ლანჩხუთის მერიის პრესასთან ურთიერთობის განყოფილების ხელმძღვანელი, მაკა სულაბერიძე საკუთარ ფეისბუქგვერდზე ვრცელ პოსტს აქვეყნებს და იმ სიკეთეებზე აკეთებს აქცენტს, რომელიც ინფრასტრუქტურის კუთხით ბოლო წლებში მუნიციპალიტეტის მასშტაბით გახორციელდა.
აღნიშნული პოსტისა და მის ქვემოთ გაკეთებული რიგი კომენტარების მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ, მათ ავტორთა გულისწყრომის საბაბი ის ადამიანებია, რომლებიც კრიტიკულები არიან მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე გახორციელებული ამა თუ იმ ინფრასტრუქტურულ პროექტთან მიმართებაში.
“კომენტარებს ვკითხულობ და მეცინება _ ამდენი რამ, რაც ბოლო წლებში გაკეთდა, ოდესმე გაკეთებულა? არ მახსენდება. 2020 წელს, ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტისთვის, 16 265 000 ლარია გამოყოფილი ინფრასტრუქტურული პროექტების გასახორციელებლად”, _ წერს ლანჩხუთის მერიის მთავარი პიარი მაკა სულაბერიძე და იქვე ინფრასტრუქტურული პროექტების არც თუ მცირე ჩამონათვალს გვთავაზობს: “კარგი საქმეების ჩამონათვალი ძალიან დიდია”, _ ასე ასრულებს წერილს სულაბერიძე.
ჩამონათვალი მართლაც დიდია, თუმცა, ფაქტია, რომ ამ ბევრ საქმეში მოიძებნება ის აუცილებელი საკეთებელი, რომელიც, რატომღაც, კვლავაც ყურადღების მიღმაა დარჩენილი. სწორედ ამის დასტურია სოციალურ ქსელში, ერთ-ერთ საჯარო ჯგუფში მარიამ კოიძის მიერ გამოქვეყნებული, ასევე, ვრცელი პოსტი, სადაც იგი სოფელ ჩიბათში წლობით არსებულ უწყლობის პრობლემაზე საუბრობს.
მისი თქმით, მოსახლეობამ პრიორიტეტად სწორედ ამ პრობლემის მოგვარება დასახა თავის დროზე, თუმცა, რატომღაც მავანთა არჩევანი ასფალტის დაგებაზე შეჩერდა:
“როგორც მოგეხსენებათ, ადამიანის ორგანიზმის 70%-ს შეადგენს წყალი. მის გარეშე ნორმალური ცხოველქმედება და არსებობა შეუძლებელია. არ მეგულება სოფელი ლანჩხუთის რაიონში, სადაც სასმელი უწყლობის პრობლემა მოგვარებულია და წყლის სისტემა გამართულად მუშაობს (ასეთის არსებობის შემთხვევაში). მაგალითად, სოფელ ჩიბათში ამ პრობლემის მოსაგვარებლად ხელმოწერები შეგროვდა, ცოტა ხნის მერე კი ასფალტი დააგეს, არგუმენტით _ დაფინანსება ამ პროექტზე იყოო.
მაინტერესებს, ვინ წყვეტს ამ და მსგავს, მოსახლეობისთვის სასიცოცხლოდ უმნიშვნელოვანეს საკითხებს, რა პრიორიტეტების მიხედვით ხელმძღვანელობს, საერთოდ, არის თუ არა ეს ადამიანი თუ ადამიანთა ჯგუფი ლანჩხუთის მცხოვრები, იმიტომ, რომ მე, პირადად, ვერაფრით წარმომიდგენია ადამიანი, რომელიც ცხოვრობს ლანჩხუთში, ჩიბათში ან სადმე სხვაგან, აქვს სასმელი წყლის პრობლემა, მაგრამ ამტკიცებს გზის მოასფალტების პროექტს.
