ბრიტანული ყოველკვირეული ჟურნალის – „სფექთეითორის“ (The Spectator) 11 მაისის ნომერში გამოქვეყნებულია სტატია სათაურით – „საქართველო რევოლუციის ზღვარზე“ (ავტორი – სვეტლანა მორენეცი), რომელშიც განხილულ-გაანალიზებულია საქართველოში შექმნილი პოლიტიკური სიტუაცია.
გთავაზობთ პუბლიკაციას მცირე შემოკლებით:
ბოლო რამდენიმე კვირის განმავლობაში თბილისის მთავარი ქუჩა – რუსთაველის გამზირი – ბრძოლის ველს ჰგავს: სპეციალური დანიშნულების ქვედანაყოფი ცდილობს, საპროტესტო აქციების ათასობით მონაწილე, ძირითადად – ახალგაზრდები, ცრემლმდენი გაზით, წყლის ჭავლითა და რეზინის ტყვიებით დაშალოს.
კრიტიკული მომენტი დადგება მომავალ კვირაში, როცა საქართველოს საკანონმდებლო ორგანო კენჭს უყრის სადავო კანონპროექტს, რომლის მიღების შემთხვევაში, სამოქალაქო საზოგადოების ჯგუფები – არასამთავრობო ორგანიზაციები და მასობრივი ინფორმაციის საშუალებები, რომლებიც საზღვარგარეთიდან ბიუჯეტის 20%-ს იღებენ, „უცხოელ აგენტებად“ (ანუ „უცხოური ძალის ინტერესთა გამტარებელ ორგანიზაციებად“) გამოცხადდებიან. ქართული კანონპროექტი იმეორებს 2012 წელს რუსეთის მიერ მიღებული მსგავსი კანონის დებულებებს, რომლითაც კრემლი დამოუკიდებელ მასმედიას და ოპოზიციას დევნის. ამ კანონპროექტის მიღება ხაზს გადაუსვამს საქართველოს იმედებს ევროკავშირში გაწევრებაზე. პრეზიდენტმა სალომე ზურაბიშვილმა განაცხადა, რომ მესამე მოსმენის შემდეგ კანონპროექტს ხელს არ მოაწერს და ვეტოს დაადებს (ანუ ძალაში არ შევა), თუმცა მმართველ პარტიას – „ქართულ ოცნებას“ ჰყოფნის დეპუტატების ხმები, რომ პრეზიდენტის ვეტო გადალახოს.
თუ კანონპროექტი კანონი გახდება და იურიდიულ ძალას მიიღებს, ეს ქვეყანაში რევოლუციის გამოწვევას ნიშნავს. სამხრეთ კავკასიაში მდებარე საქართველოში 4 მილიონი ადამიანი ცხოვრობს, ქვეყანა მოქცეულია თურქეთსა და რუსეთს შორის. უახლოეს ისტორიაში ქართველებმა რამდენიმე ლიდერი დაამხეს, მათ შორის ედუარდ შევარდნაძე, რომელიც არჩევნების გაყალბებაში დაადანაშაულეს. ეს მოხდა 2003 წლის „ვარდები რევოლუციის” დროს, რომლის შედეგად საქართველო ევროპის გზაზე დადგა. რუსეთმა საქართველოს ევროპულ ორიენტაციაზე რეაგირება მოგვიანებით, 2008 წლის აგვისტოში გააკეთა, როცა მოსკოვის ჯარების მიერ მხარდაჭერილმა [აფხაზმა და ოსმა] სეპარატისტებმა ქვეყნის ტერიტორიის 20%-ის მიტაცება-გაკონტროლება მოახერხეს. მას შემდეგ აფხაზეთი და „სამხრეთ ოსეთი“ ვლადიმერ პუტინის ჯარების ოკუპაციის ქვეშ რჩება და ე.წ. გაყინულ კონფლიქტებად მოიხსენიებიან.
