“ამხელა ინფლაციის და ყველაფრის გაძვირების ფონზე რატომ არ იცვლება ფორმულა, რომლითაც ანგარიშდება სოფლის პროგრამები?!” _ ეს კითხვა ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს ფრაქცია “ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის” სხდომაზე გაჟღერდა, რომელსაც ფრაქციის თავმჯდომარე კახაბერ ასკურავა უძღვებოდა.
საგულისხმოა, რომ საკმაოდ მოცულობითი იყო იმ საკითხთა ჩამონათვალი, რომლებზეც ფრაქციამ სხდომაზე იმსჯელა, თუმცა, როგორც “ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის” წევრი, ირმა მგელაძე ამბობს, ადგილობრივი ხელისუფლების მხრიდან პასუხები ვერ მიიღეს იმ მარტივი მიზეზით, რომ სხდომას აღმასრულებელი რგოლის პირველი პირები არ დასწრებიან: “კომისიის სხდომას მერი არ დასწრებია. იმედია, მან შეგნებულად არ აარიდა თავი სხდომაზე მოსვლას. ეს ყველაფერი ფრაქციაზე უნდა დაგვედგინა, მაგრამ რა საკითხებიც გავაჟღერეთ პასუხი ვერ მივიღეთ”.
ფრაქციის სხდომაზე საკითხთა ვრცელ ჩამონათვალში იყო 2024 წლის “სოფლის პროგრამების” ანალიზი, რომლის მომხსენებელი ენმ-ის წევრი გია გოგუაძე გახლდათ.
როგორც ირკვევა, ოპოზიციონერი დეპუტატებისთვის გაუგებარია ის მექანიზმი, რომლითაც ხდება მოსახლეობისთვის ინფორმაციის მიწოდება სოფლის კრებებზე დასასწრებად და ინფლაციის ფონზე, რატომ არ იზრდება “სოფლის მხარდაჭერის პროგრამის” დაფინანსება.
“ვერ გავიგეთ სოფლის კრებებისთვის მოსახლეობის გაფრთხილების მექანიზმი. რატომ არაა ინფორმირებული სოფლის მოსახლეობა და რატომ კეთდება ერთგვაროვანი პროექტების ტენდერები, მაშინ, როცა შესაძლებელია, ყოველ სოფელში გამოინახოს შემსრულებელი და მან განსაზღვროს მუშახელის დასაქმების თემაც. საინტერესოა, ამხელა ინფლაციის და ყველაფრის გაძვირების ფონზე, რატომ არ იცვლება ფორმულა, რომლითაც ანგარიშდება სოფლის პროგრამები”, _ ამბობს ირმა მგელაძე.
ცნობისთვის, “სოფლის მხარდაჭერის პროგრამის” გასახორციელებლად, რომლის ძირითადი პრიორიტეტები, მერიის ინფორმაციით, შიდა გზების, სასმელი წყლის სისტემების, სანიაღვრე არხების, სკვერების, სპორტული და საბავშვო გასართობი მოედნების, მგზავრთა მოსაცდელების მშენებლობა-რეაბილიტაციაა, ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტს, როგორც წინა წლებში, ამჯერადაც 748 ათასი ლარი გამოეყო. ამ თანხას წელს ის 225 ათასი ლარიც დაემატა, რომელსაც ადგილობრივი ბიუჯეტი გაიღებს თანადაფინანსების სახით.
საგულისხმოა, რომ პრიორიტეტების შერჩევის კუთხით უკმაყოფილება მოსახლეობაშიცაა. მათი შეფასებით, ხალხისთვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი რაცაა, ის უნდა გაკეთდეს.
