“რამაზ ახვლედიანის ისტორია აჩვენებს, რომ ლისის ტბა მაშინდელი მთავრობის და მამუკა ხაზარაძის მიერ ერთობლივად წართმეულია”- ამის შესახებ ორგანიზაცია „ახალგაზრდა ადვოკატების“ ხელმძღვანელი, რამაზ ახვლედიანის ადვოკატმა, არჩილ კაიკაციშვილმა განაცხადა.
“საზოგადოებამ კიდევ ერთხელ მოისმინა სისტემური დანაშაულის ფაქტები, რომელიც უკავშირდება ლისის ტბის წართმევის საქმეს და საქართველოს პარლამენტის დროებითი საგამოძიებო კომისია უნდა დარწმუნდეს, რომ ლისის ტბის 63.5 ჰა მიწის ნაკვეთის ყოფილი მფლობელი, ბიზნესმენი რამაზ ახვლედიანი, არამხოლოდ სახელმწიფოს მაშინდელი ძალაუფლებაში მყოფი პირების, არამედ ბიზნეს-პარტნიორის მამუკა ხაზარაძის პირდაპირი მსხვერპლია”,_ აღნიშნულის შესახებ განცხადებას ორგანიზაცია „ახალგაზრდა ადვოკატების“ ხელმძღვანელი, რამაზ ახვლედიანის ადვოკატი, არჩილ კაიკაციშვილი ავრცელებს და რამაზ ახვლედიანის „2003–2012 წლებში მოქმედი რეჟიმის, ამ რეჟიმის პოლიტიკური თანამდებობის პირებისა და პოლიტიკურ პარტიებში გაერთიანებული მოქმედი და ყოფილი თანამდებობის პირების 2003 წლიდან დღემდე საქმიანობის შემსწავლელი“ საქართველოს პარლამენტის დროებითი საგამოძიებო კომისიის სხდომაზე გამოსვლას ეხმაურება.
არჩილ კაიკაციშვილის განცხადებით, საქართველოს პარლამენტის დროებითი საგამოძიებო კომისია უნდა მივიდეს დასკვნამდე, რომ არსებობს რამაზ ახვლედიანის დაზარალებულად ცნობის ფაქტობრივი და სამართლებრივი გარემოებები, უნდა მოხდეს შესაბამისი რეკომენდაციის მომზადება საქართველოს პროკურატურის მიმართ და სახელმწიფომ რეალური ნაბიჯი გადადგას რამაზ ახვლედიანის საქმეზე სამართლიანობის აღდგენის კუთხით. დღეს სასამართლოებს ორი არგუმენტი აქვთ, რაც აფერხებს რამაზ ახვლედიანის წარმატებას წართმეული ქონების დაბრუნებაზე: 1. თითქოსდა იძულების განგრძობადობა არ იკვეთება ქონების ნების საწინააღმდეგოდ დათმობის პროცესში 2. სასარჩელო მოთხოვნები ხანდაზმულია, რაც არ ასახავს რეალური მართლმსაჯულების მიზანს. რამაზ ახვლედიანმა ყველა ვარგისი მტკიცებულება 2012 წლის დეკემბერში წარუდგინა საქართველოს პროკურატურას, საქმეს „იძიებს“ სამართალწარმოების პროცესში ჩადენილი დანაშაულის გამოძიების დეპარტამენტი, მაგრამ არ ხდება საქმეზე ჭეშმარიტების დადგენა – საკითხის ფართო ანალიზი, მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი და გარემოებები მიუთითებენ, რომ მაღალია რამაზ ახვლედიანის ბიზნეს-პარტნიორის, ლისი ტბის დღევანდელი ფლობელი კომპანიების დამფუძნებლის, მამუკა ხაზარაძის პირდაპირი გავლენები, რათა საქმე კანონიერად არც სასამართლომ განიხილოს და არც პროკურატურამ.
