმ უდავო მიღწევებსაც, რასაც ამ ინსტიტუტმა ბოლო წლების განმავლობაში მიაღწია. სკოლაში მანდატურების შესვლასაც ბევრი ამ კონტექსტში განიხილავს, რაც დამატებითი უნდობლობის საბაბს ქმნის, _ თქვა ჩვენთან საუბრისას აბსანძემ.