2004 წლის აგვისტოში სამაჩაბლოში მომხდარი კონფლიქტის შესახებ ბევრი არსად არაფერი წერია და იშვიათად თუ იხსენებს ვინმე მაშინ განვითარებულ მოვლენებს. მაშინდელი მწირი ინფორმაციიდან, ფაქტობრივად, მხოლოდ ისაა ცნობილია, რომ რეგიონში ვითარება გაუარესდა 10–11 აგვისტოს, როდესაც ცხინვალის ჩრდილოეთ ნაწილში, ქართულ და ოსურ სოფლებში გაიხსნა ცეცხლი და დაშავდა მშვიდობიანი მოსახლეობა. კონფლიქტში ასევე ჩართულნი აღმოჩდნენ გაერთიანებული სამშვიდობო ძალების შემადგენელი ქართული და ოსური ძალები.
მომხდარიდან კი, ისტორიის ფურცლებს შემორჩა მე-11 მექანიზებული ბრიგადის იმ 12 სამხედრო მოსამსახურის სახელი, რომელთა სიცოცხლეც შეეწირა 2004 წლის აგვისტოს ტრაგიკულ მოვლენებს.
ამ სამხედროთაგან ერთ-ერთი 25 წლის კაპრალი იგორ ტყემალაძე იყო, რომელიც ცხინვალის მისადგომებთან 12 აგვისტოს დაიღუპა.
იგი ლანჩხუთელი იყო, აქ გაიზარდა, სკოლაც აქ დაამთავრა და თავისი ხანმოკლე ცხოვრების უმეტესი ნაწილიც აქ გაატარა.
„2004 წლის 12 აგვიტოს დაიღუპა ცხინვალის მისადგომებთან, არადა, დღედღეზე ერაყში უნდა წასულიყო სამშვიდობო მისიის გასახორციელებლად. სიკვდილის შემდეგ დაჯილდოვდა ვახტანგ გორგასლის მესამე ხარისხის ორდენით.
ჩვიდმეტი წელი გავიდა იგორის გარდაცვალებიდან და არ მახსოვს, ვინმეს ლანჩხუთში ხელისუფლებიდან, თუნდაც ერთხელ ეხსენებინოს და პატივი მიეგოთ მისი ხსოვნისთვის. არადა, აქაური იყო, მთელი ბავშვობა აქ გაატარა, სკოლაც აქ დაამთავრა, მაგრამ სამწუხაროდ, არავის ახსოვს.
არ ვიცი ეს იმის გამო თუ ხდება, რომ იგორი ლანჩხუთში არაა დაკრძალული. ჭიათურაში, სოფელ ჭილოვანში, საგვარეულო სასაფლაოზეა დასაფლავებული, წარმოშობით იქედან იყვნენ მისი მშობლები და ამიტომ მოხდა ასე. როცა იგორი გარდაიცვალა მშობლები ძალიან მძიმე მდგომარეობაში იყვნენ, უჭირდათ რაიმე გადაწყვეტილების მირება, ამიტომ ოჯახის ახლობლებმა ასე გადაწყვიტეს და ჭიათურაში დაკრძალეს. მაგრამ ფაქტია, რომ ეს ბიჭი, აქაური იყო, აქ ცხოვრობდა. რაღაცნაირად გულსატკენია, როცა შენთვის ძვირფასი ადამიანი, რომელმაც სამშობლოსთვის დათმო ყველაზე ძვირფასი, რაც ებადა, ასე მივიწყებულია და მისი სახელის ხსენება არსადაა ლანჩხუთში. არადა, ჯერ მხოლოდ 25 წლის იყო, სრულიან ახალგაზრდა“, _ გულისტკივილით ამბობს დაღუპული მეომრის ოჯახის წევრი ნანა დათიაშვილი.
ნანას თქმით, ახლა იგორის მშობლები თბილისში, ლილოს დასახლებაში ცხოვრობენ, იმ ქუჩაზე, რომელიც მათივე შვილის სახელს ატარებს.
„სიცოცხლის ბოლო სამი წელი იგორიც იქ ცხოვრობდა და იმ მოკლე ხანში იმხელა სითბო და სიყვარული დათესა იქაურ სამეზობლოში იგორმა, რომ ახალგაზრდების მონდომებით, ქუჩას მისი სახელი უწოდეს. გულსატკენია, რომ ქალაქში, სადაც ხანმოკლე ცხოვრების უმტესი ნაწილი გაატარა, ბავშვობის მეგობრები ჰყავდა, არავის ახსოვს. არავინ იცის, რომ სამშობლოსათვის თავდადებულ ლანჩხუთელ გმირთა შორის ერთ-ერთი იგორ ტყემალაძეცაა“.
[sexy_author_bio]