“გონივრული გადაწყვეტილებების არ მჯერა. ყოველი შეკრება ცირკს გავს, კარგად დადგმულ ცირკს… ვაი, რომ არ გამეცინება, ისევ მაგათ რომ გაუცრუებენ იმედებს”, _ ასე ეხმაურება ამ თემას ახალგაზრდა აქტივისტი აკეთის თემიდან ანა მორჩილაძე, რომლის აზრითაც, მოწესრიგებული სოფელი უნდა შედიოდეს ხელისუფლის ინტერესში. იგი ჩამონათვალსაც გვიზიარებს, რის მოგვარებასაც ისურვებდა აკეთის თემში:
“1. ხიდი (ხიდები) მოაწესრიგონ, დაშლას რომ ელოდებიან, მერე რომ ახალი ტენდერებით ხელი მოითბონ;
- სასაფლაოები შემოღობონ;
- საყანე ფართობები შემოღობონ;
- სანიაღვრე კვლები არის გასაწმენდი ყანების მიმდებარედ;
- ნაგვის ურნები დაამატონ;
- განათებები მოაწესრიგონ;
- ეკლესიის დარჩენილი ღობე შემოღობონ;
- სკოლები შემოღობონ;
- მასწავლებლების და მშობლების საყიდელი რომ არის ბაღში ბავშვებისთვის განმავითარებელი ელემენტარული საკანცელარიო, ის შეუვსონ (ფერადი ქაღალდი, სახატავი ფურცლები, ფანქარი, ფლომასტერი, საძერწი თიხა და ა. შ.
- ამბულატორია უზრუნველყავით საჭირო ინვენტარით, ტექნიკით. ელემენტარულია, მშობლებს დაბადების მოწმობის დასაქსეროქსებლად რაიონებში სირბილი რომ არ უწევდეთ;
- კულტურის სახლი ხომ ოცნებაა იმხელა თანხები სჭირდება…
კიდე დავამატებ ბევრს!!!!
რა არის იმაში ცუდი, თუ ეს ყველაფერი მინდა რომ გაკეთდეს?! კიდევ უამრავი რამ შემიძლია ჩამოვთვალო, რაც მინდა იყოს ჩემს სოფელში და მოვითხოვ კიდეც… ვერ მეტყვით, რომ არ მაქვს ამის უფლება”.
აკეთის თემის მოსახლეობის გადმოსახედიდან, პრობლემა, რომლის მოგვარებასაც ისურვებდნენ, მრავალრიცხოვანია, თუმცა, უმეტესობის აზრით, ძირითად პრობლემას უგზოობა წარმოადგენს. განსაკუთრებით კი, ეს საკითხი სოფელ ჭანჭათშია აქტუალური.
ნატალია ვადაჭკორია: “ნეტა, ისე აყვავდებოდეს ყველა სოფელი, ეს ჩამონათვალი უკან მოვიტოვოთ, მაგრამ გზის დაგებას რაც შეხება, ხალხო, ჭანჭათის კლუბიდან მიცვალებული სასაფლაომდე ძლივს მივიყვანეთ, ისეთი ტალახი იყო. იქ ხომ სკოლაა. ბავშვები ყოველდღე როგორ უნდა მივიდნენ სკოლაში? რა აზრი აქვს სახლში დაწმინდო, დაასუფთავო”.
მაყვალა ძირკვაძე: “სოფლისთვის რაც გაკეთდება, ყველაფერი კარგია, მაგრამ გზა აუცილებელია. ფეხითაც ვერ გაივლის ადამიანი. ისეთი მდგომარეობაა”.
მარი კინწურაშვილი: “ყველაფერს ერთად რომც მოვითხოვოთ, ხომ ვერ გაგვიკეთებენ. ჩემთვის პირადად, პრიორიტეტი არის, ჩემს კუთხეს გზა ეღირსოს წესიერი, რომ ტალახში არ ვეფლობოდეთ და მანქანა ჭიშკრამდე მიგვყავდეს”.
ლია გოგუაძე: “მიკვირს, ნაგვის პრობლემა არავის აწუხებს?! ამასაც ფული ხომ არ უნდა, ურნა დადგან, ხომ გააქვთ ნაგავი სოფლიდან, სადაც დგას და პარალელურად გაიტანენ აქედანაც. ნაგვის ურნები ჭანჭათში საჩვენებლად აქვთ. მე სადაც ვცხოვრობ, სავსეა ტერიტორია ნაგვით (ეგრეთ წოდებული საბჭოთა მამული). ყველას არ ჰყავს მანქანა, ნაგავი წაიღოს ქალაქში ან მეზობელ სოფლებში გადასაყრელად. გეგმაშია, გეგმაშია ძახილით გაივსო სოფელი ნაგვით და რატომ ჩნდება ავადმყოფობებიო. სად წავიღოთ, იქნებ მიგვასწავლოთ, ეს ნაგავი”.
