მაია ჩხაიძე, რომელიც ლანჩხუთში ვალოდია წულაძის სახელობის თეატრისა და კინოს მუზეუმს ხელმძღვანელობს, სხვა კოლეგებთან ერთად, მუნიციპალიტეტის სამუზეუმო სფეროში შექმნილი პარადოქსული ვითარებიდან გამომდინარე, პრესკონფერენციის გამართვას აანონსებს: “ვფიქრობ, საკითხის უფრო მეტად კონკრეტიკისა და გამჭვირვალეობისთვის სხვა მუზეუმებთან ერთად საჭირო გახდება პრესკონფერენციის ჩატარება, რათა ერთხელ და სამუდამოდ თავი დავაღწიოთ მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის თანამშრომლებისგან წარმოებულ დევნა-შევიწროებას”.
საქმე ისაა, რომ, დაახლოებით, ორი თვის წინ, ლანჩხუთის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის თანამშრომლებმა მუნიციპალიტეტის მერსა და საკრებულოს თავმჯდომარეს ერთობლივი წერილით მიმართეს, სადაც ითხოვდნენ “კუთვნილ სტატუსს შესაბამისი ანაზღაურებით”:
“მოვითხოვთ: მხარეთმცოდნეობის და ეგნატე ნინოშვილის მუზეუმები დარჩნენ, როგორც ძირითადი მუზეუმები და მოგვემატოს ხელფასი, როგორც სხვა მუნიციპალიტეტებშია.
თ. ფირცხალაიშვილის სახელობის შემოქმედთა მუზეუმი არის ბიბლიოთეკა და შეუერთდეს ცენტრალურ ბიბლიოთეკას; ვ. წულაძის სახელობის თეატრის მუზეუმი შეუერთდეს თეატრს განყოფილების სახით, ხოლო სპორტის მუზეუმი _ სპორტულ განყოფილებას; საკასო აპარატი და ბილეთები მხოლოდ ჩვენთან და ნინოშვილის მუზეუმში მოქმედებს და რატომ უნდა ვიყოთ მათთან გათანაბრებულები, მით უმეტეს, რომ სადაც უნდა იკითხოთ, მხარეთმცოდნეობის მუზეუმები ყველგან პრიორიტეტულია?
გთხოვთ, აღნიშნული საკითხი, ასევე, განიხილოს შესაბამისმა კომისიებმა და სამუშაო ჯგუფებმა. იმედს ვიტოვებთ, რომ ჩვენს მოთხოვნებს გულისხმიერად მოეკიდებით და მოგვანიჭებთ კუთვნილ სტატუსს შესაბამისი ანაზღაურებით. წინააღმდეგ შემთხვევაში, იძულებულები ვიქნებით, მივმართოთ სხვა ზომებს”, _ ვკითხულობთ აღნიშნულ წერილში.
როგორც გაირკვა, ეს წერილი საკრებულოს სოციალურ საკითხთა კომისიის ერთ-ერთ სხდომაზე უკვე იყო მსჯელობის საგანი. მუზეუმის თანამშრომლების მოთხოვნას ხელფასების მატებასთან დაკავშირებით, რომელიც არახალია, არადამაკმაყოფილებელი პასუხი გაეცა ფინანსური უზრუნველყოფის არარსებობის მოტივით. რაც შეეხება წერილში გაჟღერებულ სხვა მოთხოვნებს, კომისიის განმარტებით, საკითხზე მსჯელობა და შესაბამისი გადაწყვეტილების მიღება იმ შემთხვევაში გახდება შესაძლებელი, თუ მუზეუმის მხრიდან წარმოდგენილი იქნება მკაფიოდ ჩამოყალიბებული განვითარების სტრატეგიული გეგმა.
პრესკონფერენციის გამართვამდე კი, ზემოთ ნახსენები წერილის გამო, საკუთარ პოზიციას თეატრისა და კინოს მუზეუმის ხელმძღვანელი მაია ჩხაიძე საჯაროდ აფიქსირებს და მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის კოლექტივს დისკრედიტაციის მცდელობაში დებს ბრალს.
