ელექტროენერგიისა თუ სურსათის ვაუჩერის მიუღებლობა მოსახლეობისთვის ჩვეულებრივი ამბავია. უჩვეულო, ძალიან ხშირად, ვაუჩერის არმიღების მიზეზი გახლავთ: მაგალითად, ოზურგეთში მცხოვრები მიუსაფარი, 82 წლის სეფე კუპატაძე, საკუთარი ნების გარეშე, ვიღაცამ ინდმეწარმედ დააფიქსირა და, შესაბამისად, ენერგო და სურსათის ვაუჩერი ვერ მიიღო.
მარტოხელა მოხუცი ოზურგეთში, ფარნავაზ მეფის ქუჩა #10-ში მდებარე, მუნიციპალიტეტის გამგეობის ბალანსზე რიცხული შენობის ერთ-ერთ ოთახში ცხოვრობს. ამავე შენობაშია განთავსებული შპს “ოზურგეთის წყალკანალი,” რომლის ადრინდელმა ხელმძღვანელმა მირიან მამალაძემ, როგორც ბატონი სეფე ამბობს, სთხოვა მას, მისსავე კუთვნილ ელექტრომრიცხველზე მიეერთებინა შპს “წყალკანალის” მრიცხველიც. სამაგიეროდ კი შეჰპირდა, შენ დანახარჯ ელექტროენერგიის საფასურსაც ჩვენ გადავიხდითო. ასეც ხდებოდა. ახალი სისტემის მრიცხველი, რაშიც სეფე კუპატაძემ 80 ლარი გადაიხადა, დღესაც იგივე პირობით აღწერს დანახარჯს, ოღონდ მირიან მამალაძე აღარ არის “წყალკანალის” მმართველი, ახალი ხელმძღვანელობა კი ამბობს, რომ როცა სხვაგან გადავლენ, სეფე კუპატაძეს თავისივე მრიცხველი საკუთრებაში დარჩება!
_ “წყალკანალი” დღემდე პირნათლად მიხდის დახარჯული ელექტროენერგიის საფასურს, თუმცა, უბრალოდ, მაინტერესებს, რატომ არ უნდა მივიღო მარტოხელა, გაუბედურებულმა კაცმა ვაუჩერი? _ ამბობს სეფე კუპატაძე.
ქალაქ ოზურგეთის რწმუნებული კახა მეგრელიშვილი ამბობს, რომ მარტოხელა სეფე კუპატაძეზე ზრუნვას საკუთარ მოვალეობად თვლის, თუმცა, ამბობს:
_ არ ვიცი, როდის და რატომ მოხდა ასე, მაგრამ ეს მოხუცი დაფიქსირებულია ინდმეწარმედ და დახმარებას ვერანაირად ვერ მიიღებს.
_ ბატონო კახა, თუ ვერ მიიღებს, “წყალკანალის” ხელმძღვანელმა აჩუქოს საკუთარი ვაუჩერი. ახლა ჩინოვნიკები ხომ ასე “იქცევიან”?
_ მეც ეგ ვუთხარი _ მისცენ საკუთარი.
_ რა გიპასუხეს?
_ რა ვიცი, არაფერი.
“გურია ნიუსი” მირიან მამალაძეს დაუკავშირდა, რომელიც ახლა იგივე სისტემაში მუშაობს, ოღონდ _ ქალაქ ბათუმში. მან კატეგორიულად იუარა სეფე კუპატაძის კუთვნილ მრიცხველზე შპს “წყალკანალის” მიერთების ამბავი და თქვა, რომ ჩემი მუშაობის პერიოდში “წყალკანალს” მრიცხველი საერთოდ არ ჰქონდაო!!!
შპს-ს დღევანდელი ხელმძღვანელობა კი არ უარყოფს, რომ აღნიშნული მრიცხველი ნამდვილად სეფე კუპატაძეს ეკუთვნის. სეფე კუპატაძე 2006 წელს შპს “ოზურგეთის წყალკანალში” ადმინისტრაციული შენობისა და მიმდებარე ტერიტორიის გუშაგად მიიღეს, სახელფასო ანაზღაურებად 30 ლარი დაუნიშნეს. როგორც თვითონ ამბობს, წელიწადში 3-4 თვის მანძილზე თუ აძლევდნენ ხელფასს. ეუბნებოდნენ, წყლის გადასახადს მოსახლეობა არ იხდის და ბიუჯეტი არ გვაქვსო.
_ მამალაძემ ერთხელ ისიც მითხრა, სამი წლის ხელფასი აღებული გაქვს, ხელი არის მოწერილი, რომ მიიღეო, _ კუპატაძე გაკვირვებულია, ვინ უჩინმაჩინმა აიღო ეს ფული, მე ნამდვილად არ ამიღიაო.
