უსაფრთხო და ხელმისაწვდომი სასმელი თუ საყოფაცხოვრებო დანიშნულების წყლის ქონა, ადამიანის უფლებებს შორის ერთ-ერთია, რაც, როგორც ფაქტები ცხადჰყოფს, ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის მოსახლეობას არც თუ იშვიათ შემთხვევაში ეზღუდება. აქაური სოფლებისთვის რომ წყლის მიწოდება ერთ-ერთ ყველაზე აქტუალურ პრობლემას წარმოადგენს, ამაზე მოსახლეობა საჯაროდ საუბრობს.
“ჩვენი ქვეყნის მიწა-წყლის რესურსი, საბედნიეროდ, ულევია. სამწუხარო და აღმაშფოთებელი ისაა, რომ 21-ე საუკუნეში მოსახლეობას არ გვაქვს სასმელი წყალი, ტექნიკური წყალიც არაა სოფლებში. ყველაზე დიდი პრობლემა უწყლობაა, რაც საფრთხეს უქმნის ადამიანის ჯანმრთელობას. დაასახელეთ სოფლები, სადაც მოგვარებულია პრობლემა და წყალი სასმელად ვარგისია”, _ მუნიციპალიტეტში არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებით საკუთარ პოზიციას აფიქსირებს ექიმი და ლანჩხუთის საკრებულოს ექსწევრი ნონა მურვანიძე.
არადა, ლანჩხუთის რიგ სოფლებში წყლის სისტემის მოსაწყობად, მილიონზე მეტი ლარი დაიხარჯა, თუმცა, პრობლემა მაინც არ მოგვარებულა და მოსახლეობას წყალი ისევ არ მიეწოდება. ამ ჩამონათვალშია ლესის ადმინისტრაციული ერთეულიც, სადაც 2020 წელს, წყლის სისტემის სარეაბილიტაციო სამუშაოების გახორციელებას 700 ათასი ლარი მოხმარდა.
“პროექტის ფარგლებში მოეწყობა ცენტრალური მაგისტრალი და სათავე ნაგებობა, რის შედეგადაც 500 ოჯახი 24-საათიანი წყალმომარაგებით იქნება უზრუნველყოფილი. სამუშაოები 700 000 ლარით ფინანსდება”, _ ეწერა ადგილობრივი ხელისუფლების მიერ გავრცელებულ ოფიციალურ ინფორმაციაში.
თუმცა, მოსახლეობა წუხს, რომ წყალი მაინც არ აქვთ _ მიუხედავად იმისა, რომ მილები გაყვანილია ლესაში წყლის პრობლემა კვლავაც აქტუალურია, არ აქვს მნიშვნელობა ზაფხულია თუ ზამთარი.
“ლესა არის უწყლობის პირველ ადგილზე! კიდევ მრავალი წელი უნდა ვუყუროთ ამ პრობლემას?! ახლა კია გვალვა, მაგრამ ზამთარში გაწვიმდება და ილექება! იანვარში, თებერვალში, მარტში, აპრილში, დაახლოებით, ასეთი პრობლემაა და მაშინაც გვალვაა”?! _ დაწერა ფეისბუქჯგუფში “this is ლანჩხუთი” ანასტასია ებრალიძემ. მისივე ინფორმაციით, უწყლობას ისიც უწყობს ხელს, რომ წყლის მილები რამდენიმე ადგილას დაზიანებულია და წყალი ქუჩაში იღვრება.
ლესის მაჟორიტარი დეპუტატი ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოში ელისო ჭიჭინაძე არ იზიარებს იმ მოსაზრებას, რომ ლესა უწყლობის მიხედვით “პირველადგილოსანთა რიგებშია“: “რის მიხედვით დაალაგეთ ადგილები?” _ კითხვას სვამს იგი და ამის მიუხედავად, ადასტურებს, რომ ლესის მოსახლეობას უწყლობა აწუხებს. მისი აზრით, ეს პრობლემა, უმეტესად, ზაფხულის გვალვებითაა განპირობებული:
“იმაში გეთანხმებით, რომ ამ გვალვებზე შეგვექმნა პრობლემები. მეორე ის, რომ გრაფიკს ვერ ვარეგულირებთ (ცოტა ჩვენი და ბევრი იმ ადამიანის გამო, რომლებიც თვითნებურად კეტავენ და აღებენ წყლის საკეტს!).
სამწუხაროდ, ვერ ვაყენებთ ყარაულს. ჩვენი წყალი ტექნიკურია, და უახლოეს დროში ვიმედოვნებთ, ჩვენც გვექნება სუფთა სასმელი წყალი, როგორც ჯურუყვეთს, აქ უკვე, უამრავი წლის ლოდინის შემდეგ.
გეთანხმებით ყველას იმაში, რომ უწყლობა ყველაზე დიდი საშინელებაა. პირველ რიგში, მოსაგვარებელია წყლის პრობლემა….
ლესაში წლების წინ ურთულესი მდგომარეობა გვქონდა. მაგალითად, ე.წ. “კორეის უბანში” 25 წელია, წყალი არ გვქონიაო, _ მითხრეს, როცა პირველად ამირჩიეს დეპუტატად. ვისაც ჭა არ ჰქონდა, ნახევარი კილომეტრიდან ეზიდებოდა წყალს. ეს ხომ წარმოუდგენელია…
დღეს, ლესაში მოწესრიგდა პრობლემა. გვალვებზე გვიჭირს, რადგან წყალი მცირდება და გრაფიკი დავაწესეთ, თუმცა, გვიჭირს გრაფიკის დაცვა.
