ქალი, რომლის ცხოვრება საგანგებოდ შექმნილი იდეალური გმირის ისტორიას, უფრო სწორად კი ზღაპარს ჰგავს, 16 წლის ასაკში დაქორწინდა, 33 წლისა დაქვრივდა და ხუთი მცირეწლოვანი შვილით შერჩა შიშით, სიცივით, გასაჭირით, სიბნელით და არეულობით მოსილ გარემოს.
ეს 45 წლის ქალბატონი მცირე მეწარმე მზია შარაშიძეა, რომელიც უკვე სრულწლოვან შვილებთან ერთად ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ციხისფერდში (გურიანთის თემი) ცხოვრობს და თავისი ხელწერით შექმნილი ჩურჩხელების ხელოვნებით არა თუ საქართველოს მცხოვრებთ, უცხოეთის უამრავ ტურისტს და სტუმარს აკვირვებს.
ჩურჩხელით ვის გააკვირვებ საქართველოშიო, _ თქვას, იქნებ, ვინმემ. თუმცა, ეს ქალბატონმა მზიამ შეძლო.
საოცარ ისტორიას ჰყვება მზია შარაშიძე, რომელიც დღე და ღამე მძიმე შრომაში ჩაბმული, თავისი აღნაგობით, ფრესკისებური სილამაზით და საუბრით, მოდელსა თუ კინომსახიობს უფრო ჰგავს, ვიდრე ჯაფაში გადაღლილ, ხუთი მცირეწლოვანი შვილის მარტო გამზრდელ დედას:
_16 წელი მეუღლის ოჯახში შემისრულდა. 33 წლის, ხუთი შვილის დედა მოულოდნელად დავქვრივდი. მეუღლე ამირან შარაშიძე, უცებ პნევმონიით გარდაიცვალა. მართლა სასწაული სიყვარული და მეგობრობა გვქონდა. ხულოდან ჩამოვსახლდით აქ. გასაჭირი იყო, მაგრამ თავს კარგად ვართმევდით ყველაფერს. მარტო დარჩენილი, გონს რომ მოვედი, მხოლოდ უფლის იმედი გამიჩნდა _ შვილებს თუ შრომის უსაზღვრო სიყვარულს ისე ჩავუნერგავდი, როგორც ჩვენ გვჩვეოდა, უფალი არ გამწირავდა… გამიმართლეს, გამომადგნენ შვილები! _ გვიამბობს ჩვენი მასპინძელი და იხსენებს ჩურჩხელის ბიზნესის დაწყების ისტორიას:
ექვსი თვე არჩევდა, აცმევდა და ისევ შლიდა საჩურჩხელე მასალას თუ ჩურჩხელებს. თხილს და კაკალს ეზოშიც იწევდნენ, თუმცა, ყიდულობდა კიდეც. საბოლოოდ კი იქამდე მივიდა, რომ გარდა ნაირ-ნაირი ვიზუალისა, გემოსა თუ ნაირსახეობებისა, სახელებიც დაარქვეს. მაგალითად, “გორგოლაჭები” ყველაზე პოპულარულია, რომლის ვიზუალი ასეთია: ნიგვზის ყოველი მთლიანი უღელა ლებნის შემდეგ გარგრის, ქლიავის ან კივის ჩირი მონაცვლეობს. ერთ წყება ფელამუშში ამოვლებული ასეთი ჩურჩხელა, რომლის ზომა მხოლოდ ქალბატონ მზიას მტკაველით განისაზღვრება, ვიზუალით და გემოთი აღფრთოვანებას იწვევს.
“ცალფა” ჩურჩხელა თითო ლებნებით ან თხილისა და მარწყვის ჩირის მონაცვლეობით არის აცმული. ასევე, რა თქმა უნდა, ჩირის შერევის გარეშეც ამზადებს, როგორც ნიგვზის, ისე თხილის ჩურჩხელებს. თუმცა, ცალუღელები ნახევარი ლებნებისგან მზადდება.
