საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციამ, 26 მაისის აქციის დარბევასთან დაკავშირებით, პირველადი შეფასების ანგარიში გამოაქვეყნა. ანგარიშში განხილულია აქციის დაშლის დროს პოლიციის გადამეტებული ძალის გამოყენების ფაქტები და დაკავებული პირების სასამართლო პროცესები.
“ხაზგასასმელია რამდენიმე მნიშვნელოვანი გარემოება, რომელმაც იმთავითვე განაპირობა პოლიციის მიერ გამოყენებული ძალის არაპროპორციულობა: 1. პოლიციის მრავალრიცხოვანმა ძალებმა წინასწარ ჩაკეტეს დემონსტრაციის ადგილზე მდებარე ყველა შესაძლო გასასვლელი, რის გამო, აქციის მონაწილეებს მოესპოთ პოლიციის მიერ თვითდაშლის შესახებ გაკეთებული გაფრთხილების შესრულების შესაძლებლობა; 2. პოლიციის მიერ გამოყენებული იყო არათანაზომადი რაოდენობის სამართალდამცავი პირი, რომელიც არ შეიძლებოდა ყოფილიყო აუცილებელი დემონსტრაციის მონაწილეების დასაშლელად; 3. პოლიციამ დემონსტრაციის დაშლის დროს, ერთდროულად გამოიყენა რამდენიმე სპეციალური საშუალება ისე, რომ არ მოახდინა სპეციალური საშუალებების სხვადასხვა სახეების გამოყენების დიფერენცირება არსებული საფრთხეებისა და ლეგიტიმური მიზნების ადეკვატურად” _ აღნიშნულია კვლევაში..
როგორც საია_ს მიერ თვითმხილველებისა და ღია წყაროებიდან მიღებული ინფორმაციით დასტურდება, პოლიციამ, ღამის 12 საათისთვის და მანამდეც გადაკეტა ყველა გზა და ქუჩა, რომელიც აქციის მონაწილეებსა და სხვა პირებს აძლევდა პარლამენტის შენობის მიმდინარე ტერიტორიის დატოვების შესაძლებლობას.
საია ამტკიცებს, რომ აქციის დარბევის დროს, პოლიციამ ერთდროულად გამოიყენა სხვადასხვა სახის სპეციალური საშუალებები, რომელთა გამოყენება არ იყო აუცილებელი. აქციის დაშლის პროცესში პოლიციის ძალების ოდენობისა და აღჭურვის მასშტაბების გათვალისწინებით, უდავოა, რომ სიტუაციაზე ეფექტიან კონტროლს მთლიანად პოლიცია ახორციელებდა. აქციის მონაწილეების რაოდენობა, ღამის 12 საათისთვის, დაახლოებით 1000 კაცს შეადგენდა. ამასთან, ისინი არ იყვნენ შეიარაღებულები, თუ არ ჩავთვლით, მეტალო_პლასტმასის ხელკეტებს და ფანერის მასალისგან დამზადებულ ფარებს. პოლიციას წყლის ჭავლისა და ცრემლსადენი გაზის გამოყენებით შეეძლო აქციის მონაწილეების დაშლა და აქციის ადგილიდან მათი კონტროლირებადი განდევნა კონკრეტული გასასვლელით. მხოლოდ კონკრეტულ შემთხვევაში, თუ ადგილი ექნებოდა აქციის მონაწილეთა მხრიდან წინააღმდეგობის გაწევისა ან/და ძალის გამოყენების ფაქტს, პოლიცია იქნებოდა უფლებამოსილი, გამოეყენებინა კანონით გათვალისწინებული ადეკვატური ძალა (ფიზიკური იძულება, ხელკეტი, რეზინის ტყვია და ა.შ.).