ყველაფერი კარგად იქნება!” _ გულს უკეთებს თანასოფლელებს დეპუტატი.
სოფელი გულიანიც იმ სოფლების ნუსხაშია, სადაც წლების წინ წყლის პრობლემის გადასაჭრელად ასიათასობით ლარი გაიხარჯა, თუმცა, არაერთი დაპირების მიუხედავად, მოსახლეობას წყალი ამ დრომდე არ მიეწოდება:
“ასობით ათასი ლარი გამოიყო წყლის სისტემის მოსაწყობად სოფელ გულიანში. მილები ტყუილადაა დაყრილი, სოფელს წყალი არ აქვს. სუფსაში, ე.წ. უნაგირას უბანშიც შესაბამისი პროექტი გახორციელდა და პრობლემაც უნდა მოგვარებულიყო, თუმცა, მოსახლეობას წყალი მაინც არ მიეწოდება. რა ხდება ამ საკითხთან დაკავშირებით?!” _ ბოლო წლებში არაერთხელ გაიჟღერა ამ კითხვამ მუნიციპალიტეტის ხელმძღვანელობის მისამართით.
საქმე ისაა, რომ 2019-2020 წლებში მილიონ ლარზე მეტი გაიხარჯა, რითაც ხუთ სოფელში უნდა მოგვარებულიყო წყლის პრობლემა, თუმცა, აღმოჩნდა, რომ სოფელი გულიანი და სუფსა წყლის გარეშე დარჩა, ვერ მოხერხდა ჭაბურღილებიდან წყლის ამოღება. შექმნილი ვითარების გამოსასწორებლად კი, მიმდინარე წლის იანვარში ადგილობრივმა ხელისუფლებამ დააანონსა, რომ ადგილობრივი ბიუჯეტი ხელმეორედ გაიღებდა საჭირო თანხას და გულიანისა და სუფსის მოსახლეობას უწყლობის პრობლემას მოუგვარებდა.
“გურია ნიუსი” დაინტერესდა, რა ეტაპზე ხელისუფლების მიერ შემუშავებული ეს გეგმა, რის გასარკვევადაც მერიის ინფრასტრუქტურის სამსახურს დავუკავშირდით:
“ერთხელ უკვე გამოცხადებული გვქონდა ტენდერი, რომელიც ჩავარდა. ამ ეტაპზე მიმდინარეობს პროექტში შესწორებების შეტანა და მზადება ხელახალი ტენდერისთვის”, _ გვითხრა ინფრასტრუქტურის სამსახურის უფროსის მოვალეობის შემსრულებელმა, ალეკო კირვალიძემ.
სამწუხაროდ, ვრცელია ლანჩხუთის იმ სოფლების სია, სადაც აქტუალურია მოსახლეობისთვის წყლის მიწოდებასთან დაკავშირებული პრობლემები.
“_ რა ხდება, ხალხო, დავიტანჯეთ უწყლობით. ჩვენს რიგზე მაინც გამოუშვით წყალი! ბავშვები მყავს დასაბანი, დაიტანჯნენ ბავშვები. თუ წყლის ღირსები აღარ ვართ? რა უბედურებაა!
_ ნახევარი საათიც არ ყოფილა წყალი. ხვალ თავისთავად სხვისი რიგია და უწყლოდ უნდა დავიტანჯოთ ისევ. წყალს რომ ინატრებ სოფელში”, _ წერს სოცქსელებში მარი მარგველაშვილი სოფელ ჯუნეწერში არსებულ პრობლემაზე.
მარიამ დოლიძე: “ჯუნეწერში წყლის პრობლემა არასდროს არ მოგვარდება და ხმების გულისთვის კი დარბიხართ კარდაკარ მერე. ირბინეთ, ირბინეთ ფეხი არ გადაგიტრიალდეთ. უნამუსობაა უკვე!”
ცირა გოგიბერიძე: “ხაჯალიაც უწყლოდაა”.
ირინა დიასამიძე: “არც ნიგოითი და შუხუთია გამონაკლისი ამ მხრივ”.
ნინი გაგნიძე: “შუხუთშიც იგივე მდგომარეობაა, უწყლობით სული გვძვრება. როდის უნდა მოგვარდეს უწყლობა აღარ ვიცი. ახლა გვჭირდება წყალი ყველაზე მეტად, ამ ცხელ ზაფხულში”….
ხატია აფხაზავა: “არც ნიგვზიანში არაა წყალი, ასე ცხოვრება უბრალოდ შეუძლებელია”.
მარინა ორაგველიძე: “მასეთი მდგომარეობაა წლებია შუხუთში. ჩვენგან წყალს აკეთში და ზემო სოფლებში კი ექაჩებიან და ჩვენ არ გვყავს პატრონი, არც არასდროს გვყავდა, არჩევნების დროს კი აფართხუნდებიან ჭიშკართან”.
ლანუკი ჩხარტიშვილი: “სუფსაში, ღრმაღელეში დასალევი წყალიც მოსაზიდი აქვს მოსახლეობას. ჭა ჩვენთან არ ვარგა. გვპირდებიან ამ თვის ბოლოს, იმ თვის ბოლოს, არ დაადგა საშველი”.
ნინო ღლონტი: “ნინოშვილშიც უწყლობის პრობლემა გვაქვს“...
სამწუხაროდ, საკმარისი, სასმელად ვარგისი წყლის დეფიციტი მხოლოდ ლანჩხუთის პრობლემა არაა. ჩვენ აუცილებლად გიამბობთ, თუ რა მდგომარეობაა გურიის სხვა მუნიციპალიტეტებში.
ავტორი
