ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფარცხმაში, ისევე როგორც ბევრ სოფელში, ცენტრალური სივრცე, როგორც გურულები იტყვიან, “ხელის შევლებას” და მოწესრიგებას საჭიროებდა.
როგორც ადგილობრივები ამბობენ, აქაურ ახალგაზრდებს შორის, მუდამ არიან მშობლიური კუთხის მოყვარე და სასიკეთო საქმეების კეთების მოსურნე გოგო-ბიჭები.
ფარცხმელი ოთარ ცინცაძე ერთი მათგანია, რომელმაც მეგობართან, არჩილ ცხვარაძესთან ერთად, გადაწვიტა, ისეთი პროექტის გაკეთება, რომელიც სოფლის საერთო საქმეს გამოადგებოდა.
_ სოფელ ფარცხმის ცენტრში, განსაკუთრებულ მოვლას და ყურადღებას შინმოუსვლელთა მემორიალი საჭიროებდა. თუმცა, აქვე იყო სხვა დანიშნულების სივრცეც, მაგალითად, ყველაზე ეფექტური და შინაარსიანი დასვენების პატარა პარკი, რომელიც ახალგაზრდებისთვის თავშეყრისთვის მნიშვნელოვან ადგილად მივიჩნიეთ. გადავწყვიტეთ,ერთ სივრცეში მოგვეყარა ამ ყველაფრისთვის თავი და ლამაზად წარმოგვეჩინა, _ ამბობს ჩვენთან საუბრისას ოთარ ცინცაძე.
ყველაზე მთავარი, რაც პირველ რიგში უნდა მოეწესრიგებინათ, ეს იყო შინმოუსვლელთა მემორიალი, შემდეგ კი უნდა დაედგათ ფანჩატური, სკამები, სკვერი…
ჩანაფიქრის სისრულეში მოყვანა პროექტის დაწერით დაიწყო. მალე გამარჯვებაც მოიპოვეს _ მცირე გრანტი, რომელიც სასურველი პროექტით მოიგეს, გათვლილი იყო მზის ენერგიის გამოყენებაზე.
_ გავაკეთეთ ფანჩატური, რომლის სახურავზე განთავსდა მზის ორი მცირე პანელი. ასევე, გავალამაზეთ შინმოუსვლელთა მემორიალი.
მზის ენერგოეფექტური მცირე პანელები, რომელიც ფანჩატურის სახურავზე განთავსდა, შესანიშნავი საშუალება აღმოჩნდა იმისთვის, რომ ღამითაც განათებული ყოფილიყო კეთილმოწყობილი სივრცე. შეხედავ და უცებ ამჩნევ, რომ გარემო ორმაგად ეფექტურია. ახალგაზრდებს საღამოობითაც ექნებათ საშუალება,
აქ ჩამოსხდნენ, ისაუბრონ საჭირბოროტო საკითხებზე, დაისვენონ… _ ამბობს ოთარი.
ოთარ ცინცაძემ თავის მეგობარ არჩილ ცხვარაძესთან ერთად, ბევრი სამუშაო უსასყიდლოდ შეასრულა.
_ ჩვენ, ადგილობრივმა ახალგაზრდებმა ერთად ვიმუშავეთ. მუშახელი რომ გვეძებნა, საამისო თანხები უნდა გვქონოდა. ამიტომ გადავწყვიტეთ, ჩვენ თვითონ გაგვეკეთებინა ეს ყველაფერი. სკამები,მაგიდები, სკვერის კეთილმოწყობა, რასაც კი მუშახელი სჭირდებოდა თავად შევასრულეთ, _ გვიამბობს ოთარი და თან მოკრძალებულად გვეუბნება, რომ ეს სარეკლამო ამბავი არაა, _ მე თავს ვალდებულად ვთვლი, როგორც ამ სოფლის შვილი, ასეთი პატარა საქმით მაინც გამოვადგე ჩემს მშობლიურ სოფელსო.
ოთარ ცინცაძემ საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი დაამთავრა. დიდხანს მუშაობდა ენერგოსისტემაში. ახლა კი მზის ენერგიის გამოყენებით, მისივე სიტყვებით რომ ვთქვათ, პატარა საქმე გააკეთეს და ღამითაც გაანათეს სოფლის ცენტრი.
ოთარ ცინცაძე სოფელში დედასთან ერთად ცხოვრობს. ოჯახში გამართული სამეურნეო საქმიანობა აქვთ. კარგად იცნობს ვაზის ჯიშებს, განსაკუთრებით გურულს:
_ გაშენებული მაქვს ჩხავერი. ყველაფერი ვიცი ვაზის ირგვლივ. მიყვარს მოყვანა, დაწურვა. დედასთან ერთად ვაკეთებ ამ ყველაფერს. განსაკუთრებით კი ის მიხარია, როცა სოფლის საერთო საქმეს ვაკეთებ, _ გვეუბნება ნიჭიერი და საქმიანი ახალგაზრდა კაცი, რომელიც არა ერთგზის შეგვახსენებს, რომ ისეთი არაფერი გაუკეთებია, დასაწერად ღირდეს:
ეს, უბრალოდ, ჩემი მოვალეობაა, როგორც მშობლიური სოფლის მცხოვრებისა. მე და ჩემმა მეგობრებმა, როცა პროექტის დაწერაზე ვიფიქრეთ, მაშინვე გადავწყვიტეთ, რომ ეს სოფლის საერთო საქმეს წადგომოდა და არა ჩვენს კერძო, საოჯახო, თუნდაც მცირე ბიზნესს. ის კი მიხარია, რომ გამოგვივიდა და დღეს ფარცხმის ცენტრი, დღითა და ღამით ლამაზი სანახავია _ განათებულია და ერთ სივრცეშია თავმოყრილი რამდენიმე სანახაობრივი, დასასვენებელი თუ ხსოვნის აღსანიშნავი კუთხე.
როცა სხვასაც ისე გაახარებ, როგორც შენ განიცდი ამ სიხარულს, ყველაზე დიდი მიღწევა ეს არის, მგონია, _ ამბობს ოთარ ცინცაძე.
ჩვენმა რესპონდენტმა, რომელსაც ასე ძალიან უყვარს მშობლიური სოფელი, არაერთგზის გაგვიმეორა, ჩვეულებრივი საქმე გავაკეთეთ, ვალდებულიც კი ვიყავით და არაა საჭირო გახმოვანებაო. თუმცა, საგანგებოდ უნდა აღვნიშნოთ, რომ სწორედ ასეთი თავმდაბალი და პატრიოტი ახალგაზრდების მოწადინებით კეთდება, თუნდაც პატარა საქმეები, რომელმაც შესაძლოა, დიდი ადამიანად წარმოგაჩინოს.
წარმატებებს ვუსურვებთ ოთარ ცინცაძეს და მის თანასოფლელ მეგობრებს.