“ხაზგასმით უნდა აღინიშნოს, რომ საპროტესტო აქცია ყოველთვის არ ინარჩუნებდა მშვიდობიან ხასიათს. ყოველ შემთხვევაში, საკუთარი პროტესტის მშვიდობიანი ფორმით გამოხატვის მსურველ დემონსტრანტებს შორის იყვნენ ისეთებიც, რომლებიც პლასტმასის დროშის ტარებით და სქელი “კარდონის” ფარებით წინააღმდეგობას უწევდნენ პოლიციას, მას შემდეგ, რაც საპროტესტო აქციის დაშლა დაიწყო. მიუხედავად ამისა, უნდა ითქვას ისიც, რომ პოლიციის მიერ ძალის გამოყენება თვით ასეთი ძალადობრივი ქმედების ჩამდენი დემონსტრანტების მიმართაც არ იყო პროპორციული. დემონსტრაციის ერთ_ერთი მონაწილე, რომელიც აღჭურვილია ფარით, წარწერით “მიშა, წავა!” და დროშის ტარით, ორთაბრძოლაშია ჩართული სამართალდამცავი ორგანოს წარმომადგენელთან. პოლიციელი ახერხებს დემონსტრანტის ძირს დაგდებას, მისთვის ფარის და დროშის ტარის გამოყენების შესაძლებლობის აღკვეთას. მაშინ როდესაც ძალადობრივი ქმედების ჩამდენი დემონსტრანტიდან მომდინარე საფრთხე აღარ მომდინარეობს, ძირს წაქცეული ადამიანის გარშემო იკვრება სპეცრაზმელების რკალი, რომლებიც წიხლებით და რეზინის ხელკეტებით სცემენ წაქცეულ დემონსტრანტს. იყო შემთხვევები, როდესაც ძალის გამოყენება ხდებოდა იმ დემონსტრანტების მიმართაც, რომლებიც არავითარ წინააღმდეგობას არ უწევდნენ სპეცდანიშნულების რაზმს. სპეცდანიშნულების რაზმი რეზინის ხელკეტს იყენებს ყველა იმ პირის მიმართ, ვინც იმყოფება საპროტესტო აქციის დაშლის ადგილას. სპეცრაზმელთა ქმედების თავისებურებას წარმოადგენს ის, რომ ისინი გამოედევნებიან ან ზურგიდან მიეპარებიან რომელიმე ადამიანს. მაგალითად, ერთი დემონსტრანტი ჩავარდნილია პარლამენტის წინ განთავსებულ შადრევანში. სპეცრაზმელი სარგებლობს რა იმით, რომ დემონსტრანტი მოკლებულია წინააღმდეგობის გაწევის შესაძლებლობას, ურტყამს მას რეზინის ხელკეტს,” _ აღნიშნულია ანგარიშში.
საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციამ მოიპოვა აქციის ერთ_ერთი მონაწილის, გიორგი გოგაშვილის ახსნა_განმარტება. ამ უკანასკნელის თქმით, მას შემდეგ, რაც სპეცდანიშნულების რაზმმა აქციის დაშლა დაიწყო, ის გაიქცა რუსთაველის გამზირზე ეროვნული მუზეუმის მიმართულებით. ამ დროს მას წამოეწივნენ სპეცრაზმელები, რომლებმაც მას თავში რეზინის ხელკეტი დაარტყეს და ძირის დააგდეს. ამის შემდეგ გიორგი გოგაშვილი, 8 ადამიანთან ერთად, სავარაუდოდ, “კორიდორში” გაატარეს. ე.წ. “სირცხვილის კორიდორი” პოლიციამ პირველად გამოიყენა 2009 წლის ზაფხულის საპროტესტო აქციის მონაწილეების მიმართ. აღნიშნული მოპყრობის არსი მდგომარეობს შემდეგში: რამდენიმე სამართალდამცავი იყოფა ორ ჯგუფად, თითოეული მათგანი დგება ერთმანეთის პირისპირ, რითაც ქმნიან ე.წ. “ცოცხალი კორიდორის” ასოციაციას. დემონსტრანტი გადის პოლიციის ამ ორ ჯგუფს შორის, რა დროსაც მას ორივე მხრიდან ხვდება პოლიციის მუშტი და ხელკეტები.
