22 მარტს, თბილისში, ქართულ-რუსული ჰუმანიტარული, ეკონომიკური და კულტურული თანამშრომლობის ცენტრი დაარსდა, სახელწოდებით ,,გროსი”. ცენტრის დამფუძნებელი რუსეთის ჭიდაობის ფედერაციის პრეზიდენტი მიხეილ მამიაშვილია, რომელიც ამბობს, რომ ამ ცენტრის დამფუძნებელთა მთავარი მისია რუსეთ-საქართველოს შორის არსებული ურთიერთობის განმუხტვა, რუსებსა და ქართველებს შორის ურთიერთობის გაღრმავება, სამოქალაქო დიპლომატიისა და სხვა ერთობლივი ღონისძიებების გამართვაა.
ცენტრი აპოლიტიკური ორგანიზაციაა და პოლიტიკური საკითხების გადაჭრაში არ ჩაერევა, თუმცა თავისი მოღვაწეობით მაინც შეეცდება, რომ დაძაბული ურთიერთობების განმუხტვას ხელი შეუწყოს.
ცენტრის პრეზენტაცია რესტორან “ბაგრატიონში გაიმართა. პრეზენტაციას ესწრებოდნენ ქართველი და რუსი სპორტსმენები, მომღერლები, მსახიობები და სხვა სფეროს წარმომადგენლები. აქ დამსწრე საზოგადოებამ დადებითად შეაფასა ქართულ-რუსული თანამშრომლობის განახლება.
უკვე ცნობილია, რომ ცენტრში გაერთიანდებიან ქართველი და რუსი მეცნიერები, კულტურისა და სპორტის მოღვაწეები, ბიზნესმენები და ჟურნალისტები.
საინტერესოა რას ფიქრობენ და როგორ აფასებენ ქართულ-რუსული თანამშრომლობის განახლებას სწორედ ამ სფეროს ის წარმომადგენლები, რომლებიც პრეზენტაციას არ ესწრებოდნენ.
ზურაბ დოიჯაშვილი, მომღერალი: _ მივესალმები ამ ურთიერთობების განახლებას და დადებითად ვაფასებ. თუ ეს ცენტრი მართლაც კარგ საქმეს მოემსახურება, მეც გავწევრიანდები.
ლიკა ივანიშვილი, ხელოვნებათმცოდნე: _ დადგა დრო, რომ რაღაც ფორმით მოგვარდეს ქართულ-რუსული ურთიერთობები. ისევ კულტურა და ხელოვნება თუ გამოასწორებს სიტუაციას. რუსები დიდ თაყვანს სცემენ ქართულ კულტურას და ამით უნდა ვისარგებლოთ. ნამდვილად ვეთანხმები ურთიერთობების აღდგენის ყველა მშვიდობიან და ჰუმანურ მცდელობას. ასე რომ, შეიძლება ამ ცენტრში გაწევრიანებაზეც ვიფიქრო.
დავით გიორგობიანი, მსახიობი: _ ჩვენთვის, მართლმადიდებელი ქრისტიანებისთვის, არც არასოდეს შეწყვეტილა ურთიერთობა. თუ სახელმწიფოს მოხელეებსაც ექნებათ სურვილი, იყვნენ მართლმადიდებლები, უნდათ განახლება დაარქვან, უნდათ ღვთის ნება, რადგან მხოლოდ სიყვარული გადაგვარჩენს და ბოროტება ბოროტებით არ ითრგუნება. ღმერთი სიყვარულია და ქართველად ის იწოდება, ვინც იმარჯვებს მტერთან ამ სიყვარულით.
ზალიკო სულაკაური, მხატვარი: _ დღეს მაკარევიჩს უნდა შევხვდე. იცით, ალბათ, რომ კონცერტი აქვს ამ საღამოს და ნახატი უნდა ვაჩუქო. დიდი ადამიანია, რომელიც კეთილ საქმეს აკეთებს. ის ყველასია, როგორც ყველასია პუშკინი თუ დოსტოევსკი, ისევე, როგორც ყველა ხელოვანი (არ აქვს ჩემთვის მნიშვნელობა რუსი იქნება თუ ამერიკელი). პოლიტიკა არ მაინტერესებს და საერთოდ ბოროტებას სიკეთითა და სიყვარულით უნდა ვუპასუხოთ.
