ალექსანდრე წუწუნავას სახელობის ოზურგეთის დრამატულ სცენაზე მამია გურიელის მეუღლის, სოფიო წულუკიძე-გურიელის ცხოვრების შესახებ გოჩა კაპანაძის რეჟისორობით სპექტაკლის ჩვენება მიმდინარეობს.
სპექტაკლის ჩვენება ამ დღეებში სკოლის მოსწავლეებისთვის და სკოლის თანამშრომლებისთვის იმართება.
დოკუმენტური დრამა თამარ პაპავას ნაწარმოების მიხედვით დაიდგა.
სოფიო გურიელი არის ქალი, რომელმაც 200 წლის წინ საკუთარ თავზე აიღო გურიის მმართველობა და არ დათმო რუსეთის წარმომადგენლების მოთხოვნა, რომ მისი ნებით დაეთმო სამთავრო. სოფიო გურიელი ისტორიაში არის შესული, როგორც გმირი, მებრძოლი, ქვეყნის და ოჯახის დამცველი და შეყვარებული. მამია გურიელის გარდაცვალების შემდეგ, სწორედ ის ჩაუდგება სათავეში გურიელების სამთავროს და არაერთ ბრძოლას მართავს დიდ იმპერიასთან. ის არ უშინდება ძლევამოსილი მტრის შემოთავაზებას და უარს ამბობს ფუფუნებაზე.
სპექტაკლის ბოლოს კარგად ჩანს, რომ თურქეთში გაქცეული დედოფალი ვერ ჩერდება იქ და უკან დაბრუნების ბრძანებას გასცემს, მაგრამ ის გზაში იღუპება.
სპექტაკლის ჩვენება წარმატებით მიმდინარეობს. ისტორიკოსი მანანა ლომაძე სოციალურ ქსელში სპექტაკლთან დაკავშირებით წერს, რომ კარგი იქნებოდა სპექტაკლში ასახული ფაქტები ისტორიული სიზუსტით ყოფილიყო დაცული.
“სამოცამდე ბრძოლა არ გადაუხდია. იგი იბრძოდა გურიის სამთავროს დამოუკიდებლობის შენარჩუნებისათვის. დათვლილია, სამოცდახუთი ბრძოლა მეფე ერეკლე მეორემ გადაიხადა, მათ შორის სამი წააგო. თუ შეიძლება, ეს სამოცი რომ ამოიღოთ საერთოდ, ეს ისტორიული ფაქტის დამახინჯებაა”, _ წერს ფეისბუქის საკუთარ გვერდზე მანანა ლომაძე.
ოზურგეთელი გრიგოლ მახარაძე სპექტაკლის შემდეგ თავის მოსაზრებებს ფეისბუქზე აქვეყნებს:
“ოზურგეთის თეატრში დავესწარი სპექტაკლს “გურიის დედოფალი” და მიუხედავად იმისა, რომ თეატრის არაფერი მესმის, მაინც, როგორც მაყურებელი და გადასახადების გადამხდელი, გიზიარებთ ჩემს შთაბეჭდილებებს (შეიცავს სპოილერებს).
მომეწონა: სპექტაკლი, ზოგადად, ტექნიკური მხარე, გაფორმება, დეკორაციები, სცენების დადგმები;
მსახიობების თამაში სოფიოს და მღვდლის სცენა, ასევე, რუსი ჯარისკაცების სცენები, ტრაპიზონის სცენები;
არ მომეწონა: სოფიოს და ოდიშის მთავრის სცენა _ ჩემი აზრით, უსამართლო იყო და არაკორექტულიც, თუ ავტორებს მაინცდამაინც სოფიოს მოწინააღმდეგე თავადების ჩვენება უნდოდათ, გურიაშიც იყვნენ ასეთები;
სოფიოს და დღევანდელი თაობის დაპირისპირება _ ვერც ის გავიგე, რაზე დაობდნენ და ვერც ის _ რატომ შერიგდნენ ბოლოს;
სოფიო რომ დიდებულებს ზეციდან დაშვებულ სახარებაზე აფიცებს _ იმედია, ავტორებს იმის ჩვენება არ უნდოდათ, თითქოს, მთავრის ხელისუფლება ღვთისგან იყო კურთხეული.
