ცოტა ხნის წინ, მაშინ, საქართველოსა და ზოგადად, მსოფლიოსთვის COVID-19-ით გამოწვეული პანდემია ერთგვარ გამოცდად იქცა, რომელმაც განსაკუთრებული მასშტაბი შეიძინა და სრულიად შეცვალა ჩვენი ცხოვრების ყოველდღიური რიტმი, სოციალურ ქსელში გამოჩნდა ადამიანი, რომელიც საინტერესო სამედიცინო თემებზე წერდა პატარ-პატარა ვიდეოებს და აქვეყნებდა. ეს ვიდეოები ჩაწერილი იყო მარტივი, ყველასთვის გასაგები ენით. ამ ვიდეოების ავტორი გახლავთ ონკოლოგიის რეზიდენტი გიორგი ღოღობერიძე.
გიორგიმ მოკლე დროში საზოგადოების დიდი სიყვარული დაიმსახურა. მას დღეს სოციალურ ქსელში უამრავი გამომწერი ჰყავს…
გიორგი ღოღობერიძეს „გურია ნიუსი“ სხვადასხვა თემასთან დაკავშირებით ესაუბრა.
_ როგორ ფიქრობთ, უნდა ჰქონდეთ თუ არა მამაკაცს და ქალს თანაბარი უფლებები?
_ ქალი ბევრად უფრო მაღლა დგას, ვიდრე მამაკაცი. ცხოვრებაშიც ასეა, დედაჩემი ბევრად მაღლა დგას ჩემთვის, ვიდრე ოჯახის ნებისმიერი სხვა წევრი. ქალი არის დედა და მეორე ნახევარი… როგორ შეიძლება აქ იყოს თანასწორობა, ისინი ყველაფერში პირველები არიან. სწორედაც რომ ისინი პირველები არიან და მამაკაცების მთელი არსი არის ის, რომ ქალბატონებს ვემსახუროთ. კაცს მეტი უფლებები აქვს იმისთვის, რომ ქალს ემსახუროს. მაგალითად, თბილისი რომ ავიღოთ ჩვენს რეალობაში, მეეჭვება, რომელიმე კაცი იმდენად თამამი იყოს, რომ ცოლს არ უსმენდეს.
_ ცოლ-ქმრის შემთხვევაში როგორი წარმოგიდგენია იდეალური ურთიერთობა?
_ ჩვენ გარედან ყველაფერი გვემარტივება, სანამ თვითონ არ აღმოვჩნდებით იმ სიტუაციაში. აი, მაგალითად, სანამ მოტოციკლეტს ვიყიდიდი, ძალიან მარტივი ჩანდა მისი მართვა, რა უნდა, დააჭირე, წადი, მაგრამ ასე არ ყოფილა _ როცა მასზე ჯდები, გული გიჩქარდება, ხვდები, რომ ეს ყველაფერი ძალიან რთულია. გეშინია, სადმე არ წაიქცე… იმის თქმა მინდა, რომ სანამ ჩვენ არ ვიქნებით კონკრეტულ სიტუაციაში, მანამდე ძნელია სწორი პასუხის გაცემა. თუმცა, თუ წარმოდგენას შეეხება საქმე, მაშინ მთავარია, სიყვარული იყოს. სიყვარულია ის, რაც ყველაფერს გაგაძლებინებს და გადაგატანინებს.
ადამიანები ერთმანეთს ბოლომდე ვერ მოერგებიან. არის რაღაცები, რაც შეიძლება ერთმანეთში არ მოეწონოთ. ხოლო თუ გიყვარს, შეიძლება მის ამ თვისებას სხვანაირად შეხედო. მეორე მხრივ, მოთმინების უნარის ქონაა საჭირო, ურთიერთგაგება….
_ იფიქრებდით, რომ ასეთი პოპულარული გახდებოდით?
_ მე პოპულარული არ ვარ. როგორ შეიძლება ექიმი პოპულარული იყოს?!
მაგალითად, თუ თქვენ დაგჭირდათ ექიმი და მიხვედით მასთან, შეიძლება თავის საქმეში ძალიან კარგი იყოს, მაგრამ ეს ხომ არაა პოპულარობა?!
როგორც თქვენ თქვით, პოპულარული იმით კი არ გავხდი, რომ რამით განსაკუთრებული ვარ, არა, საზოგადოებას ის მივეცი, რაც მათ იმ მომენტში სჭირდებოდათ. ეს არის სწორედ ექიმის მოვალეობა. არ ვთვლი რომ პოპულარული ვარ. უბრალოდ, ჩემი მოვალეობა შევასრულე იმ დროს, როცა მათ რაღაც სჭირდებოდათ.
ექიმი არ შეიძლება პოპულარული იყოს, ძალიან ცუდი იქნებოდა. ეგ ნიშნავს, რომ შემდეგ ძალიან ზედაპირული გახდება პაციენტებთან ურთიერთობაში და აღარ აინტერესებს პაციენტები. ექიმმა უნდა აკეთოს თავისი საქმე! უნდა ემსახუროს პაციენტს. საზოგადოება იმიტომ მისმენს, რომ იმ თემაზე ვსაუბრობ, რაც მათ სჭირდებათ.