სამ ცეცხლსშუა მოარული მოხუცი სამართალს დაეძებს და აინტერესებს, ვინ დაარქვა ინდმეწარმე. სურს, აუხსნან კარგად, რას ნიშნავს ეს წოდება, რომელიც ახალგაზრდობისას არ სმენია და ახლა ყურებს უჭედავენ, გინდა თუ არა, ინდმეწარმე ხარო. “ქაღალდზე დამიწერეთ, რაც მქვია და მომეცით”, _ ამბობს იგი.
როგორც საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის ოზურგეთის წარმომადგენლობის ხელმძღვანელი თამაზ ტრაპაიძე ამბობს, წარსულში არასწორად გაკეთებული საქმისთვის მირიან მამალაძეს დღეს პასუხს ვერ მოსთხოვ.
_ თავის დროზე არასწორი ქმედებაა ჩადენილი და ეს დღევანდელმა სამართალმემკვიდრემ უნდა გაარკვიოს. სეფე კუპატაძეს, რაკი იგი, ჯერჯერობით, ინდმეწარმედ არის დაფიქსირებული, არავინ მისცემს სასურსათო თუ ენერგოვაუჩერს, _ მიაჩნია ტრაპაიძეს.
სეფე კუპატაძე სანდომიანი, საკმაოდ ენერგიული ხანდაზმულია. იგი 1929 წელს ჭიათურის რაიონის სოფელ კაცხში დაიბადა და იქვე დაოჯახდა. 1957 წლის 20 მაისს მივიდა სოფელ დიდი კაცხის კაგანოვიჩის სახელობის კოლმეურნეობაში და თავმჯდომარეს, თომა კოჩაძეს სთხოვა, ავადმყოფი ბავშვისთვის რძე მჭირდება და ფერმიდან მომყიდეთო. თავმჯდომარემ უარი განუცხადა. კუპატაძემ სიტყვიერი შეურაცხყოფა მიაყენა _ ბავშვი შიმშილით მიკვდება და რატომ არ მაძლევ, ჰიტლერი ხარო… ასე გამოცხვა საბრალდებო დასკვნა კუპატაძის წინააღმდეგ.
_ მას შემდეგ, ოზურგეთში გადმოვიხვეწე, აქ ვმუშაობდი, ჩავდიოდი ოჯახში და ასე ვარჩენდი; მერე უბედურება უბედურებაზე დამატყდა თავს და სამი შვილი ზედიზედ მომიკვდა, შემდეგ მეუღლეც დამეღუპა და ახლა ერთი ქალიშვილის ამარა ვარ, რომელიც ჭიათურაშია გათხოვილი. თუ არ გჯერათ, წაიკითხეთ ჩემი საბრალდებო დასკვნა, _ ამბობს მოხუცი და გაყვითლებულ, ფარატინა ფურცლებს გვაწვდის. მასში შესაშურადაა ჩაწიკწიკებული სასაცილო საბრალდებო დასკვნა: ავადმყოფი ბავშვისთვის რძე იმიტომ ვერ მიჰყიდა თავმჯდომარემ მშრომელ გლეხკაცს, რომ “რძის სახელმწიფო სავალდებულო ჩაბარების გეგმა შესრულებული არ ჰქონდა… კუპატაძემ კი მას კანტორის ეზოში შეურაცხყოფა მიაყენა”.
იძულებითი სასჯელის მოხდის შემდეგ, სეფე კუპატაძე, როგორც ვთქვით, ჭიათურას განერიდა:
_ რა მექნა?! სხვა დრო იყო, თავმჯდომარეს ენა როგორ შეუბრუნეო, გაგაციმბირებდნენ. ბავშვი სიცხიანი მყავდა, რძე ფულზე ვთხოვე, მუქთად ხომ არ მინდოდა?! ეეჰ, რად გინდათ ჩემი უბედურების ამბავი? სულ, ცუდის მოსმენა კი არა, ქეიფი მოსწყინდება კაცს, _ სევდა მძლავრობს მოხუცის ცრემლგამშრალ თვალებში.
მართალია, სეფე კუპატაძეს პენსია აქვს, სოციალურ დახმარებასაც იღებს და უყურადღებობასაც არ უჩივის ადგილობრივი ხელისუფლების მხრიდან, მაგრამ “სხვა დროში”, “სახელმწიფო სავალდებულო გეგმის შეუსრულებლობის” გამო უსამართლობას გამოქცეული ადამიანი, ამ დროშიც სამართლიანობის აღდგენას ითხოვს.