ამ პანდემიაში სხვისთვის თეატრში წასვლის რჩევა ძალიან რთულია, ამიტომ, გთხოვთ, აიცერით, რომ მერე ყველამ თამამად ვიაროთ თეატრშიც და ყველგან”, _ წერს გრიგოლ მახარაძე.
რეჟისორი გოჩა კაპანაძე “გურია ნიუსთან” საუბრის დროს ამბობს, რომ ამ სპექტაკლში შემდეგი მესიჯები გაატარეს:
“ადამიანი ყოველთვის უნდა იყოს მზად ბრძოლისთვის და ყოველთვის უნდა იყოს დაუმორჩილებელი, ყოველთვის უნდა იყოს საკუთარი ღირსების დამცველი, ყოველთვის უნდა შეძლოს, რომ თავის თავზე ზემოთ დააყენოს სხვა ღირებულებები. არ დანებდე და არ დაუთმო არაფერი მტერს _ სწორედ ბოლო წუთამდე იბრძოდა სოფიო გურიელი და მისი გარემოცვა”, _ გვითხრა გოჩა კაპანაძემ.
მან, ასევე, გაგვიზიარა თავისი აზრი სპექტაკლთან დაკავშირებით.
“ვფიქრობ, რომ ამ სპექტაკლმა სპექტაკლის სახე კი არ მიიღო, არამედ აქციად უფრო გადაიქცა. იმ გაგებით, რომ უფროსი და ახალი თაობის წარმომადგენლებმა დაიწყეს თავისი ქვეყნის ისტორიის სხვა თვალით წაკითხვა და გაცნობა. ძალიან ბევრმა არ იცოდა ამ ქალბატონის შესახებ ინფორმაცია და მიხარია, რომ მათ ცნობიერებაში გაჩნდა სოფიო წულუკიძე-გურიელის სახელი და გვარი. თუნდაც ის, რომ სოფიო გურიელის სახელი უბრუნდება 200 წლის შემდეგ, არა მარტო გურიას, არამედ მთლიანად საქართველოს. ესეც ძალიან ნიშანდობლივია.
ყველაზე მთავარი _ სპექტაკლმა დაბადა აზრი და სურვილი, რომ მოძიებული იყოს სოფიო გურიელის საფლავი და შემდეგ მოხდეს მისი ნეშტის ჩამოსვენება ოზურგეთში. ამ საკითხის მოგვარებაში ყველაზე მეტად ხელისუფლების ჩართულობას ვხედავ. ეს იქნება ძალიან კეთილშობილური ნება და ფაქტი.
რაც შეეხება ოზურგეთის თეატრს ეს არის მაღალპროფესიონალური დასი, თავისი სტაფით, რომელსაც სათავეში უდგანან ვასილ ჩიგოგიძე და ზაზა ჯინჭარაძე. ეს თეატრი ძალიან გამორჩეულია, როგორც საქართველოს რეგიონებში და ასევე, მსოფლიოს კუთხითაც, რადგან ამ პანდემიის დროს, ოზურგეთში 8 პრემიერა შედგა. მე ვეცნობი მსოფლიო თეატრალურ რუკას და ამ კუთხით შემიძლია ვთქვათ, რომ ოზურგეთის თეატრი ლიდერია.
ასევე, სხვადასხვა თაობის რეჟისორებს მოგვეცა საშუალება, ოზურგეთის თეატრში დაგვედგა სპექტაკლები, რასაც მე, პირადად, სიამოვნებით დავთანხმდი და ჩემსავით შეხვდნენ, ასევე, ჩემი კოლეგებიც.
აქტიურად არის ჩართული კულტურის სამინისტრო, რომ თეატრალური ცხოვრება უფრო აქტიური იყოს”.
“გურია ნიუსმა” გოჩა კაპანაძეს ისტორიკოს მანანა ლომაძის შენიშვნის შესახებაც ჰკითხა.
