თამარ თუმანიშვილი (1919-1996) ჩვენი დროის ერთ-ერთ უდიდეს ბალერინად ითვლება, რომელიც 40 წლის განმავლობაში დიდი წარმატებით გამოდიოდა სხვადასხვა ქვეყნის სცენაზე. თამარ თუმანიშვილი მატარებელში, სადღაც ციმბირსა და შანხაის შორის (სხვა მონაცემებით, დაიბადა ტიუმენში) დაიბადა, როცა მისი მშობლები ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ რუსეთიდან გაიქცნენ. სხვა წყაროებით დედამისი რუსეთიდან მეუღლის მოსაძებნად წამოვიდა, რომელიც თავის დროზე ბოლშევიკებს გამოექცა. მშობლები ერთმანეთს შეხვდნენ, როცა თამარი 18 თვისა იყო. ისინი თავდაპირველად შანხაისა და ქაიროს დევნილთა ბანაკებში ბინადრობდნენ, მოგვიანებით კი საფრანგეთში დასახლდნენ. თამარის ბაბუა ცნობილი რუსი ბალერინას ოლგა პრეობრაჟენსკაიას თაყვანისმცემელი გახლდათ და თამარიც რომ ბალერინა გახდა ეს მისი დამსახურებაა. სწორედ პრეობრაჟენსკაია გახდა მომავალი მოცეკვავეს ,,ერთადერთი, საყვარელი მასწავლებელი და უკვდავი მეგობარი” (როგორც თავად თამარი ამბობდა), რომელმაც პარიზში საბალეტო სკოლა გახსნა. თამარის დებიუტი ცხრა წლის ასაკში პარიზის ოპერაში შედგა. მან გასაოცარი ცეკვით მაშინვე მიიქცია ბალეტის კრიტიკოსთა და დამფასებელთა ყურადღება. უკვე 13 წლის ასაკში თამარა თუმანოვამ, როგორც მას უწოდებდნენ, საყოველთაო პოპულარობა მოიხვეჭა. მისი ტექნიკა ისეთივე საუცხოო იყო როგორც მისი სილამაზე, წერდნენ გაზეთები. 1932 წელს თუმანოვას ცეკვით მოხიბლულმა ჯორჯ ბალანჩინმა თამარს, დიდი ქორეოგრაფის მუზას, კონტრაქტი გაუფორმა Ballet Russe de Monte Carlo-სთან. თამარს სხვა ორ რუს ემიგრანტ გოგონასთან ერთად Baby ballerina შეარქვეს, მაგრამ მხოლოდ მან დაიმსახურა მეტსახელი ,,რუსული ბალეტის შავი მარგალიტი” (საკუთარი გვარი მან სწორედ ბალანჩინის რჩევით და მისი მიბაძვით შეამოკლა).
1938 წელს მან მიატოვა საბალეტო დასი (თუმცა ის მონტე კარლოში 40-იან წლებში კიდევ რამდენჯერმე დაბრუნდება), რადგან მას საკუთარი ძალების მოსინჯვა ხელოვნების სხვადასხვა სფეროში სურდა. ის გამოჩნდა ბროდვეიზე სპექტაკლში Stars in Your Eyes. სულ მალე კი მოეწყო მსოფლიო ტურნე. თუმანიშვილს ყველგან ახლდა დედამისი, ,,ბალერინას დედებიდან” ყველაზე ცნობილი, რომელიც მენეჯერის როლს ასრულებდა (ბევრს ბალერინას დედა დაჰყვებოდა და ყოველმხრივ დახმარებას უწევდა). აშშ-ში მან ჯორჯ ბალანჩინთან ერთად დადგა ,,აბსტრაქტული” სპექტაკლი Le Palais de Cristal. სამი წლის შემდეგ მან საკუთარი დრამატული თამაში წარმოაჩინა ცნობილი უკრაინელ-ფრანგი ბალეტმეისტერისა და მოცეკვავის სერჟ ლიფარის სპექტაკლში Phedre. 50-60-იან წლებში მან დაიწყო მოღვაწეობა როგორც ,,თავისუფალმა” ბალერინამ და გამოდიოდა სხვადასხვა დასებთან ერთად Paris Opera Ballet, London Festival Ballet და the Marquis de Cuevas Grand Ballet-თან ერთად. როგორც აღნიშნავენ, მისი შემდგომი კარიერა აღარ იყო ისეთი საუცხოო, ბალეტის ზოგიერთი კრიტიკოსი მას მანერულობაში სდებდა ბრალს, მაგრამ თეატრალური საზოგადოება და თაყვანისმცემლები მის ყოველ გამოჩენას აღტაცებით ელოდნენ.
თუმანოვას კინო დებიუტი 1944 წელს ფილმში დიდების დღეები გრეგორი პეკთან ერთად შედგა. თუ რა რანგის შემოქმედი იყო ის მეტყველებს ფილმის პლაკატებზე გვარების თანმიმდევრობა _ პირველი თუმანოვაა, შემდეგ პეკი. იმავე წელს ის გათხოვდა კინოპროდიუსერსა და სცენარისტზე ქეისი რობინსონზე, მაგრამ მალევე განქორწინდა. ფილმში დღეს ღამით ჩვენ ვიმღერებთ (1953) თუმანოვამ განასახიერა სახელგანთქმული ბალერინა ანა პავლოვა, ასევე მთავარი როლი შეასრულა ჯინ ქელის საცეკვაოდ დაპატაჟება (1955), ამის გარდა გამოჩნდა ალფრედ ჰიჩქოქის და ბილი უაილდერის ფილმებში. თუმანიშვილთან არის დაკავშირებული ამერიკაში ცნობილი თოჯინების შოუს დაბადება.
1936 წელს როცა ბალერინა ჩიკაგოში გამოდიოდა, მასთან გასახდელში 16 წლის თაყვანისმცემელი ბურ ტილსტრომი მივიდა, რომელმაც თოჯინა გააკეთა და სურდა მისთვის გადაეცა. როცა თუმანოვამ დაინახა თოჯინა რუსულად წამოიძახა _ ,,კუკლა!”. ამ სახელწოდებამ ბიძგი მისცა ახალგაზრდა ხელოვანს, რათა შეექმნა სატელევიზიო შოუ “Kukla, Fran and Ollie”. თამარ თუმანიშვილი ამერიკის მოქალაქე 1944 წელს გახდა, მას შთამომავლობა არ დარჩენია და სიცოცხლის უკანასკნელი წლები ბევერლი ჰილზში გაატარა.