“სულ ახლახან, საკრებულოს განათლების, კულტურის და სოციალურ საკითხთა კომისიამ განიხილა მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის თანამშრომელთა განცხადება, რომელიც არ ეტეოდა არც ერთ სამართლებრივ ჩარჩოში და აშკარად შეიცავდა ახალშექმნილი მუზეუმების დისკრედიტაციის მცდელობას. საბედნიეროდ და სრულიად სამართლიანადაც, პოზიციამ და ოპოზიციამ (სრული ალოგიკურობის გამო) მათი მოთხოვნა ერთხმად უარყო. აღნიშნულ სხდომაზე, მათი უსამართლო პოზიციის გამო, სხვა მუზეუმების ინტერესების დაცვის მიზნით, მძაფრი დაპირისპირება მომიწია მუზეუმის თანამშრომლებთან. ისინი, აღნიშნულ განცხადებაში ავითარებდნენ შემდეგ მოსაზრებას, რომ მაგალითად, თემურ ფირცხალაიშვილის სახელობის შემოქმედთა მუზეუმი სინამდვილეში ბიბლიოთეკა იყო და ბიბლიოთეკას უნდა დაქვემდებარებოდა; ვალოდია წულაძის სახელობის თეატრისა და კინოს მუზეუმი ლანჩხუთის სახალხო თეატრის კუთვნილება გამხდარიყო. მაშინ, როცა თეატრი თავად ექვემდებარება ლანჩხუთის კულტურის დაწესებულებათა გაერთიანებას. სპორტის მუზეუმი უნდა მიეერთებინა სპორტის განყოფილებას და ა. შ. მხარეთმცოდნეობის მუზეუმს კი ყოველივე ამის შემდეგ უნდა მიეღო “მთავარი” მუზეუმის სტატუსი და შესაბამისად, გაზრდოდა ხელფასებიც. მართლაცდა, “ქათმის ჰორიზონტის” მსგავსია. ანდა, სრულიად დესპოტი უნდა იყოს ადამიანი, რომ დღეს, ქვეყანაში არსებული მძიმე სოციალური პირობებიდან გამომდინარე, იფიქრო მხოლოდ საკუთარი შრომის ანაზღაურებაზე და არ გაითვალისწინო კოლეგების ყოფითი პრობლემებიც, რომლებსაც, ფაქტობრივად, კოლეგებად არც კი თვლიან.
და მაინც, თავის დროზე (10 წლის წინ) რა რეალურმა ფაქტორმა განაპირობა ჩვენს მუნიციპალიტეტში სხვადასხვა ტიპის მუზეუმების დაარსება, რასაც მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი დღემდე ვერ ეგუება და რაც ამ წერილის მთავარ საკვანძო საკითხს წარმოადგენს? კანონი მუზეუმების შესახებ განმარტავს, რომ მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის ფონდი სრულად უნდა იყოს დაკომპლექტებული მხარის ბუნების, ისტორიის, კულტურის, ეკონომიკის უნიკალური ექსპონატებით. გამომდინარე იქედან, რომ მუზეუმი სრულფასოვნად ვერ პასუხობდა კანონით გათვალისწინებულ გამოწვევებს, წარმოიშვა აუცილებლობა სხვადასხვა ტიპის მუზეუმების დაფუძნებისა. მაგალითად, აი, რას წერს საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი დავით ასკურავა თავის წიგნში “ვალოდია წულაძე _ შტრიხები პორტრეტისათვის”: “ლანჩხუთის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში ბატონი ვალოდიას ცხოვრებისა და შემოქმედებითი საქმიანობის ამსახველი ფოტო და წერილობითი მასალა ერთობ მწირია” და არა მარტო ვალოდიასი… სწორედ ამან დაუდო საფუძველი ვალოდია წულაძის სახელობის თეატრისა და კინოს მუზეუმის დაარსებას, რომელიც ხელოვნების ტიპს განეკუთვნება და რომელიც, ინტენსიურად და ნაყოფიერად ეწევა სამეცნიერო-კვლევით და კულტურულ-საგანმანათლებლო მუშაობას. პროგრესულ და წარმატებულ საქმიანობას ეწევიან ლანჩხუთში არსებული სხვა ტიპის მუზეუმებიც. ერთადერთი, რითაც მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის უპირატესობა ვლინდება, არის მუზეუმის დიდი შენობა, რითაც ხშირად მანიპულირებენ. აქვე აღვნიშნავ, რომ შენობის კეთილმოწყობაში ლომის წილი მიუძღვის, პატივსაცემ პიროვნებას, აწ განსვენებულ მიხეილ გვარჯალაძეს, რომლის მიმართაც საშინელ უმადურობას იჩენენ. საერთოდ, ჩემი აზრით, სასწრაფოდ უნდა შეიქმნას კომპეტენტური პირებისგან დაკომპლექტებული კომისია, რომელიც სწორად განსაზღვრავს მუნიციპალიტეტში არსებული მუზეუმების (მათ შორის, მხარეთმცოდნეობის) ტიპებს”, _ ამბობს მაია ჩხაიძე.