P. S. ჩიბათში ასფალტი რომ დააგეს, კარგია, ვხედავთ და მოგვწონს, მაგრამ მასლოუს პირამიდაში ადამიანისთვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი რაღაცეები პირველ საფეხურზეა, მანქანა, გზა და მისთ. გაცილებით ზემოთ. ჰოდა, რას იტყვით, იქნებ, შემდეგ ჯერზე პირველი საფეხურიდან დაგეწყოთ?
კეთდება, რაც თვალშისაცემია _ ფასადი. ამიტომაც გააკეთეს გზა და არა წყალი, ამიტომაც კეთდება და ლამაზდება ლანჩხუთის შესასვლელი და არა კანალიზაცია. იმიტომ, რომ ეს ყველაფერი თვალისთვის ხილულია და ამ წინასაარჩევნოდ ხმები ხომ უნდა მოაგროვონ? უბედურება ისაა, რომ ჩვენ ვართ ჩუმად და არ ვართ მოწოდების სიმაღლეზე.
ძალიან ცუდი სიტუაციაა, აი, ძალიან. არ გვეკადრება. არადა, იქვე, 2-3 კილომეტრში ყინულივით ცივი, სუფთა წყალი იღვრება, ხალხი იქიდან ეზიდება ბოთლებით.
ყველასთვის ცნობილია, რომ წყალი პრობლემაა, მაგრამ რატომღაც პასუხისმგებლობას არავინ იღებს მის მოგვარებაზე.
ჩემი პირადი დაკვირვებაა, რომ მუნიციპალიტეტები არ გეგმავენ და წყვეტენ ბიუჯეტს. უფრო სწორად ვერ, რადგან, საბოლოოდ, ყველაფერი მაინც თბილისში წყდება. რეგიონებს სჭირდებათ მეტი გასაქანი და თავი უნდა დაიხსნან თბილისის გავლენისგან, დეცენტრალიზაცია უნდა მოხდეს და იმან მართოს რაიონი, ვისაც ევალება. ახლა მაინტერესებს, რატომ, რა უფლებით მიწყვეტს ვიღაც გაურკვეველი პიროვნება (რომელსაც, დიდი ალბათობით, წარმოდგენაც არ აქვს, რუკაზე ჩიბათი სადაა) რისი საჭიროება მაქვს მე და რა უნდა გაკეთდეს ჩემ სოფელში?
როგორ ვაიძულოთ, გააკეთონ ის, რაც სასიცოცხლოდ აუცილებელია? გზები გადავკეტოთ? არეულობა მოვაწყოთ? ფაქტია, ცივილური ენა არ ესმით. რა უნდა ვქნათ?” _ ასე აფიქსირებს საკუთარ პოზიციას მარიამ კოიძე ჩიბათში არსებულ უწყლობის პრობლემასთან დაკავშირებით.
ირკვევა, რომ იგი ერთადერთი არაა, ვინც ამ სოფელში უწყლობას უჩივის:
“ჩემთან, “კრანში” წყალი მარტის ბოლოს რომ შეწყდა, მას შემდეგ არ გამოჩენილა. ნოემბრის ბოლოს, იმედია, გამოჩნდება. სად ვცხოვრობ? ჩიბათში, კერძოდ ჭაჭახუნაში. წლებია, ასეთ დღეში ვართ. წერე და იკითხე. ვის რაში ვაინტერესებთ. თურმე ბევრი რამ კეთდება და ჩვენ ვერ ვხედავთ”;
“ამ საუკუნეში წყალი მაინც ჰქონდეთ ამ ხალხს …ეგ სტაგნაცია კი არა, შუა საუკუნეებში დაბრუნებაა”;
“ძალიან მაინტერესებს, რას აკეთებს მერია, როცა 21 საუკუნეში წყალი არ აქვს ადამიანს. ნუთუ, ოდნავ მაინც არ გრცხვენიათ, ეს ვისაც გეხებათ _ წყლის პრობლემა რომ აქვს მოსახლეობას?! არჩევნებზე ხომ კარგად ეძებთ ხმებს?! გრცხვენოდეთ, დაპირებაში რომ გვაცხოვრებთ”;
“ყველა შეხვედრაზე ჩიბათში ისევ და ისევ წყალი განიხილება, მაგრამ მოგვარების არაფერი ეტყობა. აშკარაა, რომ კარგად ტყდება თანხა ამ თემის ტრიალით. ხალხი კი განა ვინმეს ადარდებს გარდა საარჩევნო პერიოდისა?! ჩიბათში დამწვარი და განადგურებული გამგეობის უკან გაკეთებულ საფეხბურთო მოედანზე ნეტავ, რას იტყვიან მმართველი ძალა ან ის პირები, ვინც კურირებს ამ სამარცხვინო საკითხს მისდა სასიკეთოდ?! ესეც ხომ ჩიბათელების დაცინვაა მათთვის ჯიბის გასასქელებლად, სხვა არაფერი. სამარცხვინოა ეს და კიდევ ბევრი რამ ერთ ლამაზ და საყვარელ სოფელ ჩიბათში”.
