“მთელი ლანჩხუთი შეწუხებულია. მგონი, ცოტა ხანში მიუსაფარი ძაღლების რაოდენობა მოსახლეობის რაოდენობას გადააჭარბებს. რაღაც ღონისძიება უნდა გატარდეს ადგილობრივი მუნიციპალიტეტის მიერ…” _ ამბობენ მიუსაფარი ძაღლების პრობლემით შეწუხებული ლანჩხუთელები.
ფაქტია, პრობლემის მოსაგვარებლად ადგილობრივი მუნიციპალიტეტის მხრიდან ღონისძიებები ტარდება და გარკვეული ოდენობის თანხაც იხარჯება, თუმცა, შედეგი მაინც არაა.
კერძოდ, მიტოვებული ცხოველების მოვლითი ღონისძიებებისთვის ლანჩხუთის ბიუჯეტიდან თანხები ყოველწლიურად იხარჯება, თუმცა, პრობლემა მაინც მოუგვარებელი რჩება და მიუსაფარი ძაღლების რაოდენობა წლიდან წლამდე, ნაცვლად შემცირებისა, პირიქით _ იმატებს.
მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტის პროექტის მიხედვით, 2021 წელს, აღნიშნული ღონისძიებების გასატარებლად 20 ათასი ლარია გამოყოფილი. პროგრამის გახორციელება ლანჩხუთის კეთილმოწყობისა და მომსახურების ცენტრის პრეროგატივაა _ უწყებამ ადგილობრივ მცხოვრებთა მიუსაფარი ძაღლებისგან დასაცავად, მუნიციპალიტეტის სხვადასხვა ადმინისტრაციულ ერთეულში არსებული ასეთი ძაღლები თავშესაფარში უნდა გადაიყვანოს.
კერძოდ, აღნიშნულ სამსახურს გაფორმებული აქვს ხელშეკრულება ოზურგეთის შესაბამის უწყებასთან, რომლის წარმომადგენელი დროგამოშვებით ჩამოდის ლანჩხუთში და მზრუნველობის გარეშე მიტოვებული ძაღლები სპეციალურ თავშესაფარში გადაყავს, სადაც მათ აცრა და კასტრაცია უკეთდება, შემდეგ კი ისევ უკან აბრუნებენ.
მოკლედ, ღონისძიებები ტარდება და გარკვეული ოდენობის თანხაც იხარჯება, თუმცა, შედეგი მაინც არაა და მოქალაქეების გულისწყრომის მთავარი სამიზნე, უპირველესად, ადგილობრივი ხელისუფლების წარმომადგენლები ხდებიან.
ლანჩხუთელთა უმეტესობა, პრობლემის საბოლოოდ გადასაჭრელად, გამოსავალს თავშესაფრის აშენებაში ხედავს:
“ქალაქში იმდენი ძაღლია, თუ ფხიზლად და ყოჩაღად არ ხარ, შეიძლება, სახლამდე ვერც მიხვიდე. კი დადგეს სკვერში ახალი სკამები, მარა ვინ დაგსვა _ დაგვესივნენ ძაღლები. გაუსაძლისი მდგომარეობაა, არ შეიძლება ამაზე თვალი დავხუჭოთ. ძაღლების ხროვა ცხოვრობს ქალაქის ცენტრში. პარკში ვერ გაივლი, საცხობებთან ვერ მიხვალ; მარკეტებში, მაღაზიებში ვერ შეხვალ. ასე არ შეიძლება! თუ ამას ვერ ხედავს ადგილობრივი ხელმძღვანელობა, ჩვენ ამოვიღოთ ხმა! რამდენიმე დღის წინ ქალი ჩემს თვალწინ დაჭამა ძაღლმა პარკში.