ნულიდან დაწყებულ საქმეს, დღესაც ახლავს პრიმიტიული ნიშნები ამ სიტყვის საუკეთესო გაგებით _ საგანგებოდ მოწყობილ საშრობ ოთახში, სადაც გაზის სისტემასთან ერთად გამწოვი მოწყობილობაა დაყენებული, გაზქურაზე მოწყობილია 50 ლიტრიანი ქვაბის სადგამი თათარის მოსადუღებლად. ჭერიდან დაშვებულია მოზრდილი ზომის ხის ლარი, რომელზეც ორივე მხარეს თანაბარი დაშორებით ლურსმნებია დამაგრებული. დუღილის პროცესში ამოვლებული ჩურჩხელის ჩამონადენი ისევ ქვაბში ჩადის და ზარალი საერთოდ არ არის, ხოლო მალე ჩურჩხელა ჭერში მოწყობილ საკიდზე გადააქვთ.
_ რეცეპტის საიდუმლო გამაჩნია. ჩურჩხელა რომ მედეგი, რბილი, გამძლე, ვიზუალით საუკეთესო იყოს, მე ჩემი სტანდარტები შევქმენი, რითაც უკვე ბევრი ხალხი მოვიზიდე. გასწავლით, ოღონდ თქვენთვის, ნუ გაახმაურებთ, ეს ჩემი ბიზნესის ნაწილი და მამოძრავებელი ძალაა, _ ისე მორიდებით ამბობს ქალბატონი მზია, გეგონება რაიმე ვალდებულება ჰქონდეს.
მზია შარაშიძის საკარმიდამო ნაკვეთი ერთი ჰექტარია და ძირითადად, თხილი აქვთ გაშენებული. როგორც თავად გვეუბნება, წელს ერთ ტონაზე მეტი თხილი მოიწიეს. თავად და უფროსმა ბიჭებმა ექვსჯერ შეწამლეს. მოსავალი საუცხოოა და უკვე მოკრეფილი და მზის გულზე გამოფენილი აქვთ ეზოში. ამბობს, რომ გასულ წელს მოსავალი არ ვარგოდა, ამიტომ საერთოდ არ გააკეთა თხილის ჩურჩხელა, პროდუქციას ხარისხი რომ არ დაკარგოდა და დროებით მთლიანად ნიგოზზე გადავიდა.
_ ახლა რა მიჭირს, ადრე კი რა ვიწვალე, ენით უთქმელი ამბავია. რომ დავქვრივდი, უფროსი გოგონა 16 წლის არ იყო. დანარჩენები მან გამაზრდევინა. თურქეთის საზღვარი ახლად გახსნილი იყო. გადავდიოდი, ვყიდულობდი რაღაცეებს, ჩავდიოდი თბილისში და ზოგჯერ იმავე დღეს თუ არა, მეორე დღესვე შინ ვბრუნდებოდი. შრომის სიყვარულს ჩავჩიჩინებდი შვილებს. ჩვენ ახლაც ერთმანეთს ვეკითხებით ყველაფერს. რომ დავსხდებით, ვგეგმავთ, რა გავაკეთოთ დილიდან საღამომდე. ერთ ტონამდე ყურძენი მარტო დამიწურავს და ღვინო გამიკეთებია. ახლა ბიჭები მიდგანან გვერდით.
კითხვაზე, თუ საიდუმლო არაა, ფინანსურად რამდენია მათი შემოსავალი წელიწადში, ქალბატონი მზია ამბობს, რომ არასდროს დაუთვლია.
