ცნობილი რუსი ისტორიკოსი, გენერალი ვასილი პოტო წიგნში Кавказская война. В очерках, эпизодах, легендах и биографиях აღწერს გურული მამაკაცის სამოსს, ,,რომელიც არის ნახევრად ფანტასტიკური, ნახევრად თურქული და, ალბათ, ნახევრად ბერძნული კოსტუმი, თუმცა, ძალიან თვალწარმტაცი და სრულყოფილად ადაპტირებული მთაში ბრძოლის პირობებთან.
გურულს თავზე ჩალმასავით მოხვეული ყაბალახი ახურავს; ქართული გრძელი ჩოხის ნაცვლად, მას აცვია აბრეშუმით ნაქარგი და ვერცხლის მასრებით მორთული, წინიდან გახსნილი ქურთუკი და ფერადი ჟილეტი; ვიწრო შარვალი და მჭიდროდ შემოჭერილი პაჭიჭები; ფეხებზე წუღები; წელზე შემოჭერილი აქვს თურქული შალის ფართო ქამარი, რომელშიც გარჭობილია ძველებური იარაღი. გურული მუდამ თან დაატარებს სალაშქრო ნივთებს; თქვენ მასთან ყველაფერს იპოვნით: ქონის შესანახი სპეციალური ყუთს, ტყვიის ფორმას, ტყავის ჭურჭელს წყლისთვის და შომპოლს… თუთუნის ქისას პატარა ლამაზი ჩიბუხით, და სხვადასხვა წვრილმან ნივთებს – კვესს, აბედს, პატარა დანას, სადგისს, სამარილეს, ფიტილს… და, ბოლოს, გრძელ ქამანდს ტყვეების შესაკოჭად.
თუ ამას დავამატებთ, რომ გურულს სარტყელში მუდამ გარჭობილი აქვს გრძელი ხანჯალი, წყვილი პისტოლეტი, და იქვეა ჩამოკიდული პატრონტაში, და ხელში თოფი აქვს, მაშინ თქვენ გაქვთ სრული სურათი შეიარაღებული გურულისა”.
შემდეგ პოტო დასძენს, რომ იმერელს და მეგრელს იმის ნახევარიც არა აქვთ ტანზე ასხმული, რაც გურულს.