სამწუხაროდ, ჩიბათი ერთადერთი სოფელი არაა ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში, სადაც მოსახლეობას წყლის მიწოდების პრობლემა აწუხებს:
“ზუსტად ეს პრობლემაა ჩემს სოფელში, ახალსოფელიც და ყველაზე ცუდი ისაა, რომ მოსახლეობა ამას შეგუებულია. არ ადარდებთ, არ რეაგირებენ საერთოდ. წყალი მაქ კომფორტია. არადა, ყველა ერთმანეთს რომ ამოუდგეს მხარში, ამოიღონ ენები წყლისთვის და არა საჭორაოდ, კაი იქნება, მარა სადაა. ახალგაზრდებიც მუდოებივით სხედან, ჰკიდიათ ფეხებზე რა”;
“ახლა დაამტკიცებენ ასფალტს, ამოთხრიან და მერე წყალს გაიყვანენ. მართლაც საკითხავია, ვინ ამტკიცებს, ეს არის არასწორი ხედვა, თუმცა, ასე სჭირდებათ”;
“შუხუთში, კერძოდ, ანდრია პირველწოდებულის ჩიხი, მიუხედავად მოსახლეობის განცხადებისა, ბიუჯეტში მაინც ვერ მოვხვდით. რატომ? არ ვიცით…
არ გვაქვს გზა, განათება და თქვენ წარმოიდგინეთ _ წყალი.
ჰოდა, ვართ ასე უპატრონოდ მიტოვებული, ხანდახან შემოგვივლიან, კიდე ცოცხლები თუ არიანო…
რას ვიზამთ “ჭირსა შიგან გამაგრებაო”, _ წერენ უწყლობით შეწუხებული ადამიანები.
ჩიბათის ადმინისტრაციული ერთეულის მაჟორიტარი დეპუტატის, გიორგი ჩახვაძის თქმით, ისეთი ფაქტი, რომ მოსახლეობას პრიორიტეტად წყალი დაესახოს და გზა გაკეთებულიყოს, არ ყოფილა. მისი თქმით, ამ ეტაპისთვის მხოლოდ “ჭაჭახუნას” უბანშია წყლის მოსახლეობისთვის მიწოდებასთან დაკავშირებული პრობლემა და მოკლე ხანში მისი მოგვარებაც იგეგმება: “გასულ წელს, სოფლის პროგრამიდან გამოყოფილი თანხით, მოხდა სოფელში წყლის სათავე ნაგებობის რეაბილიტაცია, თუმცა, სტიქიის შედეგად საგრძნობლად დაზიანდა და ახლა მისი შეკეთება მოხდა.
ასე რომ, ადმინისტრაციული ერთეულის ოთხივე სოფელს წყალი აქვს. ერთადერთი “ჭაჭახუნას” უბანში, რომელსაც ცალკე სათავე ნაგებობაა, არის ამ კუთხით პრობლემები და მისი მოწესრიგებაც გათვალისწინებულია. მოსახლეობის უმრავლესობის გადაწყვეტილებით წელს სოფლის პროგრამის თანხა ცენტრალურ გზაზე გარე განათების მოსაწყობად მიიმართა”, _ გვითხრა ჩიბათის მაჟორიტარმა დეპუტატმა.
