თავისუფალი და სამართლიანი არჩევნებისათვის უწყებათაშორისი კომისიის თავმჯდომარის მიერ საქართველოს მთავრობისა და პერსონალური მონაცემების დაცვის ინსპექტორის მიმართ 2013 წლის 30 ივლისს გაკეთებულ განცხადებას შემდეგი გარემოებების გამო:
1. განცხადების მიხედვით, წინასაარჩევნო პერიოდში საჯარო მოხელეებისათვის ცალკეული კითხვარის შევსების შეთავაზება, რომელიც შეიცავს კითხვებს პარტიულობის, პოლიტიკური პრეფერენციებისა და რეგიონალური წარმომავლობის შესახებ, შესაძლოა, საჯარო სექტორში დასაქმებულ პირებზე ზემოქმედების მცდელობად და ადმინისტრაციული რესურსის საარჩევნო მიზნებით გამოყენებად იქნეს აღქმული. საქართველოს საარჩევნო კოდექსი ადგენს ადმინისტრაციული რესურსის საარჩევნო მიზნებით გამოყენების აკრძალული შემთხვევების ამომწურავ ჩამონათვალს. კერძოდ, კოდექსის 48-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საარჩევნო აგიტაციაში მონაწილეობის უფლების მქონე ნებისმიერ პირს ეკრძალება რომელიმე საარჩევნო სუბიექტის მხარდასაჭერად ან საწინააღმდეგოდ თავიანთი შენობების, სატრანსპორტო და საკომუნიკაციო საშუალებების, ტექნიკის გამოყენება, საინფორმაციო მომსახურების გაწევა. მოცემულ შემთხვევაში, ადგილი არ ჰქონია ადმინისტრაციული რესურსის საარჩევნო მიზნებით გამოყენებას, რადგანაც, როგორც თავად განცხადებაში ფიქსირდება, გამოკითხვა ტარდებოდა ერთ-ერთი უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულების მიერ, ამავე დაწესებულის თხოვნით, რომელსაც დახმარებას უწევდა მთავრობის კანცელარია და რომლის მიზანი იყო “საჯარო სექტორში დასაქმების განმაპირობებელი ფაქტორების ანალიზი”. ამდენად, საქმე არ გვაქვს ადმინისტრაციული ორგანოს მხრიდან რომელიმე საარჩევნო სუბიექტის დახმარებასთან ან რომელიმე საარჩევნო სუბიექტის წინააღმდეგ მიმართულ ქმედებასთან.
2. განცხადების მიხედვით, საჯარო მოსამსახურეების მიერ ანონიმური კითხვარების შევსებამ გამოიწვია “პერსონალურ მონაცემთა დაცვის შესახებ” საქართველოს კანონის დებულებების დარღვევა. კერძოდ, ადმინისტრაცული ორგანოს მიერ მოხდა განსაკუთრებული კატეგორიის მონაცემის (ინფორმაცია ინდივიდის პოლიტიკური შეხედულებების შესახებ) დამუშავება შესაბამისი საფუძვლის გარეშე. “დარღვეულია ის ნორმა (მუხლი 6. 2. ა), რომლის თანახმად, მონაცემთა სუბიექტმა განსაკუთრებული კატეგორიის მონაცემთა დამუშავებაზე თანხმობა წერილობით უნდა გამოხატოს.”
აღსანიშნავია, რომ ანონიმური კითხვარის შევსება სავალდებულო არ იყო. გარდა ამისა, როდესაც მონაცემთა სუბიექტი ავსებს კითხვარს ისე, რომ იცის, რა მიზნით მოხდება მისი გამოყენება, ამით იგი გამოხატავს თანხმობას დეკლარირებული მიზნის ფარგლებში მის მიერ მითითებული მონაცემების შემდგომ გამოყენებაზე. შესაბამისად, მოცემულ შემთხვევაში კანონის დარღვევას ადგილი არ ჰქონია. აღნიშნული პოზიცია გაზიარებულია უწყებათაშორისი კომისიის შემადგენლობის უმრავლესობის მიერ.
