შეგახსენებთ, რომ რუსთავის საუნივერსიტეტო ქალაქი თბილისიდან რუსთავისკენ მიმავალ ცენტრალურ ტრასასა და მდინარე მტკვარს შორის არსებულ დაუსახლებელ ტერიტორიაზე, მდინარის მარჯვენა სანაპირო ზოლთან ახლოს აშენდება. აღნიშნული ინფორმაცია მუნიციპალური განვითარების ფონდის მიერ სადეპუტატო კითხვის პასუხად გაგზავნილი დოკუმენტიდან ირკვევა, რომელსაც თან პროექტის სიტუაციური ნახაზიც ერთვის.
სიტუაციური ნახაზის მიხედვით, საპროექტო არეალი 21-ე მიკრორაიონსა და გაჩიანისკენ მიმავალ გზას შორის მდებარეობს, შერჩეულ ზონაში კი ენერგოკომპანია bp-ის საერთაშორისო მილსადენები და შესაბამისი დამცავი ზოლი გადის.
„ჯერ ბევრი რამ გაუგებარია, ალბათ, ტექნიკური დავალება ან პროექტირების სტადია უფრო მეტ დეტალს გასცემს პასუხს. რამდენადაც მივხვდი, ლაპარაკია ახალგაზრდულ ქალაქზე, სადაც სასწავლო ცენტრებიც იქნება და დასვენებისა და გართობის სივრცეებიც. თავისთავად, ეს ცუდი იდეა არ არის.
თვითონ ტერიტორია რუსთავსა და თბილისს შორის მდებარეობს და როგორც ჩანს, გარკვეულ ინტერესს იწვევს. მოგეხსენებათ, კრწანისის ტყე-პარკის მიმდებარედ კეთდება. არის იქ კიდევ გარკვეული ობიექტების მშენებლობისთვის გამოყოფილი ტერიტორიებიც და სავარაუდოა, რომ ბოლო პერიოდში ეს არეალი ინტენსიურად იქნება ათვისებული.
საცხოვრებელი ფუნქცია პროექტს არ აქვს, უფრო პერიოდული დატვირთვის ფუნქციები ექნება. შესაძლებელია, იყოს ისეთი დაწესებულებებიც, რომლებიც მუდმივად იქნება მომსახურების სფეროს წარმომადგენლობაში, მაგრამ, ყოველ შემთხვევაში, მთავარი აქ ალბათ ეკოლოგიური საკითხების გათვალისწინებაა.
რამდენადაც ირკვევა, მტკვართან შედარებით ახლოს არის. ბუნებრივია, რომ ის დაცვის ზონები, რომლებიც არსებობდა (ამ შემთხვევაში ალბათ 50 მეტრია) აუცილებლად იყოს გათვალისწინებული. საუბარია, სანაპიროს დაცვის ზოლზე, სანიტარულ ზონაზე.
ამავე დროს, ალბათ ძალიან მნიშვნელოვანი იქნება გარკვეული კვლევების ჩატარება დატბორვის საკითხების შესასწავლად. ხდება ამის მოდელირება, თუ რა შესაძლებლობები არსებობს იმისთვის, რომ გარკვეული საფრთხეები დატბორვასთან დაკავშირებით თავიდან იქნას აცილებული.
რამდენადაც ჩანს, ეს ბუნებრივი ხეობაა, მდინარე ბუნებრივ სანაპიროებზე მოედინება, იქ არ არის ბეტონის შემზღუდავი სანაპიროები. აქედან გამომდინარე, ბუნებრივია, რომ დატბორვის საკითხი შესასწავლი იქნება.
ალბათ, იქნება კიდეც ეს საკითხი პროქტით გათვალისწინებული, რადგან შემდგომში ამან საკმაოდ სერიოზული პრობლემები არ გამოიწვიოს.
ჯერ არ ვიცით ზუსტად, სად და რა არეალს მოიცავს ეს პროექტი, დაახლოებითი ტერიტორია ვიცით მხოლოდ. ყველა იმ ობიექტს, რომელზეც ვსაუბრობთ – მტკვარს, რომელიც ბუნებრივი ობიექტია და BP-ს არეალს – თავისი სანიტარული ზონები გააჩნია, რომელიც, დაცული უნდა იყოს.
და კიდევ უფრო მეტი, ვიმეორებ, რომ მტკვართან დაკავშირებით, აუცილებელია, დატბორვის არეალი მოინიშნოს და ზუსტი გაანგარიშებები გაკეთდეს, რათა მომავალში უსიამოვნებები თავიდან ავირიდოთ“, – აცხადებს მამუკა სალუქვაძე.
მისივე თქმით, დედაქალაქის გენგეგმით გათვალისწინებულია, რომ თბილისსა და რუსთავს შორის არსებული ისეთი ტერიტორიები, რომლებიც განაშენიანებულ ნაწილს ესაზღვრება, თავისუფალ, ლადშაფტურ ზონებად დარჩეს, რათა ამ ორ ქალაქს შორის ზღვარი არ წაიშალოს.
„თბილისის გენგეგმაში ეს ტერიტორიები ბუფერად მოვნიშნეთ. პირდაპირ წერია და დევს დამტკიცებულ გენგეგმაში, რომ თბილისსა და რუსთავს შორის ასეთი ტერიტორიები, რომლებიც განაშენიანებულ ნაწილს ესაზღვრება, თავისუფალი დარჩენილიყო.
ლანდშაფტური ტერიტორიების ფუნქცია მივანიჭეთ მათ, რომ რაღაცნაირად ორი ქალაქის ერთმანეთთან შეერთება შეგვეზღუდა. რატომ მიგვაჩნია, რომ არ არის კარგი? – კარგად მოგეხსენებათ, თუნდაც მართვა რომ ავიღოთ, ერთი ქალაქის (თბილისის) მართვა რამდენად რთულია. წარმოიდგინეთ, მეორე ქალაქი რომ დაემატება კიდევ, თუნდაც შედარებით მომცრო.
ოპერაციებისთვის, მართვის თვალსაზრისით, საკმაოდ რთულია ასეთი დიდი კონგლომერატების მართვა. მით უმეტეს, ჩვენ ვლაპარაკობთ იმაზე, რომ კი არ გავამსხვილოთ თბილისი, პირიქით, ხელი შევუწყოთ, რომ სხვადასხვა ადგილებში პოლიცენტრები გაჩნდეს, ქალაქებს თავიანთი ფუნქციები მიეცეს და თბილისი განიტვირთოს.
ასეთი საშიშროებები დავინახეთ ჩვენ თავის დროზე. დიდი ხანია ეს საკითხები დგას, რომ ძალიან კარგი იქნება, თუ თბილისსა და რუსთავს შორის შენარჩუნდება სივრცე, მათ ცალ-ცალკე მოვიაზრებდეთ და არ იყოს ეს ერთი მთლიანი წარმონაქმნი. ჩვენ ამას უნდა ვერიდოთ“, – განაცხადა „ბიზნესპრესნიუსთან“ მამუკა სალუქვაძემ.