_ სამომავლოდ თქვენ გაქვთ იდეა, რომელსაც მას შემდეგ განახორციელებთ, რაც მანქანას დაიბრუნებთ. მოგვიყევით ამ იდეაზე (ცნობისთვის, გიორგის მანქანას დაეჯახნენ, რის შედეგადაც მისი ავტომობილი ძალიან დაზიანდა და ამ დრომდე ვერ მოხერხდა მისი შეკეთება)…
_ არ ვიცი, მკითხველი როგორ გაიგებს, მაგრამ ის არაა ჩემთვის მხოლოდ მანქანა. ის ჩემთვის არის შვილივით, ოჯახის წევრივით. ისე ძალიან მიყვარს, რომ, ფაქტობრივად, ზედ ვაკვდები ყველაფერში. მე დავკარგე არა მხოლოდ მანქანა, არამედ ნაწილი ჩემი, რომელიც ძალიან მიყვარს. ძალიან დიდი სტრესი იყო ეს ჩემთვის. არ მინდა საზოგადოებამ სხვანაირად გაიგოს და აქვე ვიტყვი რომ ჩემი მანქანა არ არის რამე განსაკუთრებული, თუმცა ის ჩემი ნაწილია, ჩემთვის არის განსაკუთრებული.
რაც შეეხება იდეას…
თითქმის უკვე დაწყებული მქონდა, თუმცა, დაჯახებამ ხელი შემიშალა… გეგმა იყო ასეთი: უნდა მომეძიებინა პაციენტების ისტორიები, რომლებსაც მეტ-ნაკლებად მძიმე ფორმა ჰქონდათ და შევძლებდი მათ დახმარებას. მაგალითად, თუ ადამიანს აქვს გამოკვლევები ჩატარებული და ახლა სჭირდება ვინმე, ვინც ამ გამოკვლევებს შეუჯამებს, მიმართულებას მისცემს ან შედარებით იაფიანს, მაგრამ იგივე ეფექტის წამალს ურჩევს, რათა ფინანსებში ძალიან არ დაიხარჯონ (მოგეხსენებათ, რამხელა ფასები აქვს დღეს წამლებს), ბევრს ენიშნება წამლები, მაგრამ ვერ ყიდულობენ იმის გამო, რომ არ აქვთ ამის საშუალება. ბაზარზე ყოველთვის მოიძებნება რაიმე ალტერნატიული საშუალება, რომელიც იქნება უფრო იაფი და იგივე მოქმედების. პაციენტს ყოველთვის შეიძლება აპოვნინო მარტივი გამოსავალი, როგორც თავის ისტორიაში, ასევე, მკურნალობაში და ბოლოს მისცე მას იმედი იმისთვის, რომ იბრძოლოს. მედიცინაში არსებობს ასეთი ტერმინი _ პაციენტი არ მიჰყვება ექიმს… არ მიყვება იმიტომ, რომ უბრალოდ, დაიღალა; არ მიყვება იმიტომ, რომ დიაგნოზი ჯერ კიდევ არ იცის, ან ფინანსები არ აქვს. ხოდა ამ „გაყოლაზეც“ მუშაობა არის საჭირო… მოტივაცია უნდა შეუქმნა პაციენტს. შეიძლება, წამალი უყიდო და მიუტანო. თუ ადამიანი მოინდომებს, ყველაფერს შეძლებს.
სხვა ექიმებსაც უნდა მივცეთ მაგალითები. „ერთი მერცხალი გაზაფხულს ვერ მოიყვანსო“, ერთი უბრალო ექიმი საზოგადოებაში მდგომარეობას ასე რადიკალურად ვერ შეცვლის, თუნდაც ყოველდღე ვიარო თითო პაციენტთან.
მინდა, რომ სხვებსაც შევუქმნა მოტივაცია. მე თუ შევძელი, თქვენც შეძლებთ. მოდით და ერთად გავაკეთოთ ეს საქმე. მე თუ ამ საქმეს დავიწყებ, სხვასაც გაუჩნდება მოტივაცია და სხვაც გააკეთებს. მე მედიცინის გარდა სხვა ცხოვრება არ მაქვს. ძალიან ბევრი დრო მაქვს უშუალოდ მედიცინისთვის. მარტო, რა თქმა უნდა, ბევრ რამეს შევძლებ, მაგრამ რაც მეტი ვინმე დამიდგება გვერდში, მეტს შევძლებთ. სოფელში ასეა, გლეხთან რომ მიხვიდე, რაც აქვს, ყველაფერს დაგიდებს მაგიდაზე, რომ იქიდან კმაყოფილი წამოხვიდე. ჩემი ოჯახი იყო ასეთი. არ გავზრდილვარ ფუფუნებაში და მდიდრულ გარემოში. ჩვენ გვქონდა მჭადი, გვყავდა ძროხა, გვქონდა ყველი და გვქონდა ჩაი. როცა ვინმე მოდიოდა ვაწყობდით სუფრას ამ ყველაფრით და ეს ყველაფერი ისეთი კარგი იყო, რომ ძალიან ბევრის ძვირფას კერძს სჯობდა. ასე რომ, თუ ადამიანს რაც გააჩნია, ტკბილად მისცემს სხვას, ის უფრო ეგემრიელებათ, ვიდრე ძვირადღირებული რამეები. მინდა, რომ ჩემი მისვლა არ იყოს მხოლოდ კამპანია და რამით დავეხმარო პაციენტებს.
„გურია ნიუსი“ წარმატებას უსურვებს გიორგი ღოღობერიძეს.
ავტორი: თეო როსტიაშვილი
