“ბჟუჟის კალაპოტს აფართოებენ და ჩემს ეზოს კი ავიწროებენ”

ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ შემოქმედის მკვიდრი, მარტოხელა პენსიონერი შორენა სიმონიშვილი, რომლის საკარმიდამო ნაკვეთს მდინარე ბჟუჟი ესაზღვრება, დახმარებას ითხოვს.

ქალბატონი შორენა სამი წლის წინაც საუბრობდა თავის პრობლემებზე, როცა მამაპაპისეულ კარმიდამოში ენერგოკომპანიის თანამშრომლებმა საუკუნოვანი ხეები მოუჭრეს. ზოგ მათგანზე ვენახიც იყო და მაშინ ის ძირში მოჭრილ ვაზს, როგორც მიცვალებულს, ისე დასტიროდა.

“გურია ნიუსი” წერდა ამის შესახებ და იმხანად მცირედი კომპენსაცია ასე თუ ისე მისცეს.

დღევანდელი პრობლემაც არ არის ახალი. შორენა სიმონიშვილის საკარმიდამო ნაკვეთი საკმაო მანძილზე ესაზღვრება მდინარე ბჟუჟის სანაპიროს.

ჯერ კიდევ 2014 წელს, როცა მდინარის კალაპოტის გასწორხაზოვნება გაკეთდა, ბჟუჟის მთავარი ნაკადის გადმოსროლა მოხდა შორენა სიმონიშვილის საკარმიდამო ნაკვეთისკენ.

_ სამ ნაკადად მიდიოდა მდინარე ბჟუჟი. როგორ შეიძლება მთის მდინარეს ასე დაეტაკო და კალაპოტი შეუცვალო? სწორედ ამიტომ იყო, ერთხელ, წყალდიდობის დროს მდინარე სოფლის ცენტრში შევარდა. ახლა დახმარებას კი არადა, შველას ვითხოვ. წელიწადში ოთხჯერ მაინც მოდის ტრაქტორი, ჩადგება მდინარის კალაპოტში და ჩემი საკარმიდამო ნაკვეთის გასწვრივ, სილიან-ქვიანად იღებს მასას და მოპირდაპირე მხარეს, სიგრძივად ჯებირს აკეთებს. მერამდენე წელია, ბჟუჟის კალაპოტის გასწორხაზოვნების გამო, ასე იქცევიან. კალაპოტი შეუცვალეს მთის მდინარეს. ამასობაში კი, ჩემს საკუთრებაში არსებულ მიწის, სულ ცოტა, სამი მეტრი სიგანის 50-მეტრიანი ზოლი შთანთქა მდინარემ, _ ამბობს “გურია ნიუსთან” შორენა სიმონიშვილი, რომელმაც გვთხოვა, გავყოლოდით ეზოს საზღვრის გასწვრივ, ბოლომდე, სადაც მდინარე ეზოს ესაზღვრება. როგორც ადგილზე ვნახეთ, მდინარის კალაპოტს მართლაც ღიად ეტყობა, რომ ერთი ნაპირიდან მეორისკენ გადატანილია დიდი თუ მოზრდილი ქვების გროვები და ჯებირის ფუნქცია აკისრია. თუმცა, ადვილად მისახვედრია, რომ მორიგი გაავდრების და წყალდიდობის შემთხვევაში, ამ ერთჯერადად გაკეთებულ ქვის ჯებირს, ადიდებული მდინარე უცებ გადაანგრევს.

_ ადიდებისთანავე დაშლის ამ ქვების გროვას და მდინარე კვლავ თავის ბუნებრივ კალაპოტში გადავა. შემდეგ მოვლენ ეს ჩემი ცოდვით სავსეები, ჩააყენებენ აქ ტრაქტორს და კიდევ დაიწყება ჩემი ეზოს გასწვრივ მდინარის კალაპოტიდან ქვა-ღორღის იქეთ გადატანა. ამას წინათ ვიკივლე, ვუყვირე ტრაქტორისტს. მე რა ვქნა, დამავალესო, _ მითხრა. მე რა ვქნა? ჩემი საკარმიდამო ნაკვეთიდან იმხელა ადგილია უკვე მიტაცებული, ორ წელიწადში, თუ ასე გააგრძელეს, მესამედი ეზო წაღებული იქნება. სად ვეძებო სამართალი? რა ვქნა, ავდგე და ქვები ვესროლო? ისე, ხომ არიან ღირსი? _ ტირის მარტოხელა ქალბატონი.