“ქალბატონი მანანა არის შესანიშნავი ისტორიკოსი, მას აქვს ძალიან ბევრი ინფორმაცია. თეატრი არ არის ისტორიული-დოკუმენტური უწყება, რომ ყველა სიზუსტით მოხდეს ფაქტის გადმოტანა სცენაზე. თეატრი თავისუფალი თავისი ინტერპრეტირებაში. ხელოვანს აქვს სრული თავისუფლება. ჩემთვის არ აქვს მნიშვნელოვანი ერთი ბრძოლა გადაიტანა ამ ქალბატონმა, 60 თუ 120. მე გადმოვეცი და დავანახე საზოგადოებას, რომ ამ ქვეყანაში ცხოვრობდა ადამიანი, რომელიც მზად იყო საკუთარი სიცოცხლის ფასადაც დაეცვა თავისი მიწა-წყალი და ღირსება. ამიტომ ეს ამბავი გადმოვეცი ისე, როგორც საზოგადოებამ ნახა. ეს არ იყო ისტორიული კონფერენცია. ზუსტად მესმის, რაც მან გაგვიზიარა და ქალბატონ მანანას აქვს სრული უფლება, რომ ეს ეთქვა”, _ აღნიშნა რეჟისორმა “გურია ნიუსთან” საუბრისას.
რეჟისორი გოჩა კაპანაძე ამბობს, რომ ერთმორწმუნე იქნება თუ სხვა ეროვნების, ის, ვინც აშავებს და იპყრობს სხვის ტერიტორიებს მის შესახებ ყველა უნდა ხედავდეს და იგებდნენ ვინ მტერია და ვინ მოყვარე.
“მინდოდა, წარმომეჩინა თვითონ ჩვენ რა დავაშავეთ, როდესაც მივიღეთ და ვერ მიხვდით რამდენად მზაკვრული იყო თავისი პოლიტიკით რუსეთი. ასევე, მინდოდა ყველას კარგად გაგვეაზრებინა და დაგვენახა, რამდენად წამოვეგეთ მათ ცდუნებებს, როგორ გავხვდით ფულის მოყვარული, როგორ გავხდით ორდენებზე შეყვარებულები, როდესაც რიგები იდგა მიეღოთ რუსეთის მმართველისგან. აი, ასეთი ვიყავით და ამას ვკითხულობ, რატომ ვიყავით?!
რეალურ ფაქტებზეა ეს სპექტაკლი და ზუსტად ასახავს როგორი იყო რუსეთის ნება 200 წლის წინ და როგორ აოხრებდა მთელ საქართველოს. აქ კარგად ჩანს, როგორ ებრძვის პატარა-პატარა სამთავროებს. რუსეთი ყოველთვის ასეთი პოლიტიკის მატარებელი იყო. ის ყველას მიმართ ასეთია და მისი პოლიტიკაა _ დაიპყროს”, _ თქვა გოჩა კაპანაძემ.
და მთავარი… გოჩა კაპანაძის სპექტაკლში ოზურგეთის თეატრის 15 მსახიობია დაკავებული. ესენი არიან: თამარ მდინარაძე, ზაზა ჯინჭარაძე, ბელა კიკვაძე, ირაკლი ვადაჭკორია, გიორგი დოლიძე, ლევან საღინაძე, შორენა გვეტაძე, დავით კვერღელიძე, ვახტანგ ჩხარტიშვილი, ზვიად ჯორბენაძე, ნიკა ძნელაძე, გიორგი ჩავლეშვილი, ციცი ბუცხრიკიძე, მარიკა ასათიანი და თეა კეჭაყმაძე.
როგორც გოჩა კაპანაძემ “გურია ნიუსთან” თქვა, ოზურგეთის თეატრის დასს ნამდვილად შეუძლია შექსპირის, ჩეხოვის ან კიდევ სხვა კლასიკოსების მიერ დაწერილ პიესებში ითამაშონ და დაიპყრონ სცენა.
[sexy_author_bio]
