რას შეცვლის ოპოზიცია 4 ოქტომბრის მოვლენების შემდეგ

როგორ აპირებს 8 ოპოზიციური პარტიის გაერთიანება მუშაობას მუნიციპალური არჩევნების და 4 ოქტომბერს თბილისში განვითარებული მოვლენების შემდეგ?

„ბათუმელები“ ესაუბრა რვიანში შემავალი რამდენიმე პარტიის ლიდერს და მათ ჰკითხა, როგორ და რა სტრატეგიით აპირებენ ბრძოლას ახლა, ცალ-ცალკე თუ ვიხილავთ ახალ ოპოზიციურ გაერთიანებებს?

პარტია „ფედერალისტების“ ერთ-ერთი ლიდერი, თამარ ჩერგოლეიშვილი ამბობს, რომ რვიანი ერთადერთი ამოცანით შეიქმნა – „ბოიკოტის პროცესში შესაძლებელი ყოფილიყო კოორდინაცია. თავიდანვე განსაზღვრული იყო, რომ ეს იქნებოდა 4 ოქტომბრამდე. ამის მიღმა სხვა შეთანხმდება, სხვა ხედვა არ გვქონია“- ამბობს თამარ ჩერგოლეიშვილი „ბათუმელებთან“.

რა უნდა მოიმოქმედოს სამომავლოდ ოპოზიციამ რეჟიმის წინააღმდეგ? – ვკითხეთ მას. თამარ ჩერგოლეიშვილის აზრით, მომავალი მოქმედებების გზას ოპოზიციას ის დემოკრატიული პროცესები სთავაზობს, რომელიც ჩვენს თვალწინ, საზოგადოებაში ვითარდება.

„მე ვიტყოდი, რომ ეს პროცესი გავრილოვის ეპიზოდში დაიწყო და სხვადასხვა ინტენსივობით დღემდე გრძელდება.

ამ პროტესტის დაკვეთა ის კი არ არის, რომ რომელიმე პოლიტიკურმა ძალამ ან პარტიამ დღეს არსებულმა ხელისუფლება ჩაანაცვლოს, დაკვეთა არის ის, რომ დემოკრატიულმა პროცესმა გაიმარჯვოს და ის ავტოკრატიული სისტემა, რომელსაც ბიძინა ივანიშვილი გვთავაზობს, ჩამოანგრიოს.

თუმცა, ამ ავტოკრატიულ სისტემებს ჩვენ მარტო ივანიშვილის რეჟიმის სახით არ ვხედავთ. მაგალითად, „ლელოც“ ასეთი სისტემაა, რადგან როცა ნახევარი პარტია ეწინააღმდეგებოდა, ამომრჩეველი ეწინააღმდეგებოდა, ხაზარაძემ აიხირა და შევიდა თვითმმართველობის არჩევნებად წოდებულ ფარსში.

ზუსტად იგივე ხდება სააკაშვილთანაც. „ნაციონალურ მოძრაობაში“ არავის სიტყვა არაფერს ნიშნავს მიშას, ანუ ბელადის გარეშე, ეს პარტია არ არსებობს და იქაც ქართველი ხალხი გამოთიშულია პროცესიდან.

ამიტომ, ბრძოლის პროცესს ვხედავ დემოკრატიასა და ავტოკრატიას შორის და მიმაჩნია, რომ დაკვეთა არის ის, რომ დემოკრატიულმა ძალებმა წავიყვანოთ ეს პროცესი და დემოკრატიულმა ძალებმა გავიმარჯვოთ“ – ამბობს თამარ ჩერგოლეიშვილი.

მისი თქმით, არ აქვს მნიშვნელობა სახელებს და გვარებს, თუ ვისთან ითანამშრომლებს ამ გზაზე:

„მთავარია, რა სისტემით ოპერირებს ესა თუ ის პარტია. თუ ეს პარტია არის დემოკრატიული, აქვს შიდა დემოკრატიული მექანიზმები, პასუხობს ამომრჩეველს და ამომრჩეველზეა ფოკუსირებული, აქვს ისეთი თემები, რომელიც ამომრჩეველს აწუხებს, ნებისმიერ პარტიასთან თანამშრომლობა ჩვენთვის მისაღებია.

ეს არანაირად არ ნიშნავს პარტიების ერთმანეთში აღრევას ან პარტიული იდენტობების დაკარგვას, მაგრამ ნებისმიერ დემოკრატიულ პარტიასთან თანამშრომლობა, არათუ შესაძლებელია, არამედ სასურველიც, რადგან რვიანის ფორმატში მე დავინახე ეს და ძალიან კარგად ვითანამშრომლეთ რიგმა პარტიებმა. არანაირი კონფლიქტი არ ყოფილა. გაუგებრობაც კი არ წარმოქმნილა.

განაგრძეთ კითხვა