თეო ქათამიძე: “გზა და წყალი”.
ელზა ხუჯაძე: “ღვინელას გზა, რომელიც სამარცხვინოდააა 21-ე საუკუნეში”.
ნანა ქურიძე: “ბაღებს და სკოლებს მისმა სამსახურებმა უნდა მიხედოს, სასაფლაოებს და ყანებს ჩვენ უნდა მივხედოთ, ამას ნუ მოვთხოვთ მთავრობას. გზები არ გვაქვს. გზა გავაკეთოთ, ან ხიდს ვეპატრონოთ, ეს ორი არის პრიორიტეტი, რა თქმა უნდა, ჩემი აზრით”.
“სამწუხაროდ, ეს ის თანხები არ არის, რომ ეს პრობლემები მოაგვაროს”, _ ასეთია აკეთის ადმინისტრაციული ერთეულის მაჟორიტარი დეპუტატის ემზარ თევდორაძის პოზიცია მოსახლეობის მხრიდან გაჟღერებული რიგი პრობლემების პასუხად.
საგულისხმოა, რომ აკეთის ადმინისტრაციულ ერთეულში შემავალ სოფლებს გაგურს, ჭანჭათს, ზემო აკეთსა და ქვემო აკეთს სოფლის პროგრამის თანხიდან, ჯამურად 54 ათასი ლარი ერგო, რასაც ის 16 ათას ლარი ემატება, რომელსაც მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტი გაიღებს თანადაფინანსების სახით. აკეთის თემში სოფლის კრებები 7 თებერვალს გაიმართა და იქ მიღებული გადაწყვეტილებით, გაგურში სპორტული მოედანი გაკეთდება. ჭანჭათში კი სოფლის ცენტრისა და გარე განათების მოწყობა ჩაითვალა მნიშვნელოვნად. ზემო აკეთში, სპორტული მოედნის რეაბილიტაციის გადაწყვეტილება მიიღეს, ხოლო ქვემო აკეთის მოსახლეობის გადაწყვეტილებით, გარე განათება და სოფლის ცენტრის მიმდებარედ ბეტონის გზა უნდა გაკეთდეს.
“კიდევ ერთხელ განიხილეს, თუ რაში დახარჯულიყო სოფლისთვის გამოყოფილი 16 000 ლარი. ერთი საუკუნის წინ აპოლონ წულაძემ თქვა: “ჭანჭათი განათლებული…” დღეს კი მე ვამბობ _ “ჭანჭათი განათებული”. თუმცა, დღეს ცოტა დადის განათლებული (ძირითადად, გარბის სოფლიდან). ჭანჭათელი თუ უგზოობის გამო ორმოში ჩავარდება, გზის მაგივრად განათებას ითხოვს, ის ორმო რომ დაინახოს.
ექვსი წლის წინ ჩემი და კიდევ რამდენიმე ადამიანის ინიციატივით, სოფლის კლუბის რემონტი ჩავსვით. ბევრმა მაშინ ლამის თავი გამიტეხა. ბევრმაც შემდეგ გალანძღა ეს პროექტი. თუმცა, კლუბში პერიოდულად სკოლაც ატარებს ღონისძიებებს, არჩევნებიც იქ ტარდება და უამინდობაში სოფლის კრებაც იმართება. სულ მცირე, ხუთი წლის მანძილზე სოფლის პროგრამით გამოყოფილ თანხას ჭანჭათელები განათებაში “აბანდებენ”. ეს კი, მინიმუმ, 75 000 ლარია. ხომ შეიძლება ცოტა გონივრულად გამოვიყენოთ ეს თანხა? ან რით ვერ გავნათდით ან რით ვერ გავნათლდით? ფანტაზიაც აღარ არის?…
ჭანჭათლებო, მე არასოდეს მიტრაბახია ჩემი სტატუსით, ყოველთვის ყველასთან თავმდაბალი ვიყავი, ვარ და ვიქნები. თუმცა, იქნებ ერთხელ მაინც მომისმინოთ…” _ ასე გამოეხმაურა მაშინ ჭანჭათში გამართულ სოფლის კრებას პედაგოგი, ილია ვადაჭკორია, რომელმაც პროტესტის ნიშნად შეკრება დატოვა.
ავტორი