ჩვენი შვილები დადიან ქუჩაში და არა ვართ დაცული, რომ არ შეჭამენ ეს ძაღლები. რამდენი შემთხვევა იყო უკვე. ნუთუ, ასეთი დიდი პრობლემაა ეგ მუნიციპალიტეტის ხელმძღვანელობისთვის?! ცენტრში ერთი პარკია და იქაც კი ვერ გაივლი, დაჯდომას და მოსვენებას ვინღა ამბობს…
არამარტო პარკში, ყველა ქუჩაზე ასეთი მდგომარეობაა, ყველგან ძაღლებია. “გურიას” სტადიონთან შეუძლებელია გავლა. ბავშვები ვერ გასულან სათამაშოდ. ნეტა, თუ არის ვინმე მომკითხავი, რა ხდება?! რამდენი პოსტი, განცხადებები ხელმოწერებით, თხოვნა, მიმართვები გაკეთდა, მაგრამ საშველი არაა… ძაღლებიც ხომ ცოდვები არიან _ შიათ, ავადდებიან და მათგან დაკბენილ ადამიანს რა დაემართება?! ლანჩხუთის ცენტრში მყოფი ძაღლების 90 პროცენტს მუნი აქვს _ გამწარებული იქექებიან.
უნდა ვაჭამოთ და დავაპუროთ, მაგრამ რამდენს გავწვდებით?! ამ ისედაც გაჭირვებულ ცხოვრებაში, არ მგონია, საშუალო ფენის ოჯახს იმის საშუალება ჰქონდეს, ამდენი ძაღლი დააპუროს. დღეს უამრავს თავისი შვილების გამოსაკვები პურიც კი მოსაძიებელი აქვს. უნდა მოშორდეს ეს ძაღლები ქალაქს. თავშესაფარი _ ეს არის თხოვნა. იმდენი მიტოვებული მიწაა ქალაქის ცენტრში, ათასი ფართობია, შემოიღობება და თავისუფლად შეიძლება გაკეთდეს თავშესაფარი. მერე ხალხის შემოწირულობითა და მონდომებით ყველაფერი იქნება. კასტრაცია-სტერილიზაცია პრობლემას ვერ აგვარებს _ ეს არაა ერთადერთი საშუალება და გამოსავალი. რა მნიშვნელობა აქვს, კასტრირებული გიკბენს თუ არაკასტრირებული?!” _ ამბობენ მოქალაქეები და იქვე იმასაც დასძენენ, რომ მათი ეს წუხილი ცხოველებისადმი სიძულვილით ნამდვილად არაა გამოწვეული:
“ეს წუხილი ძაღლების სიძულვილით არაა გამოწვეული. ვეღარ გაივლი, მით უმეტეს, საღამოს საათებში _ მშიერი ძაღლების დიდი ჯგუფები დაძრწიან ქუჩებში. ჩვენი ქვეყანა ცოფიანი ძაღლების დაკბენილთა მონაცემებით შარშან ყველა ქვეყანას უსწრებდა. სწორი მიდგომა ვერ შეიმუშავეს და იმიტომ, ცხოველების უფლებების დაცვა და ჰუმანურობა ვერ შეუსაბამებიათ ადამიანის უსაფრთხოებასთან”.
ირკვევა, რომ მოქალაქეთა მეორე ნაწილი თავშესაფრის გაკეთებას სულაც არ ემხრობა და გამოსავალს უფრო მარტივ საქმეში ხედავს:
“შიათ ამ ძაღლებს. თავშესაფარში კი არ უნდათ გამოკეტვა, საჭმელი ჭირდებათ. თავშესაფრის აშენებაზე ფიქრს, ჯობს, მათ გამოკვებაზე ვიფიქროთ. ორგანიზატორი სჭირდება ამ ყველაფერს. არაა ძნელად მოსაგვარებელი. დაპურებული ძაღლი არავის გამოეკიდება და არ დაესხმება თავს. ერთმა გამვლელმა რომ დააპურა, ეს არ შველის საქმეს”.
მიუსაფარი ძაღლების პრობლემის აქტუალურობაზე ადგილობრივ ხელისუფლებაშიც თანხმდებიან და იმასაც ადასტურებენ, რომ მათ მიერ ამ კუთხით გატარებული ღონისძიებები პრობლემას ბოლომდე ვერ აგვარებს, თუმცა, განმარტავენ, რომ ამ ეტაპისთვის მაინც, მეტის გაკეთების შესაძლებლობა მათ არ გააჩნიათ.
ავტორი: სოფო წილოსანი