გიზო ვაშაკიძე, მხატვარი: _ ჩვენ ერთმანეთის შემოქმედებით ვსაზრდოობთ. პოლიტიკისგან შორს უნდა ვუყოთ და მაქსიმალურად მივადევნოთ თვალი ჩვენს სფეროში ყოველ სიახლეს, რომ უფრო დავიხვეწოთ, გავიზარდოთ და მეტი შევძლოთ ჩვენ ჩვენ საქმეში. ყველა ქვეყანასთან თანამშრომლობა აუცილებელია კულტურულ სფეროში, და მით უმეტეს მეზობელ ქვეყანასთან…
მამუკა ლომაშვილი, მსახიობი: _ კონკრეტულად ამ ცენტრზე ვერაფერს გეტყვით, არ ვიცი, რა ფუნქცია აქვს, მაგრამ ზოგადად ყველა საშუალება უნდა გამოიყენო რუსეთთან ურთიერთობების აღსადგენად. სახალხო დიპლომატია ძალიან ბევრს ნიშნავს და დიდი ძალა აქვს. სახალხო დიპლომატია მარტო კონცერტი და კულტურული ღონისძიება არაა. სამწუხაროდ, ვერც ერთი წერილი ვერ ვნახე ქართველი “ინტელიგენციისა” რუსი პოლიტიკოსების მისამართით და ვერც პასუხები იმ უსამართლობაზე, რაც ასე ხშირად იწერება ამა თუ იმ რუსულ პრესაში. აი ესაა სახალხო დიპლომატია. შეიძლება სახელმწიფომ ვერ თქვას სიმართლე, ან ის, რაც საჭირო იყოს, მაგრამ ხელოვანების დიპლომატიამ უნდა გააკეთოს ეს. თუ ეს ფუნქცია აქვს ამ ორგანიზაციას _ დაიცვას ქვეყნის ღირსება, მაშინ ღირს გაწევრიანება. მე ყოველთვის მომხრე ვიყავი ქართულ-რუსული ურთიერთობისა. გაწევრიანებითაც არაფერი დაშავდება.
გიორგი კაჭარავა, რეჟისორი: _ რუსებთან ომს არ ვაპირებდი და არც ახლა ვაპირებ… მათი ფსიქოლოგიაც საკმაოდ კარგად ვიცი…
ზვიად ბიაშვილი, ჟურნალისტი: _ ზოგადად პოზიტიურად შევაფასებ ამ ცენტრის შექმნას და ვფიქრობ, რომ მას ერთი პატარა აგურის დადება შეუძლია ქართულ-რუსული ურთიერთობების გაუმჯობესებაში, თუმცა, ჩვენ, ქართველები, ეიფორიაში არ უნდა ჩავვარდეთ და იმის ილუზია არ უნდა შევიქმნათ, რომ ეს ურთიერთობები სწრაფად მოგვარდება. ასეთი ცენტრები აუცილებელია.
ამ საბჭოში მთავარი წარმმართველი ძალა ახალგაზრდა თაობის წარმომადგენლები უნდა იყვნენ. ჩვენ აუცილებლად უნდა ველაპარაკოთ რუსულ საზოგადოებას თანამშრომლობაზე, ოღონდ მთლიანად ახლებური მიდგომებით. ჩვენ უნდა ვიყოთ ძალიან მტკიცენი და ძალიან კონსტრუქციულნი.
ირაკლი მანაგაძე, ახალი ამბების სააგენტო ექსპრესნიუსის” მთავარი რედაქტორი: _ მიმაჩნია რომ საზოგადოებრივმა ჯგუფებმა უნდა შეძლონ და ურთიერთობა აღადგინონ. ჩვენ არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ საქართველოს მილიონი მოქალაქე ან და ეთნიკურად ქართველი ცხოვრობს რუსეთის ფედერაციაში, თუმცა, ამავდროულად არ უნდა დაგვავიწყდეს რომ ჩვენი ტერიტორიები ამ ქვეყნის მიერ არის ოკუპირებული. მე, პირადად, გაგრიდან ვარ, ომის დროს დავკარგე ოჯახის წევრები და ორი სახლი, გავხდი დევნილი, მაგრამ მიმაჩნია, დიალოგი აუცილებელია, რათა ყინული დაიძრას. საჭიროა იმის თქმა, რომ ჩვენ ოკუპაციას არ შევეგუებით და რუსებმაც უნდა იცოდნენ, რომ მათაც უნდა გადადგან ნაბიჯები ნორმალიზებისკენ.
თამარ ხვედელიძე, ჟურნალისტი: _ მიუხედავად იმისა, რომ მე არც ერთ შემთხვევაში არ გავწევრიანდები, რა თქმა უნდა მივესალმები მსგავსი გაერთიანებების შექმნა და ვფიქრობ, რომ რუსეთთან კეთილმეზობლური დამოკიდებულება ძალიან წაადგება ჩვენს ქვეყანას.
