ნოდარ დუმბაძის სახელობის მეოთხე საერთაშორისო თეატრალური ფესტივალის მეოთხე დღეს ვიხილეთ სამი ქართულ ლიტერატურაზე აგებული სპექტაკლი – დმანისის ზინაიდა კვერენჩხილაძის სახელობის პროფესიული სახელმწიფო დრამატული თეატრის „ჩემო კალამო ანუ ჩვენი გოლგოთა“ ( რეჟისორი – გიორგი სიხარულიძე), ჭიათურის აკაკი წერეთლის სახელობის პროფესიული სახელმწიფო დრამატული თეატრის „ბოშები“ (რეჟისორი – კობა სხილაძე) და მიხეილ თუმანიშვილის უკვდავი სპექტაკლი „ბაკულას ღორები“.
„ჩემო კალამო ანუ ჩვენი გოლგოთა”
ფესტივალის მეოთხე დღე დაიწყო ოზურგეთის დრამატული თეატრის ექსპერიმენტულ სცენაზე გიორგი სიხარულიძის სპექტაკლით „ჩემო კალამო ანუ ჩვენი გოლგოთა“ . აღნიშნული დადგმა არის ილია ჭავჭავაძის ცხოვრებისა და შემოქმედების ერთგვარი ანალიზი.
ექსპერიმენტულ დარბაზში შესვლისთანავე ყურადღებას იქცევს თეო კუხიანიძის მხატვრობა. კოსტიუმები და დეკორაცია გვიქმნის მეცხრამეტე საუკუნის ატმოსფეროს.
დმანისის თეატრის დასის ახალგაზრდა წევრები გამოირჩევიან მრავალმხრივობით. მათ არაერთ სპექტაკლში დაინახავთ თუ როგორი არტისტულები და მუსიკალურები არიან ისინი. გამონაკლისს არც „ჩემო კალამო“ წარმოადგენს. აღსანიშნავია ისიც, რომ სპექტაკლში თავად რეჟისორიც მონაწილეობს და გვატკბობს თავისი შესანიშნავი ხმით.
„ჩემო კალამო“ გამოირჩევა არა მხოლოდ სინთეზურობით,არამედ ანსამბლურობითაც. თანაც, სპექტაკლში მოწვეული მსახიობებიც არიან- გია აბესალაშვილი, კოტე მჟავია და ნიკა კახელი. ამით იმის თქმა მსურს, რომ მსახიობები სხვა თეატრის არტისტებთან მუშაობისასაც არ კარგავენ ნიშას და ქმნიან ანსამბლურ დადგმას. საერთოდ, დმანისის თეატრი გამოირჩევა კოპროდუქციული ნამუშევრებით.
„ბოშები“
ახლა კი გადავინაცვლოთ ჩოხატაურის კულტურის სასახლეში, სადაც ვიხილეთ ჭიათურის აკაკი წერეთლის სახელობის პროფესიული სახელმწიფო დრამატული თეატრის „ბოშები“, ნოდარ დუმბაძის ამავე სახელწოდების ნაწარმოების მიხედვით. სპექტაკლის რეჟისორი და ინსცენირების ავტორი კობა სხილაძე გახლავთ.
ამ სპექტაკლში დაინახავთ ცელქ, გიჟმაჟ, გულუბრყვილო და მეოცნებე პერსონაჟებს ,რომლებსაც უყვართ ცხოვრება . ამ თვისებებით განსაკუთრებულად გამოირჩევა ნოდარიკო (კოტე კახიშვილი) . აღნიშნულ სპექტაკლში თქვენ დაინახავთ მსახიობებს, რომლებიც მაქსიმალურად იხარჯებიან, მთელი გულით თამაშობენ, მღერიან და ცეკვავენ. ამასთანავე , სპექტაკლი ისეთი დინამიკურია, რომ მოდუნების საშუალებას არ მოგცემთ.
„ბაკულას ღორები“
ფესტივალის მესამე დღე დაგვირგვინდა ისეთი ლეგენდარული სპექტაკლით,როგორიცაა მიხეილ თუმანიშვილის „ბაკულას ღორები“, რომელიც დავით კლდიაშვილის ამავე სახელწოდების მოთხრობის მიხედვითაა დადგმული ( ინსცენირების ავტორი – ცოტნე ნაკაშიძე).
„ბაკულას ღორები“ თუმანიშვილის კინომსახიობთა თეატრის ერთგვარი სავიზიტო ბარათია . ორმოცდახუთ წელზე მეტია სპექტაკლი ცოცხლობს და მაყურებელს უდიდეს სიამოვნებას ანიჭებს . ვფიქრობ, დადგმის ხანგრძლივ სცენურ სიცოცხლეს განაპირობეს, როგორც საოცარი სამსახიობო ანსამბლი, ისე წამოჭრილი თემების აქტუალობა.
სპექტაკლის მხატვრული ენა პირობითია ამაზე მეტყველებს თუნდაც გივი ცერაძის სცენოგრაფია- კოსტიუმების მხატვრობა . მსახიობების შექმნილი პერსონაჟები კარიკატურულები არიან. მსგავსი გამომსახველობითი ხერხით შემოქმედებითი ჯგუფი მწვავედ წარმოაჩენს პერსონაჟთა გრძნობათა ბუნებას, სპექტაკლში წამოჭრილ პრობლემატიკას.
იცით „ბაკულას ღორები“ დღესაც რატომაა ძალზე აქტუალური? XXl საუკუნის საქართველოში კვლავ „ ფული ყველა კანონს თავის ნებაზე ატარებს“ , კვლავ „უპატრონოები“ და მესიის მოლოდინში გახლავართ. ე.წ. დანოსების თემაც ხომ ჩვეულებრივ მოვლენად გვექცა. რუსეთი დღესაც თამამად გვეუბნება, როგორც პაატა ბარათაშვილის ვასილ ივანოვიჩი – „ ზა ვაშუ როდინუ, ზა ნაშუ გრუზიუ“ ( გაუმარჯოს თქვენს სამშობლოს, ჩვენს საქართველოს“).
უღრმესი მადლობა თუმანიშვილის კინომსახიობთა თეატრის შემოქმედებით ჯგუფს შესანიშნავი საღამოს შექმნისთვის!
ავტორი: ანასტასია ჩერნეცოვა
