როგორც უკვე შეგპირდით, იმ უნიკალური და ცნობილი ადგილების შესახებ გიამბობთ, სადაც ბოლო ორი წლის მანძილზე, სამაგისტრო პროგრამის ფარგლებში ვსწავლობ და ვმუშაობ.
დღეს პორტუგალიაში, აზორის კუნძულების ერთ-ერთ კუნძულზე _ პიკოზე ვიმოგზაურებთ. გასული წლის ზაფხულში, სწორედ პიკოზე მომიხდა საწარმოო პრაქტიკის გავლა და მინდა, შთაბეჭდილებები გაგიზიაროთ. მაშ, ასე, გამომყევით _ ერთად დავადგეთ ღვინის გზას კუნძულ პიკოსკენ.
| ესპანეთი _ ტრადიცია, რომელიც ღვინის თითოეულ ბოთლში იგრძნობა!  |
ატლანტიკის ოკეანის შუაგულში მოქცეული აზორის კუნძულების ჯგუფი ღვინის სამყაროში პოპულარობას დღითიდღე იძენს. ღვინის წარმოების გარდა, აზორები ტურისტებს მისი ეგზოტიკური პეიზაჟებითა და გასაოცარი კულტურით იზიდავს.
აზორები, რომელიც დაუსახლებელი იყო პორტუგალიელების კოლონიზაციამდე, 1439 წლიდან, მნიშვნელოვანი გახდა მეზღვაურებისთვის. მისმა სტრატეგიულმა მდებარეობამ გაამარტივა ვაჭრობა აფრიკას, ევროპასა და ამერიკას შორის. პირველად ვენახები კათოლიკური ეკლესიის წარმომადგენლებმა გააშენეს და აზორებმა მალევე მოიპოვეს მსოფლიო აღიარება. მღვდლებმა მალევე აღმოაჩინეს მსგავსება აზორებსა და სიცილიას შორის, რამაც დიდი გავლენა იქონია შესაბამისი ვაზის ჯიშების არჩევაზე; მათ პირველად “ვერდელოს” ჯიშის ყურძენი გააშენეს, რომელიც აზორების სუბტროპიკული კლიმატისთვის იდეალური იყო, და აზორებიდან წარმოებული ღვინოები ჩრდილო ევროპისა და თუნდაც რუსეთის ბაზარზე მალევე გამოჩნდნენ.
ამ არქიპელაგის ფარგლებში განლაგებულია მზარდი ღვინის რეგიონი, რომელმაც ყურადღება მიიპყრო თავისი გამორჩეული მევენახეობის პრაქტიკით; აზორების ღვინის ინდუსტრიამ რენესანსი განიცადა, რამაც ინტერესი გამოიწვია როგორც მცოდნეების, ისე, იმ ტურისტების მხრიდან, რომლებიც ეძებენ ავთენტური ღვინის გამოცდილებას. აზორის კუნძულთა ჯგუფი მოიცავს ცხრა კუნძულს, რომელთაგან მხოლოდ სამი აწარმოებს უმაღლესი ხარისხის ღვინოებს: პიკო D.O.C, გრაციოზა D.O.C და კუნძული ტერსეირა. თითოეული მათგანი, თავისი განსხვავებული კლიმატით, კულტურითა და ტრადიციებით, განსაკუთრებულ ადგილს იკავებს პორტუგალიის მეღვინეობის განვითარებაში.
რაც შეეხება კონკრეტულად პიკოს; კუნძულ პიკოზე პირველად მევენახეობა მეთხუთმეტე საუკუნის ბოლოს გამოჩნდა და მალევე ძირითად ეკონომიკურ საქმიანობად გადაიქცა. პიკოზე არსებული რთული კლიმატური პირობების გამო, ვაზი იყო ერთადერთი მცენარე, რომელმაც აქ გაიხარა. თუმცა, ატლანტიკური თბილი ქარისა და მარილიანობის პრობლემასთან საბრძოლველად, ადგილობრივებმა “Currais” (ქვის კედლების) მშენებლობა დაიწყეს, რომლებიც კუნძულის თითქმის ყველა წერტილშია მოფენილი და ვენახისთვის მსოფლიოში უნიკალურ გარემოს ქმნის. ფოტოზე კარგად ჩანს, როგორაა “დაქსელილი” ქვის კედლებით პაწია ვენახებიც და შედარებით მოზრდილი ზვარიც. ვენახის თითოეულ ძირს, რუდუნებით ამოშენებული ქვის კედელი იფარავს ცხელი, მარილიანი ქარისგან.