საქმის მასალებით დგინდება, რომ მამუკა ხაზარაძის მფლობელობაში არსებულ შპს „თბილისის უძრავი ქონებასა“ და რამაზ ახვლედიანის მფლობელობაში არსებულ შპს „ტურისტულ გამაჯანსაღებელი კომპლექსი ლისის ტბას“ შორის, ლისის ტბის ტურისტულ-გამაჯანსაღებელი კომპლექსის აღდგენა-განვითარების მიზნით, 2004 წლის 6 დეკემბერს გაფორმდა განზრახულობათა ოქმი, რომლის თანახმად, მხარეები შეთანხმდნენ სამოქმედო 12-პუნქტიან გეგმაზე. მხარეებმა დააფუძნა ს.ს. „ლისის ტბა”. დასახელებული კომპანიის სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე 2021 წლის მაისამდე, პოლიტიკური საქმიანობის დაწყებამდე, გახლდათ მამუკა ხაზარაძე, თავმჯდომარის მოადგილე კი – დღემდე რამაზ ახვლედიანი.
ს.ს. „ლისის ტბას” საწესდებო კაპიტალის შესავსებად, რამაზ ახვლედიანი იღებდა ვალდებულებას, რომ იგი განახორციელებდა ქონებრივ შენატანს ქ. თბილისში, ლისის ტბის გარშემო არსებული მიწის ნაკვეთის (საერთო ფართით 63,5 ჰა) და მასზე მდებარე შენობა-ნაგებობების სახით აღნიშნული ქონების მის საკუთრებაში გადმოფორმებისთანავე. მხარეები შეთანხმდნენ, რომ ს.ს. “ლისის ტბას” შექმნის დღეს რამაზ ახვლედიანი შპს “თბილისის უძრავ ქონებას” დაუთმობდა შპს „ტურისტულ გამაჯანსაღებელი კომპლექსის ლისის ტბის” წილის 2/3-ს (66.66%-ს). იმ შემთხვევაში, თუ რაიმე ობიექტური მიზეზის გამო რამაზ ახვლედიანი ვერ შეძლებდა ზემოაღნიშნული მიწის ნაკვეთის გამოსყიდვას და ს.ს. “ლისის ტბას” საწესდებო კაპიტალის შევსებას, შპს „თბილისის უძრავი ქონება რამაზ ახვლედიანს დაუბრუნებდა შპს „ტურისტულ გამაჯანსაღებელი კომპლექსის ლისის ტბის” წილს – 2/3-ს (66.66%-ს).
რამაზ ახლედიანი 2006 წლის 4 ნოემბერს, იძლებული გახდა, თბილისის მაშინდელი მერიისა და მთავრობის სახელზე დაეწერა განცხადება და აღენიშნა, რომ 1999 წლის საიჯარო ხელშეკრულებით, ასევე პრეზიდენტის 2006 წლის 14 ივლისის განკარგულებით ნაკისრი ვალდებულებები ვერ შეასრულა და მოითხოვა საიჯარო ხელშეკრულების გაუქმება, რომლის მიხედვითაც, მას გადაეცა ლისის ტბის მიმდებარე ტერიტორიაზე განლაგებული შენობა – ნაგებობები და რომელიც ბიზნესმენს უკვე გამოსყიდული ჰქონდა. წერილში, ნების საწინააღმდეგოდ, რამაზ ახვლედიანმა უარი განაცხადა პრეზიდენტის განკარგულებით გადაცემულ 63,5 ჰა არასოსაფოლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთის საკუთრებაში მიღების უფლებაზეც და ეკონომიკის სამინისტროსგან უკვე გამოსყიდულ შენობა-ნაგებობებზეც. ამ განცხადებიდან მე-6 დღეს, 2006 წლის 10 ნოემბერს, მიხეილ სააკაშვილმა გამოსცა ახალი განკარგულება და 1999 წელს რამაზ ახვლედიანის მიერ შეძენილი და 2006 წელს პრეზიდენტის განკარგულებითვე გადაცემული ქონება, ჩამოერთვა. მოგვიანებით, ჩამორთმეული ქონება რამაზ ახვლედიანის ბიზნეს-პარტნიორს, პირდაპირი მიყიდვის წესით, მამუკა ხაზარაძეს გადაეცა.