“გიორგი გოგაშვილი და 8 სხვა ადამიანი, სავარაუდოდ, გაატარეს “სირცხვილის კორიდორში”. ამ დროს მათ აგინებდნენ. სავარაუდოდ, ცუდ მოპყრობას ჰქონდა ადგილი კინოთეატრ “რუსთაველშიც”. იმ დროს, როცა აქციის დაშლისას ყველა გასაქცევი ადგილი დაკეტილი იყო, რამდენიმე დემონსტრანტმა თავი კინოთეატრ “რუსთაველს” შეაფარა. 15 წუთში, კინოთეატრ “რუსთაველში” შევიდა სპეცდანიშნულების რაზმი. სპეცრაზმელებმა დარბაზში მყოფი ადამიანებისაგან გამოარჩიეს 30 ადამიანი, რომლებსაც ჰქონდათ ბილეთი და ისინი გაუშვეს დარბაზიდან. დარჩენილი ადამიანები დატოვეს დარბაზში და დაიწყეს მათთვის ფიზიკური შეურაცხყოფის მიყენება. თავდაპირველად, სპეცრაზმელები რეზინის ხელკეტებით, სავარაუდოდ, გაუსწორდნენ საპროტესტო აქციის ლიდერებს. შემდეგ, კინოდარბაზში დარჩენილი ადამიანები დასვეს სკამებზე. 100_მდე სპეცრაზმელები რიგითობის მიხედვით მიდიოდნენ თითოეულ დემონსტრანტთან, ეკითხებოდნენ, საქართველოს რომელ რეგიონში ცხოვრობდნენ და პასუხის მიღების შემდეგ, სახეში რეზინის ხელკეტს ურტყამდნენ. ბორის კალანდაძის განმარტებით, კინოთეატრ “რუსთაველში” დაკავებული ცალკეული დემონსტრანტი დააწვინეს სცენაზე და სპეცრაზმელები ფეხით გადადიოდნენ მათზე. არასათანადო მოპყრობის ყველაზე ცხადი ეპიზოდი იყო რუსთაველის კინოთეატრიდან გამოყვანილი ადამიანების მიმართ ფიზიკური ძალადობა”, _ ნათქვამია ანგარიშში.
ოფიციალურად დადასტურებულია, რომ აქციის დაშლის პროცესში, დაიღუპა ორი ადამიანი. თუმცა, ამავე აქციის დარბევას უკავშირდება კიდევ ორი ადამიანის გარდაცვალება. საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია ანგარიშში ამ ფაქტებს ცალკე გამოჰყოფს.
მანსურაშვილისა და ცხადაძის სიკვდილი
საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრო ადასტურებს ორი პიროვნების სიკვდილს აქციის დაშლისას. ერთ_ერთი მათგანია ლეიტენანტი ვლადიმერ მანსურაშვილი, მეორე კი დემონსტრანტი ნოდარ ცხადაძე.
მომხდარის ოფიციალური ვერსიის თანახმად, ორივე პიროვნება ოპოზიციონერთა ერთ_ერთი ლიდერის, ნინო ბურჯანაძეს ესკორტის მანქანამ იმსხვერპლა. შსს_ს ვებ_გვერდზე განთავსებული ვიდეო_მასალაში ჩანს, სავარაუდოდ ესკორტის მანქანის ბორბლებში მოყოლილი ადამიანი. ეს პიროვნება, როგორც აცხადებენ, ლეიტენანტი მანსურაშვილია. ბურჯანაძის თანაშემწე, რომელიც მანქანას მართავდა, დაპატიმრებულია. მან განაცხადა, რომ პოლიციელს, სავარაუდოდ, მანქანის სარკე გაჰკრა, თუმცა, მაშინ არაფერი შეუმჩნევია. ვიდეოჩანაწერიდან ჩანს, პოლიცია როგორ ცდილობს ესკორტის მანქანების შეჩერებას; ზოგიერთი მათგანი მანქანის საბარგულსაც ახტება. შსს_ს მტკიცებით, ცხადაძეც ესკორტის მანქანებმა იმსხვერპლა. ვიდეომასალიდან ჩანს, რამდენიმე პოლიციელი როგორ სცემს ადამიანს იმ ადგილზე, სადაც ცხადაძის გვამი იქნა ნაპოვნი. ცხადაძის კოლეგის, ერიკ არუთინიანის ცნობით, საპროტესტო აქციის დაშლის დროს, ის გარდაცვლილთან ერთად იმყოფებოდა. მისივე თქმით, ცხადაძეს პოლიციელები სცემდნენ, რომლის დროსაც იგი ყვიროდა: “არ დამარტყათ, გული მტკივა”.
