ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვენობანში მცხოვრებ ნინა ცხოიძე-ჯიშიაშვილს ცოტა ხნის წინ 100 წელი შეუსრულდა. ქალბატონი ნინა ტყიბულში დაიბადა და გაიზარდა, თუმცა, როგორც “გურია ნიუსთან” საუბრისას ამბობს, “გურულის მოტყუება” მოახერხა და უკვე, თითქმის, 80 წელია, რაც ქვენობანში ცხოვრობს. ნინა ბებოს, 3 შვილი, 7 შვილიშვილი და 13 შვილთაშვილი ჰყავს. 100 წლის ქალბატონს ძალიან უყვარს ბავშვები, ახალგაზრდები, მუსიკა. მის ეზოში მათი მუდმივი ჟრიამული ყოფილა და ამიტომ სოფელში სიყვარულით “დისნეი ბებო” შეარქვეს.
100 წლის ქალბატონი მხედველობას არ უჩივის, იგი უსათვალოდ კითხულობს გაზეთს და როგორც მისმა ოჯახის წევრებმა გვითხრეს, გაზეთის გარეშე არ შეუძლია. როგორც ნინა ბებოსთან სტუმრობისას შევიტყვეთ, ის “გურია ნიუსის” ერთგული მკითხველი და გულშემატკივარია.
“ცოტა ყურთასმენამ უღალატა ამ ბოლოს, ცუდად ესმის. დამოუკიდებლად გადაადგილებაც აღარ შეუძლია, მაგრამ კარგად ხედავს და სათვალის გარეშე კითხულობს გაზეთს”, _ გვითხრა ქალბატონი ნინას შუათანა ქალიშვილმა ნაირა ცხოიძემ, რომელიც დედისთვის რომ მოევლო, მეუღლესთან ერთად ბათუმიდან ქვენობანში გადმოვიდა საცხოვრებლად.
ქალბატონი ნინა თანმიმდევრულად გვიყვება თავის ისტორიას:
“ტყიბულში დავიბადე. სკოლა იქ დავამთავრე. ოთხებსა და ხუთებზე ვსწავლობდი, ზოგჯერ სამიანსაც მიწერდნენ. გამორჩეული საგანი არ მქონდა, ყველა მასწავლებელს ვუყვარდი და კარგად მახასიათებდნენ. წესიერი, ზრდილობიანი ბავშვი ვიყავი.
შემდეგ მუშაობა დავიწყე, მომავალი მეუღლე, თამაზ ცხოიძე გავიცანი და ტყიბულიდან აქ გამოვთხოვდი. ძალიან კარგი ბიჭი იყო, ქვანახშირის შახტაში მუშაობდა. მოხერხებული ქე ვიყავი, გურული მოვატყუე და გურიაში გამოვიპარეთ”, _ გვიყვება ნინა ბებო და იმ დროს იხსენებს, როცა ტყიბულიდან გურიაში ჩამოსული გოგოს ოჯახს ეკონომიკურად ძალიან უჭირდა.
“3 შვილი მყავს, გოგოები. 7 შვილიშვილი, 13 შვილთაშვილი. ძალიან დიდი გასაჭირი იყო ძველად. მეც ბევრი გაჭირვება გამოვიარე. ცუდი დრო იყო, თუმცა, სულ ვმუშაობდი. კოლმეურნეობის მოწინავე მუშაკი ვიყავი. ჩემი ასეთი თავდადებისა და შრომისმოყვარეობის გამო ძალიან დიდ პატივს მცემდა კოლმეურნეობის თავმჯდომარე. კაი რომ ვიყავი, იმიტომ ვარ დღეს აქ, თორემ გლახა რომ ვყოფილიყავი, ვინ შემომხედავდა”, _ ამაყად გვიამბობს წარსულის შესახებ ნინა ბებო.
მისი თქმით, თვითონაც ისე სცადა შვილების აღზრდა, როგორც თავად მშობლები ზრდიდნენ.
“კარგი მშობლები მყავდა. მკაცრები არ იყვნენ. ღარიბულად ვცხოვრობდით, მაგრამ შვილებს გვასწავლეს, რომ არ უნდა მოგვეპარა, გვექურდა და ცუდი საქციელი არ ჩაგვედინა, შრომას შეგვაჩვიეს. შევეცადე, ჩემი შვილებისთვის მეც ეს მესწავლებინა”, _ გვიამბობს ქალბატონი ნინა.
საუბარში ქალბატონი ნაირა გვერთვება და თავის მშობლების შესახებ გვიყვება:
“მამა ტყიბულში, ქვანახშირის შახტაში მუშაობდა, დედა _ ფოსტაში. როგორც მათი მონაყოლიდან ვიცი, დაახლოებით, 2 წელი იყვნენ შეყვარებულები. 19 წლის ასაკში გათხოვდა. გამოიპარა გურიაში. დასახლდნენ აქ. 4 ძმა ჰყავდა. ძმები დედას, ამ გამოპარვის გამო, 4 წლის განმავლობაში არ ელაპარაკებოდნენ. ოჯახმაც ცუდად მიიღო და რთული პერიოდი გაიარეს, მაგრამ სიყვარული ჰქონდათ და ერთად გააგრძელეს ცხოვრება. შემდეგ კი ოჯახის წევრებიც შემოურიგდნენ. შევეძინეთ ჩვენ, შვილები. მე შუათანა ვარ.
ძალიან კარგი დედაა, არ გვახსოვს მისგან მკაცრად მოქცევა. მამა უფრო მკაცრი იყო შვილების მიმართ, ვიდრე _ დედა. მუდამ შრომაში იყვნენ. ჩვენც შეგვაჩვიეს შრომას და სულ ვეხმარებოდით. შემდეგ სკოლა დავამთავრეთ და ჩვენს ბედს ვეწიეთ. შვილიშვილებიც აქ იზრდებოდნენ, ზაფხულობით ჩემი დისშვილებიც აქ ჩამოდიან”, _ გვითხრა ქალბატონმა ნაირამ.
მისი თქმით, 20 წელზე მეტია, რაც მამა გარდაეცვალათ და მას შემდეგ დედას გვერდით შვილები ამოუდგნენ.
“61 წლის იყო მაშინ, მამა რომ გარდაიცვალა. ჩვენ შვილები დავუდექით გვერდით. გადაადგილება არ შეუძლია. ჩავსვამ ეტლში და ვასეირნებ. სათვალე არ სჭირდება, გაზეთს ისე კითხულობს, დღე არ გავა, რომ არ წაიკითხოს. დაახლოებით, ორი წელია, რაც სმენის პრობლემა აქვს. სხვა მხრივ ძალიან ჯანმრთელია. წნევის წამალიც კი არასდროს დაულევია, _ გვეუბნება ქალბატონი ნაირა.
100 წლის ქალბატონს დედმამიშვილებიც აღარ ჰყავს ცოცხალი, თუმცა, ისინიც ასაკოვნები, 90 წელს გადაბიჯებულები გარდაცვლილან.
ნინა ბებომ “გურია ნიუსთან” საუბრისას მომავალ თაობას სურვილები დაუტოვა: “ახალგაზრდებს ვუსურვებ ჯანმრთელობას, კარგად ყოფნას, წინსვლას, მუშაობას, სიყვარულს”.
“გურია ნიუსი” დღეგრძელობას და ბედნიერ დღეთა სიმრავლეს უსურვებს საუკუნის ქალბატონს.
