რატომ გადავწყვიტე თქვენთვის ღია წერილის მოწერა? იმიტომ, რომ ოზურგეთელ თავკაცთა “შორსმჭვრეტელობით” იმ სიაში ვერ მოვხვდი, რომლითაც თქვენთან ახლოს ხილვის ნებართვა ჰქონდათ.
წერილს შეგონებებით დავიწყებ:
“პატიოსან ხალხს თავის გატანა ძალიან უჭირს”;
“ყველაზე საშიში გულნატკენი ხალხია”;
“ოცნება” ხალხს გამოუსწორებელი შეცდომებისკენ უბიძგებს”;
“პატიოსნებისთვის დრო აღარ გრჩებათ”;
“მხოლოდ ერთი კომპასია, რომელიც სწორ გზას აჩვენებს _ ეს სინდისია”;
“ნამდვილი სასწაული ადამიანთა მორალია”;
“იმედი მშივრების საჭმელია, ოცნება? მდიდართა გამდიდრება”;
“ნდობის მოპოვება ძნელია, დაკარგვა კი _ ადვილი”.
“ძალაუფლებას ყოველთვის საფრთხე ახლავს _ ყველაზე უვარგისს იზიდავს, ყველაზე საუკეთესოს კი _ აფუჭებს”;
“ბედნიერია ნანგრევი, რომელსაც უკეთესი აღმშენებელი ელის”.
თითოეული შეგონებით შემიძლია დემოკრატიული საქართველოს და ოზურგეთელი თავკაცების შესახებ საჯაროდ ვიმსჯელო…
მაგრამ…
ღმერთი ყველაფერს ხედავს, ხალხიც… თუმცა, როცა დიდი ვაჟას სიბრძნე _ “ოცნება გონებას ფიტავს” _ გონებასა და გულში ბატონობს…
ხალხი მეცოდება, მენანება _ გულნატკენი ხალხი…
რა მოყვა გურიაში თქვენს სტუმრობას? ისევ “ოცნების” “ოცნებისეული” ფრთების გაშლა.
ბევრს ატკინეთ გული. მათ შორის ვარ მეც _ 79 წლის პიროვნებას, რომელიც, თითქმის, 60 წელია ჟურნალისტურ საქმიანობაშია ჩაბმული.
ჩემი ოზურგეთი! ლამაზი ქუჩები, საწარმო-დაწესებულებები, კომბინატები, სასწავლებლები, ჩაის ფაბრიკები, კოლმეურნეობები, საბავშვო ბაღები, სამედიცინო ამბულატორიები, ყველა სოფელში და სკოლაში სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლები, ბიბლიოთეკები…
სიღარიბე? შორს იყო ჩვენგან. გვაძლიერებდა შრომა ჩაის პლანტაციებში, ციტრუსის ბაღებში, სიმინდის ყანებში, მეცხოველეობის ფერმებში…
თქვენ რა ნახეთ ოზურგეთში? ფეხით გაიარეთ მის ქუჩებში, მაგრამ დასანახი დაინახეთ?!
არადა, შემეძლო თქვენთვის მეგზურობა გამეწია და…
იცით, სად მიგიყვანდით?! დანგრეულ შენობებთან, რომელიც ოზურგეთის წარსულის დიდებას და დღევანდელობას სირცხვილად შემორჩა.
“ბედნიერია ნანგრევი, რომელსაც უკეთესი აღმშენებელი ელოდება!”
ოცდაათი წელია, ოზურგეთელები და ეს ნანგრევები უკეთეს აღმშენებელს ელიან, მაგრამ…
თქვენ, რასაც დღეს აკეთებთ, ის ნახეთ.
ნანგრევების, ნამდვილი ოზურგეთის შესახებ არაფერი იცით და არ გეცოდინებათ მანამ, სანამ ხალხს შერჩეული სიით შეხვდებით.
გახსოვდეთ _ “ყველაზე საშიში გულნატკენი ხალხია!”
ოზურგეთში ბევრია გულნატკენი.
მთავრობამ ასეთ ხალხს უნდა მოუსმინოს, რადგან ეს პატიოსანი ხალხია, “პატიოსან ხალხს კი, თავის გატანა ძალიან უჭირს”.
შეხვდით, გაესაუბრეთ ასეთ ხალხს? არა!
რატომ?
იმიტომ, რომ დღეს “სიმართლე შუა გზაზე დგას და კვდება სიცილით!”
ეთერ ქადეიშვილი