ასევე, კუნძულის შუაგულში მდებარეობს ვულკანი პიკო, რომელიც ასევე პორტუგალიის უმაღლესი წერტილია. საუკეთესო პერიოდი კუნძულისთვის მეჩვიდმეტე-მეთვრამეტე საუკუნეები იყო, როდესაც აქ წარმოებული ღვინოები ევროპის თითქმის ყველა ქვეყანაში გადიოდა ექსპორტზე; თუმცა, მეცხრამეტე საუკუნის შუა რიცხვებში, ჭრაქისა და ნაცრის გამოჩენასთან ერთად, აზორების მეღვინეობა საგრძნობლად გაუარესდა. საბოლოოდ, ფილოქსერა (მწერი, რომელიც ვაზის საშიში მავნებელია) არა მხოლოდ ევროპის უმეტეს ქვეყნებში გამოჩნდა, აზორის კუნძულებზეც თითქმის გაანადგურა მევენახეობა. დღესდღეობით, კუნძულ პიკოს მეღვინეობა კვლავ იძენს პოპულარობას და მსოფლიო აღიარებას, ვულკანური ნიადაგისა და უმაღლესი ხარისხის ღვინოების ხარჯზე.
აზორის არქიპელაგის გულში არსებული პიკოს კუნძული მოგზაურებს თავისი თვალწარმტაცი პეიზაჟებით, მდიდარი კულტურული მემკვიდრეობითა და მსოფლიოში ცნობილი ღვინოებით უფრო და უფრო მეტად იზიდავს. გაბედული მოგზაურისთვის პიკოში მოგზაურობა არ არის სრულყოფილი პორტუგალიის უმაღლესი მწვერვალის _ პიკოს დაპყრობის გარეშე. 2351 მეტრის სიმაღლის მწვერვალი გთავაზობთ პანორამულ ხედებს მეზობელ კუნძულებსა და ატლანტის ოკეანის უკიდეგანო სივრცეზე. მწვერვალზე ასვლასთან ერთად, ასევე, შეგიძლიათ მიწის გულის საიდუმლოებებსაც გაეცნოთ _ კუნძულზე რამდენიმე ლავის ქვაბული, მბოლავი კრატერი მდებარეობს, რომლის გამოკვლევა ყველა ტურისტს შეუძლია.
ასევე, აღსანიშნავია ბუნებრივი აუზები _ სანაპიროებზე ბუნებრივად არსებული “ჯაკუზები”, სადაც შავი ვულკანური ქვიშები და ატლანტიკის მზე იდეალურ გარემოს ქმნის რელაქსაციისთვისა და ადგილობრივი ღვინის დაგემოვნებისთვის. ეს ბუნებრივი აუზები ატლანტის ოკეანის ბუნებრივად თბილი, გამჭვირვალე წყლით, კიდევ უფრო ლამაზი და მიმზიდველია მხიარული მეგობრების კამპანიაში ყოფნისას, რომლებმაც ნამდვილი ღვინის არომატი და ფასი იციან.
პიკოს კულინარიული იდენტობა ატლანტიკის ოკეანესთანაა მიჯაჭვული. ადგილობრივი ღვინოებისთვის დამახასიათებელია მაღალი მჟავიანობა, მსუბუქი სხეული და არომატული პროფილი, რაც ზღვის პროდუქტებთან ერთად იდეალურ კომბინაციას ქმნის. ტურისტებისთვის პოპულარული არჩევანი, შედარებით სხეულიანი “ვერდელოს” კასრში დავარგებული ღვინო და რვაფეხასგან მომზადებული კერძია.
აღსანიშნავია ისიც, რომ აზორის კუნძულები რძის პროდუქტების მსხვილი მწარმოებლები არიან. რძის პროდუქტები _ გემრიელი და სურნელოვანი ყველი კი “არინტოს” ღვინის მჟავიანობას იდეალურად ეხამება.
ინდივიდუალური რესტორნების გარდა, კუნძული მასპინძლობს ადგილობრივ ფესტივალებს, რომელზეც წარმოდგენილია უამრავი ხემსი, კერძი თუ ღვინო.
დასასრულს კი შეგვიძლია ვთქვათ: პიკოს კუნძულის კულინარია არის მისი ბუნებრივი სიუხვის, ღვინის ისტორიისა და ხალხის თბილი სტუმართმოყვარეობის კომბინაცია.
ლუკა სიხარულიძე
