“ჩემი თვალით დავინახე, აქციის დარბევის დროს როგორ ჩახოცეს ადამიანები…”

ყოფილი პოლიცმაისტერი 26 მაისის ღამეს, თბილისში, დემონსტრაციის დარბევისას დააკავეს და 30-დღიანი პატიმრობა მიუსაჯეს.

ჩვენ გია გურგენაძესთან ინტერვიუ პატიმრობიდან გათავისუფლების მეორე დღეს ჩავწერეთ:

_ ბატონო გია, უპირველეს ყოვლისა, გილოცავთ გათავისუფლებას! რა ვითარებაში მოხდა თქვენი დაკავება?

_ ეს მოხდა მშვიდობიანი დემონსტრაციის დარბევის დროს. მე დამაკავეს და ბრალი წამიყენეს 171-ე მუხლით, რაც გულისხმობს პოლიციისთვის წინააღმდეგობის გაწევას _ თითქოს არა ერთი მოწოდების მიუხედავად, ვაგინებდი და ვლანძღავდი სამართალდამცველებს და ვუწევდი მათ წინააღმდეგობას. არადა, რა თქმა უნდა, ასეთ ფაქტს იქ ადგილი არ ჰქონია _ ადამიანები ამ მუხლით ტყუილად დააკავეს. ალბათ, დამიჯერებთ, რომ არ ვარ ის ადამიანი, ვინმეს შევაგინო და შეურაცხყოფა მივაყენო.

მე კი არა, იქ არავის გაუწევია წინააღმდეგობა, ამის არანაირი შანსი, საშუალება და რაც მთავარია, სურვილი არ ყოფილა. ჩემი მხრიდან გამორიცხული იყო პოლიციისთვის მეგინებინა _ 28 წელი ვიმუშავე ორგანოში, ვიყავი მაღალჩინოსანი და ასეთ არაკორექტულ ქმედებას არათუ არ ჩავიდენდი, გვერდზე მდგომს რომ გამოეყენებინა ასეთი ფრაზები, მას კორექტულობას კატეგორიულად მოვთხოვდი. იქ ისეთი სიტუაცია იყო, მომიტინგეს გინების და მით უფრო, წინააღმდეგობის გაწევის არანაირი შესაძლებლობა არ ჰქონდა. ჩემი თვალით დავინახე, თუ როგორ ჩახოცეს ადამიანები.

_ თქვენ ამბობთ, რომ ადამიანები ჩახოცეს. როგორ ფიქრობთ, რამდენი ადამიანი დაიღუპა თქვენს თვალწინ?

_ კონკრეტულად ამას ვერ გეტყვით. იმ სიტუაციაში შეუძლებელია იყო რაიმე დამეზუსტებინა, მაგრამ ისე ესროდნენ ახლოდან, რომ…

_ თქვენც გცემეს?

_ რატომ არ მცემდნენ? რითი ვიყავი სხვებისგან გამორჩეული? იქ ყველას სცემდნენ და მცემეს მეც, მაგრამ ეს არ იყო სხეულის მძიმე ხარისხის დაზიანება _ არ მქონია მოტეხილობა და არც ქირურგიული ჩარევა დამჭირვებია.

განსაკუთრებით მძიმე იყო გაზის მოქმედება.

_ რა ხდებოდა დაკავების შემდეგ? პოლიციის სამმართველოში გაგრძელდა ცემა ან თუნდაც შეურაცხყოფების მოყენება?

_ რა თქმა უნდა, იქაც ხდებოდა დარღვევები. ცემაზე მეტად იყო დამამცირებელი, შეურაცხმყოფელი მოქმედებები. პოლიციაში მუშაობის იმხელა სტაჟი მაქვს, რომ ნამდვილად მაქვს ამის თქმის უფლება _ მიტინგის დარბევისას და დაკავების შემდეგ სამმართველოებშიც აშკარად ჩანდა, რომ პოლიცია არის პოლიტიზირებული. ეს არის ყველაზე ცუდი _ პოლიცია უნდა იყოს წესრიგის დამცველი ორგანო.