შორენა სიმონიშვილი მიიჩნევს, რომ რადგან მარტოხელაა, ამის გამო არაფრად აგდებენ:

_ ფიქრობენ, ალბათ, რომ მაინც ვერაფერს გავხდები. მე მდინარის კალაპოტის მოწესრიგების წინააღმდეგი კი არ ვარ, მდინარის კალაპოტის დანგრევის წინააღმდეგი ვარ. გამიკეთონ მაშინ დამბა. გაამაგრონ ეს ნაპირი. რომ მოადგნენ და ანგრევენ, იქით ჯებირს აკეთებენ ვითომ. მერე მდინარე მოვარდება, გადალეკავს ყველაფერს. მერე ესენი მოვლენ, დაიწყებენ ისევ ჩემი მხრიდან ქვა-ღორღის და მიწის გადატანას და რა ენაღვლებათ… სასამართლოში სირბილი მე არ შემიძლია. რაღაც მცირე მეურნეობა მაქვს. კრუხ-წიწილას მივხედო და ბოსტანს, თუ სასამართლოში ვირბინო? ამას ვინც ნახავს, იურისტობა და პროკურორობა რად უნდა, მაშინვე მიხვდება, რა დაუდევრობასთან, ადამიანის აბუჩად აგდებასთან და ჩაგვრასთან გვაქვს საქმე, _ განაგრძობს ქალბატონი შორენა.

მან ასევე გვიამბო, რომ მდინარის გასწვრივ, თავისი ეზოს ღობის გაყოლებით, ბამბუკის, ასევე, კაკლის და თხმელის ცოცხალი ღობე ჰქონდა გაკეთებული. თუმცა, დღეს აღარ არსებობს _ ჩაქცეული კიდეებიდან ხეებიც გაქრა, მიიტაცა მდინარემ.

შორენა სიმონიშვილი ძველ ისტორიასაც იხსენებს.

_  დიდი წყალდიდობა ყოფილა 1924 წელს. ახლა რომ აღმაშენებლის ქუჩაა, იქ შევარდნილა ადიდებული მდინარე. არ ვიცი, ესენი წიგნს კითხულობენ თუ არა… მაშინდელი აშენებული დამბა, ახლაც არსებობს ქვემოთ. იმდენი ჭკუა კი ეყოთ, ის მაინც რომ არ დაანგრიეს. თუმცა, მე კი მანგრევენ, _ წუხს ქალბატონი.

როგორც ვთქვით, სიმონიშვილის შესახებ, კონკრეტულად, საკარმიდამო ნაკვეთში მრავალწლოვანი ხეხილოვნების ენერგოკომპანიის მიერ აჩეხვასა თუ მდინარის კალაპოტის შეცვლისგან მიყენებული ზარალის თაობაზე, ჩვენ გასულ წლებშიც ვწერდით.

თუ რატომ ხდება მოქალაქის კარმიდამოსთან დამაზიანებელი სამუშაოების შესრულება ისე, რომ არც კომპენსაციაზე ფიქრობს ვინმე, არც დამბის გაკეთებაზე და როგორც თავად დაზარალებული ქალბატონი ამბობს, კითხვის ღირსადაც არ თვლიან, გაუგებარია.

ჩვენ ვესაუბრეთ მუნიციპალიტეტის მერის წარმომადგენელს სოფელ შემოქმედში, თამაზ ბურჭულაძეს. აქვე აღვნიშნავთ, რომ შორენა სიმონიშვილი მერის წარმომადგენელს სოფელში მის მიმართ გამოჩენილი ყურადღებისთვის ემადლიერება.

_ ჩვენ ვიცით ამ პრობლემის შესახებ. თუმცა, იმასაც ვიტყვი, რომ განზრახ არავინ ანგრევს შორენა სიმონიშვილის საკარმიდამო მიწის იმ ნაწილს, სადაც მდინარე ესაზღვრება. მოგეხსენებათ, იქ დამბა ტყუილად არ არის გაკეთებული. მდინარის მოზრდილი ნაკადია გადმოსროლილი, რომელიც მოსახლეობას და არა მარტო ერთი სოფლისას, ამარაგებს წყლით. ამიტომ ხდება დროდადრო კალაპოტის მოწესრიგება. ქალბატონი მართალია, უმჯობესია არსებობდეს დამცავი ჯებირი. თუმცა, ეს საკმაო ხარჯებთან არის დაკავშირებული. წელიწადში ორჯერ ან სამ ჯერ ხდება კალაპოტის მოწესრიგება. ბუნებრივია, ქალბატონი შიშობს, რომ მისი კარმიდამო დაზიანდება. მე აუცილებლად მივმართავ მუნიციპალიტეტის შესაბამის სამსახურს, რომ მოხდეს ამ საკითხის განხილვა, _ გვითხრა თამაზ ბურჭულაძემ.