აგვისტოს ომის გმირი თეიმურაზ ჭიტაძე ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ გურიანთის მკვიდრი იყო. იგი 29 წლის ასაკში რუსეთის მსხვერპლი აღმოჩნდა.
თენგო ჭიტაძე, თეიმურაზ ჭიტაძის ძმა: ის ჩემი უფროსი მეგობარი იყო. სამი ძმა ვიყავით, ახლა ორნი დავრჩით. თემურის ჩვენს გულში ყოველთვის ექნება თავისი ადგილი. ძალიან კეთილშობილი ადამიანი იყო.
ახლაც კარგად მახსოვს ის დღე, როდესაც მისი გარდაცვალების ამბავი გავიგეთ ოჯახმა. 8 აგვისტოს მთელი ოჯახი საათების განმავლობაში ეძებდა.
მას დარჩა მეუღლე და რვა თვის შვილი, რომელიც ახლა 13 წლისაა.
თამაზ ჭიტაძე, თეიმურაზ ჭიტაძის მამა: არ მოსწონს რუსეთს საქართველო და ყველამ კარგად ვიცით, არაერთხელ ყოფილა ჩვენი ქვეყანა მისი მსხვერპლი. რას გვერჩოდა ამ პატარა ერს?! დაღუპა ასობით ოჯახით, ახალგაზრდების სიცოცხლე შეიწირა, ტერიტორიები წაგვართვეს, რომელი ერთი ჩამოვთვალო. რუსეთმა წამართვა შვილი, რომელსაც თავისი სამშობლო და ოჯახი ძლიერ უყვარდა.
კაპიტან-ლეიტენანტი იყო თამაზი, ბოლო ორი წელი ფოთში მსახურობდა, სასაზღვრო საზღვაო დაცვაში უფროსის მოადგილე იყო. სამხედრო აკადემია დამთავრებული ჰქონდა უკრაინაში. ბიძამისმა წაიყვანა და იქ სწავლობდა. შემდეგ ომალოში მსახურობდა.
აგვისტოში ისვენებდა, მაგრამ ფოთის დაბომბვიდან რამდენი დღით ადრე მას მოულოდნელად მოუწია დაბრუნება სამსახურში. ყველას გვამშვიდებდა, ამშვიდებდა მეუღლეს მაკა დარბაიძეს…
თემურთან ერთად მისი შვიდი მეგობარი დაიღუპა.
ჩემი რძალი მარნეულის სამხედრო ნაწილში მუშაობს, იქ დაასაქმეს, შვილიშვილი ნადია ახლა 13 წლის არის. ძალიან მახარებს, კარგად სწავლობს, ასევე ცეკვავს. ძალიან თბილი და კარგი ურთიერთობა გვაქვს, _ გვითხრა თამაზ ჭიტაძემ.
თამაზ ჭიტაძე ახალგაზრდა ასაკში დაქვრივდა.
თამაზ ჭიტაძე: 22 წლის ვიყავი, როდესაც მეუღლე გარდაიცვალა. ის უკრაინიდან იყო და იქ დავკრძალეთ. გარკვეული პერიოდი მეც უკრაინაში ვმუშაობდი. თემური 2 წლის იყო, დედა რომ გარდაეცვალა.
ამის შემდეგ დავბრუნდი საქართველოში. თემური პირველ კლასში იყო, როდესაც მეორედ დავქორწინდი. ჩემს მეუღლეს დედას ეძახდა, ძალიან კარგი და საამაყო ურთიერთობა ჰქონდათ ერთმანეთში.
ქეთინო ურუშაძე, თეიმურაზ ჭიტაძის დედა: ძალიან ზრდილობიანი, ჭკვიანი და განათლებული თემური დავკარგეთ. გახსენებაც, არ მინდა 9 აგვისტოს. გვიან ღამით დამირეკა ჩემმა შვილმა თემურის ამბავი, რომ დაჭრილი იყო. ფოთში წავედით. ფოთში ზუსტად არავინ გვეუბნებოდა, სად ჰყავდათ ჩემი შვილი. ბოლოს გვაჩვენეს, მისი გადარჩენა ვერ მოახერხეს.
მე არ ვიცი, ვინ ვის ამართლებს – ეს იყო უსამართლო ომი, რომელმაც გაგვანადგურა. ფოთში რუსეთმა აკრძალული იარაღი გამოიყენა _ კასეტური ბომბით მოკლეს თემური და მისი მეგობრები. ამით ყველაფერი ნათქვამია.
თეიმურაზ ჭიტაძე დაიბადა 1979 წლის 30 მაისს, სოფელ გურიანთაში. სკოლის დამთავრების შემდეგ, ბიძამ უკრაინაში წაიყვანა. სამხედრო აკადემიაში სწავლობდა. 2008 წლის აგვისტოს ომის დროს, ფოთის სამხედრო საზღვაო ბაზაზე მსახურობდა. ბოლო წუთამდე თავის ოთახში იჯდა და მუშაობდა. პორტის დაბომბვისას კასეტურმა ბომბმა იმსხვერპლა. გმირი ოფიცერი სიკვდილის შემდეგ დაჯილდოვდა მედლით „მხედრული მამაცობისათვის“.
[sexy_author_bio]