_ როგორც ყოფილ პოლიციელს, გამორჩეულად ხომ არ “გიტევდნენ”?

_ არა, პირიქით, როცა ვუთხარი, რომ ვარ ყოფილი მაღალჩინოსანი პოლიციელი და თქვენ რომ იყოთ ჩემს ადგილზე, ესეც გაითვალისწინეთ,-მეთქი, აშკარად უფრო ლმობიერები გახდნენ. თუმცა, სპეცრაზმელები იყვნენ დაუნდობლები _ განსაკუთრებით ჩანდა, რომ ისინი იყვნენ იყო პოლიტიზირება.

_ თქვენ როგორ მოხვდით ჩოხატაურის იზოლატორში?

_ ეს ჩემთვისაც აუხსნელია. დასავლეთში მოხვდნენ თბილისისა და აღმოსავლეთ საქართველოს წარმომადგენლები, ამ ლოგიკით მე მიწევდა, სავარაუდოდ, კახეთი. ვფიქრობ, ასე გადანაწილება იმიტომ მოხდა, რომ ახლობლებს დროულად ნახვის პრობლემა შექმნოდა. თუმცა მიუხედავად იმისა, რომ მე გამიმართლა და ჩოხატაურში აღმოვჩნდი, ჩემს შესახებ ოჯახმა სამი დღის მანძილზე არაფერი იცოდა.

_ ბატონო გია, ჩვენც დიდი ხნის განმავლობაში ვერ ვიგებდით თქვენს შესახებ ვერაფერს. თქვენი თანამოაზრეებიც ინფორმაციის გარეშე იყვნენ. დამრჩა შთაბეჭდილება, რომ რაღაცების შეეშინდათ და არ სურდათ ამაზე საუბარი. დღეს ვინმე შეგეხმიანათ?

_ კი, მე დამირეკეს თბილისიდან, აჭარიდან…

_ ეგ გასაგებია, მე ადგილობრივ თანამოაზრეებს ვგულისხმობ.

_ აქედან ჯერ არავინ დამკავშირებია, გარდა გელა კვერენჩხილაძისა.

_ რა ხდებოდა ჩოხატაურის იზოლატორში?

_ დარღვევები იქაც იყო, თუმცა, რაც მომისაჯეს, ვიცოდი, უნდა მომეხადა _ მათ ამაზე გავლენის მოხდენა არ შეეძლოთ, თუმცა, იქაც გამოჩნდა, რომ პოლიცია არის პოლიტიზირებული. ჩემთან ერთად 4 ადამიანი გათავისუფლდა, უმეტესად არიან ახალგაზრდები, სტუდენტები, სტიქაროსნები… მართალია, 30 დღე იზოლატორში გავატარე, მაგრამ ბედნიერი ვარ, რომ ეს ახალგაზრდები ახლოს გავიცანი. მე არ ვარ ტერორისტული სულის ადამიანი, რაც შემდეგ დაააბრალეს ჩვენს მოძრაობას, მე გახლავართ ჩემს ქვეყანაზე შეყვარებული ადამიანი და ეს არა მგონია, დანაშაული იყოს. 2008 წელს, მიუხედავად იმისა, რომ ვარ ოპოზიციონერი, მე წერილობით მივმართე ლანჩხუთის გამგებელ გია გოგუაძეს, რათა გუბერნატორ ვალერი ჩიტაიშვილის დახმარებით მომხდარიყო ჩემი გამგზავრება ფრონტზე, სადაც ჩვენი ქვეყნის ბედი წყდებოდა. მე ამით მაშინ გამოვეხმაურე პრეზიდენტის მიერ გამოცხადებულ საყოველთაო მობილიზაციას. თუ ოპოზიციონერი ვარ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ქვეყანაში დასაქმების პრობლემა მოგვარდეს, ქვეყნის ეკონომიკა განვითარდეს და იყოს სამართალი, თორემ არც გადამტრიალებელი ვარ და კატეგორიულად ვაცხადებ, არაკანონიერს არასდროს არაფერს ჩავიდენ, მით უმეტეს, ჩემი ქვეყნის საწინააღმდეგოდ!