მსოფლიოს ოცამდე ქვეყანაში არჩევნებში მონაწილეობა კანონით სავალდებულოა მათთვის, ვისაც აქვს ხმის მიცემის უფლება. თუმცა, ზოგიერთ მათგანში კანონის დაუცველობა არ არის დასჯადი, ხოლო ზოგან, მაგალითად, ავსტრალიაში არჩევნებზე გამოუცხადებლობა ჯარიმით ისჯება; პერუსა და საბერძნეთში არჩევნებზე არმისულ ადამიანებს, შესაძლოა, სახელმწიფო უწყებებმა მომსახურებაზე უარი განუცხადონ, ხოლო ბრაზილიაში ადამიანი, რომელსაც შეუსრულდა 18 წელი და არ მივიდა არჩევნებზე, ვერ მიიღებს პასპორტს, სანამ შემდგომ არჩევნებზე არ მივა.
მსოფლიოში ყველაზე ხალხმრავალ არჩევნებად ითვლება ინდოეთში 1996 წელს ჩატარებული პარლამენტის ქვედა პალატის არჩევნები, რომელში მონაწილეობის მისაღებად რეგისტრირებულ იქნა 343 მილიონ 350 ათასი ადამიანი; ორგანიზებულ იქნა 565 ათასი საარჩევნო უბანი, სადაც არჩევნების ჩატარებას უზრუნველყოფდა 3 მილიონი თანამშრომელი.
ევროპის ზოგიერთ ქვეყანაში, მეოცე საუკუნის მეორე ნახევრამდე, არჩევნებთან დაკავშირებით არაცივილიზებული კანონები მოქმედებდა. მაგალითად, შვეიცარიაში ქალებს 1971 წლამდე არ ჰქონდათ არჩევნებში მონაწილეობის უფლება, ხოლო კანტონის ადგილობრივ არჩევნებში აპენცელ-ინეროდნეში, სულაც, 1991 წლამდე.
ნიუ-მექსიკოს შტატში არის კანონი, რომლის თანახმად, თუკი რომელიმე თანამდებობისთვის არჩევნებში მონაწილე ორი კანდიდატი მოაგროვებს ხმების თანაბარ რაოდენობას, გამარჯვებულის ვინაობა რომელიმე თამაშით დგინდება. ამ კანონის რეალური მოქმედების ძალა 1998 წელს დაფიქსირდა, როდესაც ქალაქ ესტანსიაში, მერის თანამდებობისთვის მებრძოლებმა – ჯეიმს ფარინგტონმა და ჯოან კარლსონმა, ხმების თანაბარი რაოდენობა მიიღეს და ერთმა კანდიდატმა მოგებულის გამოსავლენად პოკერის თამაში, ხოლო მეორემ კამათლის აგდება არჩია. მონეტის აგდების შედეგად, კანდიდატებმა პოკერი ითამაშეს და მერის თანამდებობაზე მოგებული ჯეიმს ფარინგტონი დაინიშნა.
პირველი საპრეზიდენტო არჩევნები ამერიკის შეერთებულ შტატებში 1789 წელს ჩატარდა, და არჩეული პრეზიდენტი, ჯორჯ ვაშინგტონი, ამერიკის პირველი და ერთადერთი პრეზიდენტია, რომელმაც ამომრჩეველთა ხმების 100 პროცენტი მიიღო.
ამერიკის შეერთებული შტატების ისტორიაში ოთხჯერ საპრეზიდენტო არჩევნებში მოქმედმა ვიცე-პრეზიდენტებმა მოიგეს: ჯონ ადამსმა – 1796 წელს, თომას ჯეფერსონმა – 1801 წელს, მარტინ ვან ბიურენმა – 1836 წელს და ჯორჯ ბუშ-უფროსმა – 1988 წელს.
ამერიკის შეერთებული შტატების 1916 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებზე ორივე კანდიდატს – დემოკრატ ვუდრო ვილსონსა და რესპუბლიკელ ჩარლზ ჰიუზს, გამარჯვების თანაბარი შანსები ჰქონდათ. გადმოცემის თანახმად, ჰიუზი იმდენად იყო დარწმუნებული გამარჯვებაში, რომ არ დაელოდა ხმების დათვლის შედეგების გამოცხადებას და დასაძინებლად წავიდა. დილით ჰიუზს რეპორტიორებმა დაურეკეს და მისი რეაქცია აინტერესებდათ იმასთან დაკავშირებით, რომ ვილსონმა ხმების მეტი რაოდენობა მიიღო. ჰიუზის სახლში ტელეფონს მისმა შვილმა უპასუხა და რეპორტიორს აცნობა, რომ პრეზიდენტს ეძინა. ამაზე რეპორტიორმა უპასუხა: „მაშ, როდესაც გაიღვიძებს, უთხარით, რომ ის პრეზიდენტი აღარ არის”.
ლიბერიაში 1927 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში გაიმარჯვა ჩარლზ კინგმა. შედეგების გამოცხადების შემდეგ კინგმა განაცხადა, რომ მას ხმა 234 ათასმა ადამიანმა მისცა, ეს რაოდენობა კი 15,5-ჯერ აღემატებოდა ლიბერიაში დარეგისტრირებულ ამომრჩეველთა რაოდენობას. კინგის გაპრეზიდენტება ყველაზე გაყალბებულ არჩევნებად ითვლება.
