პრობლემის დადგომის შემთხვევაში, სოფლის მოსახლეობამ უნდა მიმართოს რწმუნებულს, ამ უკანასკნელმა უნდა დასვას საკითხი გამგეობაში, გამგეობამ უნდა მიმართოს ამ საკითხის თაობაზე ინფრასტრუქტურის სამინისტროს, რომელმაც უნდა იმსჯელოს და გადაწყვიტოს პროექტის გაკეთება–არ გაკეთების საკითხი, თუ საკითხი დადებითად გადაწყდა, უკვე ამის შემდეგ გამგეობა იწყებს პროექტის გაკეთებას და წარმოუდგენს სამინისტროს, შემდეგ ინფრასტრუქტურის სამინისტრომ ეს ყველაფერი უნდა შეათანხმოს ფინანსთა სამინისტროსთან, რომელმაც უნდა გამოიტანოს საქართველოს მთავრობის სხდომაზე. ამ ყველაფერს საკმაოდ დიდი დრო მიაქვს და პრობლემა ხშირ შემთხვევაში მოუგვარებელი რჩება და ისევ მოსახლეობა ზარალდება.
“ასეთი მარაზმი არ არის მსოფლიოს არც ერთ ქვეყანაში. ეს სისტემა მთლიანობაში უნდა შეიცვალოს. ადგილზე უნდა იყოს რესურსები და შესაძლებლობები ადამიანებმა აირჩიონ თვითმმართვეობების ხელმძღვანელები, რომლებიც ადგილზევე გადაჭრიან პრობლემებს. მსოფლიო განვითარების ისტორიამ აჩვენა, რომ ეს არის ბევრად უფრო უკეთესი მოდელი მართვისა, ვიდრე ვნახეთ ჩვენ–როცა ყველაფერი წყდება თბილისში,“ _ აცხადებს მთავრობის კანცელარიის თვითმმართველობასთან ურთიერთობის დეპარტამენტის უფროსი ირაკლი მელაშვილი.
“ამდენი ხნის მანძილზე გადაწყვეტილებების მიღების მთელი მექანიზმი კონცეტრირებული იყო ერთ ადგილას და ამ გადაწყვეტილებების მიღების მექანიზმში საზოგადოება ჩართული არ იყო, ამიტომ საჭიროა შეიცვალოს დამოკიდებულება მთავრობასა და საზოგადოებას შორის. როცა ყველაფერი ცენტრში წყდება, საზოგადოებას არ აქვს რეალური შესაძლებლობა გავლენა მოახდინოს მოვლენებზე. თვითმმართველობის არსი სწორედ იმაშია, რომ საზოგადოებას ჰქონდეს საშუალება ადგილობრივი მნიშვნელობის საკითხები გადაწყვიტოს უშუალოდ მის მიერ დასახლებულ პუნქტებში მის მიერ არჩეული წარმომადგენლების მეშვეობით. ჰქონდეს ამისთვის შესაბამისი ფინანსები და შესაბამისი უფლებამოსილებები. ამ ყველაფერმა წარმოშვა თვითმმართვეობების საქმიანობაში რეფორმების გატარების აუცილებლობა. ახალი რეფორმა იძლევა იმის საშუალებას, რომ საზოგადოებაში დაგროვილი პოტენციალი სრულად იქნეს გამოყენებული,“ _ ამბობს მელაშვილი „გურია ნიუსთან“.
_ ასევე ყურადღების ცენტრში მოექცა გუბერნატორების საკითხი, რომელთა დანიშვნა–გათავისუფლება 17 ნოემბრის შემდეგ მთავრობის კომპეტენცია იქნება. როგორც უკვე ცნობილია, ცვლილებები შევიდა თავად გუბერნატორების უფლება–მოსილების საკითხშიც…
_ ადრე გუბერნატორებს ეკისრებოდათ ზედამხედველობა ადგილობრივი თვითმმართველობისა, რაც იყო ცუდი და ეს მათ აძლევდათ საშუალებას უშუალოდ ჩარეულიყვნენ თვითმმართველობების საქმეებში. თუმცა, ქაღალდზე გაწერილი ბევრი უფლება არ იყო. გუბერნატორების მუშაობის პრინციპი იყო მძიმე მუშტი, რომლის მეშვეობითაც კონტროლირდებოდა ადგილზე ყველაფერი, სწორედ ამიტომ ცვლილებები შევიდა თავად გუბერნატორების უფლებამოსილების საკითხშიც. ახალი კონსტიტუციური ცვლილებების ძალაში შესვლის შემდეგ ასე აღარ იქნება. ზედამხედველობის ფუნქციები გუბერნატორებს აღარ დაეკისრებათ. თავიდან განისაზღვრება მათი უფლებამოსილებები, ჩამოყალიბდება დანიშვნის წესი, რაც აუცილებელია ამ ეტაპზე გაკეთდეს, სანამ თვითმმართველობების არჩევნები ჩატარდება.
ძირითადად, მისი ფუნქცია უნდა იყოს გააკონტროლოს იმ დავალებების შესრულება, რომელსაც ცენტრალური ხელისუფლება იძლევა. გუბერნატორი პასუხისმგებელი იქნება არა მარტო ცენტრალური ხელისუფლების წინაშე, არამედ იმ მოსახლეობის წინაშეც, რომელიც რეგიონში ცხოვრობს. ამ ყველაფერმა განაპირობა, რომ შეიქმნება გარკვეული ანსამბლეის ტიპის ორგანო, რომელშიც შევლენ რეგიონის მუნიციპალიტეტების საკრებულოების მიერ არჩეული პირები. გუბერნატორი ამ ორგანოსთან ვალდებული იქნება შეათანხმოს რეგიონში განსახორციელებელი პროექტები, მათთან ერთად იმუშაოს რეგიონის განვითარების კონცეფციაზე.
ინაუგურაციის შემდეგ ყველა რეგიონს ახალი გუბერნატორი ეყოლება, მანამდე კი მთავრობა ცდილობს შეარჩიოს გუბერნატორების შერჩევისა და დამტკიცების ცივილიზებური მექანიზმი.