_ უყაირათო არ ვარ, მაგრამ თეთრები არასდროს დამითვლია. მთელი წლის მანძილზე ვმუშაობთ, ოღონდ საახალწლოდ და ზაფხულში მეტია მოთხოვნა. ტურისტები გიჟდებიან ჩვენს ჩურჩხელებზე. ახლა პირდაპირ ვაბარებ ბათუმში _ ძველებურად წვალება არ მიწევს. ბევრნი ვართ, მტერ-მოყვარეს არ ვაკლდები, გადასახადებს ვიხდით, რემონტიც წამოვიწყეთ, ვაპირებ საოჯახო სასტუმროს გახსნას, სადაც ჩემი ჩურჩხელების დაგემოვნების პრეზენტაციას მოვაწყობ და თქვენს მედიასაშუალებას აუცილებლად მოვიწვევ…
მეწარმე ქალთა ფორუმზე ჩვენი სოფლის დეპუტატმა მაია ზოიძემ და მერიის თანამშრომელმა ლელა სარიშვილმა წამიყვანეს. ძალიან გამიხარდა. ახლახან ჩვენი მაჟორიტარი დეპუტატის, არჩილ თალაკვაძის ბიუროდან მეწვივნენ. მითხრეს, რომ “აწარმოე საქართველოს” პროგრამაში მივიღო მონაწილეობა. მიხარია ეს ყველაფერი. ისე ვარ ჩართული საქმეში, ქვეყნიერებას მოწყვეტილი ვარ, მხოლოდ ბაზარზე მაქვს ყური და თვალი… _ გვეუბნება ჩურჩხელების ოსტატი და კვლავ ხელის გულს აბრუნებს ულამაზესი თითებით, მტკაველზე მიგვანიშნებს, რომლის ზუსტი სიგრძე არც თვითონ იცის. იცის მხოლოდ ის, რომ ამ თლილი თითებით წარმოუდგენელმა შრომამ და გამძლეობამ, უკვე დიდი გზის დასაწყისთან მიიყვანა შვილებთან ერთად.
სოფლის დეპუტატი მაია ზოიძე ამბობს, რომ მზია შარაშიძე ის ქალბატონია, რომელმაც ქალის ტვირთი თანამედროვე, ამ საუკუნის გაგებით ზიდა, საოცრება მოახდინა და შექმნა ნიშა, როგორ შეიძლება გახდეს იდეალური დედა, იდეალური მეწარმე მხოლოდ საკუთარი შრომით…
შარაშიძეების ოჯახი ახლა საახალწლო სამზადისშია _ ბაზარზე ორიგინალური ჩურჩხელები ორიგინალურად შეფუთული უნდა გაიტანონ. ქალბატონმა მზიამ სახელდახელოდ მის მიერვე მოქსოვილ კალათებსა და თოფხანებში უნდა მოათავსოს ნაირ-ნაირი აცმულები.
კითხვაზე, იცის თუ არა მაღალი დონის ქსოვა, მკრთალი ღიმილი ეფინება სახეზე:
_ რის აჭარელი ვარ, თუ კარგი ქსოვა და ქარგვა არ მეცოდინება? _ უკვე ნახევრად მოქსოვილი მინი-კალათაზე დამაგრებულ ჩხირებს ხელი წამოავლო და სასწრაფოდ ამოიყვანა რამდენიმე ნაყში…
ქალბატონ მზიას შვილიშვილიც ჰყავს. შვილებიდან, 25 წლის თამუნა დაქორწინებულია და ბათუმში ცხოვრობს. 27 წლის ნათია, 24 წლის შაკო, 22 წლის დათო, 11 წლის ნინო კი შინ არიან და მას შემოჯარვიან _ შუაში დგას შავი კაბით, თმებზე შავლენტგადაკრული დედა-ქალბატონი, რომელიც ამბობს, რომ 11 წელია, თალხი არ გაუძვრია და ამირან შარაშიძის გვარს ატარებს მეუღლის ხსოვნის პატივსაცემად….
რაც უფრო ღრმად შეხვალ საქართველოს კუთხეებსა და სოფლებში, მით მეტ საკვირველ ადამიანებს აღმოაჩენ, დედა-ქალბატონებს განსაკუთრებით. მზია შარაშიძე სწორედ ის ქალბატონია, როგორებმაც ჩვენი ქვეყანა ათასგზის იხსნეს და მის გაქრობას გასაქანი არ მისცეს. ამიტომ უნდა იცნობდეს მას მთელი ქვეყანა _ სამაგალითოს, თავისი არსებობით ლეგენდის საწყისს რომ უქმნის საფუძველს.