რამაზ ახვლედიანმა ვერ შეძლო განზრახულობათა ოქმით გათვალისწინებული პირობის შესრულება, შპს „თბილისის უძრავმა ქონებამ” კი არ მოახდინა წილის დაბრუნება. მიუხედავად იმისა, რომ რამაზ ახვლედიანმა ობიექტური მიზეზების გამო, ს.ს. „ლისის ტბის” საწესდებო კაპიტალში, ვერ შეძლო 63,5 ჰა მიწის ნაკვეთისა და მასზედ განთავსებულ შენობა-ნაგებობების შენატანა, შპს თბილისის ტურისტულ გამაჯანსაღებელი კომპლექსი “ლისის ტბა” ექსკლუზიურად ფლობდა საკურორტო (წყლის ამოღების გარეშე) და სპორტული მიზნით წყლის ობიექტით ან მისი ნაწილით სპეციალური წყალსარგებლობის ლიცენზიას, რაც რამაზ ახვლედიანს და შპს თბილისის ტურისტულ გამაჯანსაღებელი კომპლექსი “ლისის ტბას” საიმედო პარტნიორად აქცევდა, როგორც შპს “თბილისის უძრავი ქონებისთვის”, ასევე მამუკა ხაზარაძისთვის, თუმცა 2014 წლის ივნისში, რამაზ ახვლედიანმა მიიღო გადაწყვეტილება სააქციო საზოგადოება „ლისის ტბის“ დატოვების თაობაზე და მოითხოვა კუთვნილი წილების დაბრუნება, თუმცა უშედეგოდ.
სასამართლოს გადაწყვეტილებით შეფასდა, რომ რამაზ ახლედიანს სადავო წილის გადაცემის მოთხოვნა უნდა დეაყენებინა 2006 წლის 4 ნოემბრიდან სამი წლის განმავლობაში, რაც არ განუხორციელებინა. შესაბამისად, სასამართლომ მოთხოვნა მიიჩნია ხანდაზმულად, მაგრამ მხარე საქმესთან არსებული მტკიცებულებების, ფაქტობრივი გარემოებებისა და სამართლებრივი დასკვნების ერთობლიობით ასაბუთებს, რომ მოთხოვნის ათვლა უნდა დაიწყოს 2014 წლის ივნისიდან, რა დროსაც, რამაზ ახვლედიანმა მიიღო გადაწყვეტილება სააქციო საზოგადოება „ლისის ტბა“ დაეტოვებინა თაობაზე და დაებრუნებინა კიდეც კუთვნილი წილები, რაც შპს „თბილისის უძრავ ქონებას“ არ დაუბრუნებია, რომლის ვალდებულებაც კომპანიას გააჩნდა დაუყოვნებლივ, რამაზ ახვლედიანის მიერ განზრახულობათა ოქმის პირობების მიხედვით, სასამართლოს მიერაც დადგენილი ობიექტური საფუძვლებით ვალდებულებების შესრულების შეუძლებლობის გამო და იმის მიუხედავად, მხარეთა თანამშრომლობა გაგრძელდა თუ – არა.
ცნობისთვის: 2022 წლის 7 მარტს, თბილისის საქალაქო სასამართლოში მოწმის სახით ჩვენება მისცა რამაზ ახვლედიანის ბიზნეს-პარტნიორმა მამუკა ხაზარაძემაც. მისი ჩვენება ლისის ტბის საქმეზე აქამდე არსებულ იმ სადავო საკითხებზე ზუსტ წარმოდგენას ქმნის, თუ როგორ მოხდა ხელისუფლების ზეწოლა რამაზ ახვლედიანის მიმართ, რატომ აირჩია პარტნიორის დაჩაგვრის დროს მამუკა ხაზარაძემ დისტანცირებული ურთიერთობები, რა მოლაპარაკებები აწამოა მამუკა ხაზარაძის კომპანიებმა მაშინდელ მთავრობასთან, რეალურად, რა ფასად იყიდა მამუკა ხაზარაძის კომპანიებმა ლისის ტბის მიმდებარე ტერიტორია და რამდენად კეთილსინდისიერი შემძენი აღმოჩნდა მამუკა ხაზარაძის ჯერ „ლისი 2007“, შემდეგ „ფროფერთი დეველოპმენტ ჰოლდინგი“ და ბოლოს, „ლისი ლეიქ დეველოპმენტი“ იმ არასასოფლო-სამეურნეო მიწის ნაკვეთების შეძენის დროს, რომლის ფარგლებშიც მოექცეა რამაზ ახვლედიანის ლისის ტბის მიმდებარედ არსებულ 63,5 ჰა მიწის ნაკვეთი და შენობა-ნაგებობები.