კვინტრაძისა და ასათიანის სიკვდილი
2011 წლის 27 მაისის დილას, პოლიციამ განაცხადა, რომ თავისუფლების მოედნის მეტროს სადგურთან მდებარე მაღაზიის სახურავზე _ აქციის დაშლის მიმდებარე ტერიტორიაზე, შსს_ს კონტროლირებად ტერიტორიასთან ახლოს, ნაპოვნი იქნა ორი მამაკაცის გვამი. მოგვიანებით გაირკვა გარდაცვლილთა ვინაობაც _ თბილისში მცხოვრები, 49 წლის ნიკა კვინტრაძე და ვანში მცხოვრები, 62 წლის სულიკო ასათიანი. შსს_ს განცხადებით, მათი გარდაცვალების მიზეზი სახურავზე გამავალ მაღალი ძაბვის სადენებთან შეხება იყო. პოლიცია, ასევე, იძიებდა აღნიშნულ პირთა კავშირს საპროტესტო აქციასთან. ოფიციალურმა ექსპერტიზამ დაადასტურა გამოძიების წინასწარი ვარაუდი ელექტროსადენთან დაკავშირებით.
კვინტრაძის ბავშვობის მეგობრის, ავთანდილ (რეზო) რეხვიაშვილის მიერ მიცემული ჩვენების თანახმად, რუსთაველის გამზირზე, საპროტესტო აქციის დაშლის დროს, იგი მეგობართან ერთად იმყოფებოდა. სწორედ იქ ნახა კვინტრაძე ბოლოს. რეხვიაშვილმა კვინტრაძე აქციის დაშლის დროს გადაღებული ერთ_ერთ ფოტოსურათზე ამოიცნო. რეხვიაშვილის თქმით, მას უკვირს, როგორ აღმოჩნდა ხელებზე ბორკილდადებული კვინტრაძე “თავისუფლების მოედანზე” მდებარე ერთ_ერთი მაღაზიის სახურავზე.
ჟურნალისტებმა კვინტრაძის სხეულს ფოტო პროზექტურაში გადაუღეს და დამოუკიდებელ ექსპერტს აჩვენეს. სურათზე დაყრდნობით, დამოუკიდებელმა ექსპერტმა დაასკვნა, რომ პიროვნება სურათის გადაღებამდე 3_4 საათით ადრე გარდაიცვალა. გავრცელებული ინფორმაციის თანახმად, კვინტრაძის მეზობლები და ნათესავები აცხადებდნენ, რომ ნაპოვნ გვამს ხელ_ფეხი შეკრული ჰქონდა. გამოძიება ზემოაღნიშნულ ბრალდებებს არ გამოხმაურებია. კვინტრაძის შვილი ამჟამად ქურდობისთვის იხდის სასჯელს. მას გათავისუფლება ერთ წელიწადში უწევს. ზოგიერთს მიაჩნია, რომ კვინტრაძის ოჯახი წევრები ციხეში მყოფი შვილის უსაფრთხოების დასაცავად დუმან. კვინტრაძის მამა 2011 წლის 29 მაისს, შვილის გვამის აღმოჩენიდან ორი დღის შემდეგ, გულის შეტევით გარდაიცვალა.
კვინტრაძისა და ასათიანის სხეულები, სავარაუდოდ, პროზექტურაში ერთად დაასვენეს. ჟურნალისტებმა პროზექტურის წარმომადგენლებს კვინტრაძის სხეულთან ერთად დასვენებული მეორე სხეულის შესახებ ჰკითხეს. გავრცელებული ინფორმაციით, მათ უპასუხეს, რომ სხეული მცხეთიდან იყო ჩამოსვენებული.
ოპოზიციის წევრები და რამდენიმე ჟურნალისტი აცხადებენ, რომ სახელმწიფო დაცვის სამსახური პრეზიდენტის საჯარო გამოსვლის ადგილს ყოველთვის სიფრთხილით ამოწმებს. საქართველოს დამოუკიდებლობის დღის აღსანიშნავად გამართულ სამხედრო აღლუმზე პრეზიდენტი პარლამენტის ტერიტორიაზე, 26 მაისს დილის 11:00 საათის შემდეგ რამდენიმე საათით იმყოფებოდა. ამის გამო, მათ უკვირთ, სახელმწიფო დაცვის სამსახურის თანამშრომლებმა რატომ ვერ შეამოწმეს ახლოს მდებარე მაღაზიის სახურავი და სხეულები 26 მაისის დილას რატომ არ იქნა აღმოჩენილი.
საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის განმარტებით, ოზურგეთის იზოლატორში განთავსებული პატიმრების: ხვიჩა კვარაცხელიას, ელგუჯა პაპუნაშვილის, გიორგი ბუჯიაშვილის, გივი ქურდიანის, ასევე ლანჩხუთის იზოლატორში განთავსებული _ ვეფხია დევნოზაშვილის, გოჩა ლაშხიას, ტარიელ ფლუიძის, თენგიზ და გელა მამნიაშვილების განცხადებით, ისინი არ იყვნენ 26 მაისის აქციის მონაწილენი და სრულიად შემთხვევით მოხვდნენ მიმდებარე ტერიტორიაზე. მიუხედავად ამისა, მათი დაკავება ყოველგვარი ახსნა_განმარტების გარეშე მოხდა, ხოლო მათ მიმართ შედგენილი სამართალდარღვევის საქმის მასალები სხვა დაკავებულების საქმის მასალების ანალოგიურია. ლანჩხუთის იზოლატორში მყოფი გიორგი ყოლბაიას განცხადებით, მისთვის ცნობილი იყო, რომ სანქცირებული მიტინგი ღამის 12 საათზე უნდა დასრულებულიყო და ის ტაქსით წავიდა სახლში, თუმცა, ცირკის მიმდებარე ტერიტორიაზე ნიღბიანმა სპეცრაზმელებმა ტაქსიდან ჩამოსვეს და დააკავეს.
იურისტები დაკავებულთა სასამართლო პროცესებზეც ამახვილებენ ყურადღებას და აღნიშნავენ, რომ საია_ს ადვოკატებს სასამართლოში სერიოზული დაბრკოლებები შეექმნათ დაკავებული პირების შესახებ ინფორმაციის მოძიებასთან დაკავშირებით.
საპროტესტო აქციის დროს დაკავებული ყველა პირი პასუხისგებაში იქნა მიცემული ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 173_ე მუხლით. ეს უკანასკნელი ითვალისწინებს პასუხისმგებლობას სამართალდამცავი ორგანოს კანონიერი წარმომადგენლის მოთხოვნისადმი დაუმორჩილებლობისთვის და სანქციის სახით, ჯარიმას 400 ლარის ოდენობით ან ადმინისტრაციულ პატიმრობას 90 დღემდე ვადით. პოლიციის თანამშრომლების მიერ შედგენილი და სასამართლოზე წარმოდგენილი სამართალდარღვევის ოქმები, რომლებიც ამგვარი პროცესებისთვის ერთ_ერთ მნიშვნელოვან მტკიცებულებას წარმოადგენს, აბსოლუტურად იდენტური იყო და განსხვავდებოდა მხოლოდ დაკავებული პირების საიდენტიფიკაციო მონაცემების ნაწილში.
საია_ს ანგარიშში დროებითი დაკავების იზოლატორში მყოფი პირების მდგომარეობაცაა ასახული: “დაკავებულებს არ ეძლეოდათ ნათესავებთან და ადვოკატებთან კომუნიკაციის საშუალება; არ ვრცელდებოდა ინფორმაცია დაკავებულთა ადგილსამყოფელის შესახებ; უმეტეს შემთხვევაში, პატიმრები არ იყვნენ უზრუნველყოფილნი საკვებით და სამედიცინო მომსახურებით; მაგალითად, საია_ს თელავის ოფისის ადვოკატების მიერ მოწოდებული ინფორმაციის მიხედვით, თელავის იზოლატორში მყოფი დიაბეტით დაავადებული პატიმარი კახა ბუაჩიძე ოჯახის წევრებმა 31 მაისს თავად უზრუნველყვეს შესაბამისი წამლებით, ხოლო თელავის იზოლატორში მყოფი დიაბეტით დაავადებულ მეორე პატიმრის, რამაზ ლატარიას განცხადებით, მას არავინ ჰყავს, რომ ინსულინის ნემსი მიაწოდოს. იზოლატორის ადმინისტრაციის განცხადებით, ადმინისტრაცია ვერ უზრუნველყოფს პატიმრებს ინსულინით. საია_ს რუსთავის ოფისის ადვოკატების მიერ მოწოდებული ინფორმაციის მიხედვით, კვებასთან დაკავშირებით პრობლემები ჰქონდათ და იზოლატორში მიყვანიდან პირველი ორი დღის განმავლობაში საკვები არ მიეწოდებოდათ რუსთავის იზოლატორში მოთავსებულ პატიმრებს: ცოტნე ჭელიძეს და გიორგი ბერიშვილს.”
საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრის 2010 წლის 1 თებერვლის #108 ბრძანებით დამტკიცებული დროებითი მოთავსების იზოლატორების ტიპური დებულების მე_4 მუხლის “ე” და “ზ” ქვეპუნქტით განსაზღვრულია იზოლატორის ადმინისტრაციის ვალდებულება, რომელშიც გარკვევით წერია დაკავებულის საკვებით და სამედიცინო მომსახურებით უზრუნველყოფის შესახებ. იურისტები აღნიშნავენ, რომ მერაბიშვილის ეს ბრძანება ბევრ ქალაქში დაირღვა.
ჩოხატაურის დროებითი მოთავსების იზოლატორში მომხდარი შემთხვევა საია_ს პირველად ანგარიშში ვერ მოხვდა, თუმცა, ამის შესახებ ჩვენ ყველა უფლებადამცველ ორგანიზაციას უკვე შევატყობინეთ _ ჩვენი წყაროს ინფორმაციით, ჩოხატაურის დროებითი მოთავსების იზოლატორში მყოფ, 20 წლის გარდაბნელ დიმიტრი ტიტვინიძეს აპენდიციტის ოპერაცია ჩოხატაურის საავადმყოფოში ჩაუტარდა (იხ. გურია ნიუსი #50). პატიმარი ოპერაციიდან რამდენიმე საათში ქუთაისის საავადმყოფოში გადაიყვანეს. მესამე დღეს კი, იზოლატორში დააბრუნეს. ჩვენი წყარო ამბობს, რომ ტიტვინიძეს ნაოპერაციევი დაუჩირქდა და ის რამდენჯერმე ჰყავდათ მიყვანილი ჩოხატაურის საავადმყოფოში, თუმცა, მიმღებში არსებულ ჟურნალში ეს შემთხვევა გატარებული არ არის.
ჩოხატაურის საავადმყოფოს მიმღები განყოფილების და ამავე დროს სასწრაფო სამედიცინო დახმარების ექიმი, პოლინა დგებუაძე ჩვენთან საუბრისას ადასტურებს, რომ ტიტვინიძეს ნაოპერაციევი დაუჩირქდა:
_ ტიტვინიძე ერთხელ ჰყავდათ მოყვანილი მიმღებში. ახლა უკვე კარგად არის.
_ ჩვენ გვითხრეს, რომ მას ნაოპერაციევი დაუჩირქდა…
_ ეგ რამდენი ხანია. ქუთაისიდან რომ ჩამოიყვანეს, უკვე დაჩირქებული ჰქონდა და მიიყვანეს საავადმყოფოში. ცისანა ექიმმა გაუხსნა და გაუწმინდა. ასე ხდება ხშირად. შიგნით ყველაფერი კარგად იყო, მხოლოდ კანზე ჰქონდა პრობლემა.
_ ეს ფაქტი საავადმყოფოს ჟურნალში რატომ არ არის გატარებული?
_ ჟურნალში არ იქნება (?!). ჩვენი ექიმი იქ მიჰყავთ და გადახვევა იქ კეთდება. ერთხელ იყო საავადმყოფოში, ზევით (ქირურგიულ განყოფილებაში. ავტ.) და იქ ჟურნალი არ არის. მეტჯერ საავადმყოფოში არ ყოფილა. სასწრაფოს იძახებენ და მიდის ადგილზე, სასწრაფოს გამოძახებაში კი ეს გატარებულია.
_ შეიძლება, რომ ჟურნალში ეს შემთხვევა არ იყოს აღრიცხული?
_ არ ვიცი, რატომ არ არის. მე ვერაფერს გეტყვით .
ჩოხატაურის საავადმყოფოს დირექტორის, თემურ კოროშინაძის თქმით, ტიტვინიძისთვის განმეორებითი გადახვევის გაკეთება საავადმყოფოს ვალდებულება არ იყო, რადგან პატიმარს თანხის გადახდის საშუალება არ ჰქონდა:
_ ჩვენი ვალდებულება არ იყო მისთვის განმეორებითი გადახვევა უფასოდ ჩაგვეტარებინა _ მას არ ჰქონდა თანხის გადახდის საშუალება. თუმცა, მას ჩარევა, ფაქტობრივად, არ დასჭირვებია(?!). ჭრილობა დაჩირქებული არ იყო(?!). პრინციპში, ავადმყოფს მნიშვნელოვანი მომსახურება არ ჩატარებია. ეს იყო სპეციალისტის შეფასების დონეზე მხოლოდ, რადგან ჭრილობა იყო სუფთა(?!), _ დაგვიზუსტა კოროშინაძემ.
