ამასთან, იმერლიშვილი აღნიშნავს, რომ საკითხის დადგენილებით და არა კანონით დამტკიცება პარლამენტის გადაწყვეტილება იყო.
“სამხედრო ძალების რიცხოვნობის ზედა ზღვარი პარლამენტში კანონით განსაზღვრულ ვადაში შევიდა დასამტკიცებლად და არანაირი ვადა არ დარღვეულა. ვინაიდან, ახალი კონსტიტუციის თანახმად, პრეზიდენტი არ არის საკანონმდებლო ინიციატივის მქონე სუბიექტი, ამასთან, არც უშიშროების საბჭო ყოფილა არასოდეს საკანონმდებლო ინიციატივის მქონე, მაგრამ ამავდროულად, კონსტიტუციაში წერია, რომ ეს საკითხი სწორედ უშიშროების საბჭოს წარდგენით უნდა შევიდეს პარლამენტში. თავად მე გავიტანე საკითხი როგორც საკომიტეტო მოსმენებზე, ასევე პლენარულ სხდომაზე, მაგრამ ვინაიდან ეს შევიდა უშიშროების საბჭოდან, პარლამენტმა გადაწყვიტა, საკითხი დადგენილებით მიეღო. მოტივი კი ის არის, რომ პარლამენტი ფიქრობს, ეს ერთჯერადად მისაღები აქტია იმ ქვორუმით, რაც კონსტიტუციაშია მითითებული. იმის გამო, რომ პრეზიდენტი და უშიშროების საბჭო არ არის ინიციატივის მქონე სუბიექტები პარლამენტის თავდაცვის და უშიშროების კომიტეტმა გადაწყვიტა მას ექცია თავის პირად ინიციატივად ეს საკითხი, რადგან ისინი არიან საკანონმდებლო ინიციატივის მქონენი და შემდეგ დამტკიცებულიყო, როგორც კანონი. რაც შეეხება საკითხის ბიუჯეტთან ერთად განხილვას, ეს საკითხი პრეზიდენტის, როგორც უშიშროების საბჭოს თავმჯდომარის მხრიდან შედიოდა პარლამენტში და ბიუჯეტთან ერთად არასდროს შესულა. თუმცა, როცა ბიუჯეტი იხილებოდა, მაშინ ეს საკითხი საკანონმდებლო ორგანოში უკვე შესული იყო. მაგრამ ბიუჯეტთან ერთად პააკეტში ეს არ დამტკიცებულა, რადგან ბიუჯეტთან ერთად პაკეტში რომ რამე საკითხი შევიდეს პარლამენტში, ის ფინანსთა სამინისტრომ უნდა წარმოადგინოს,” _ აცხადებს იმერლიშვილი და აღნიშნავს, რომ საკითხი პარლამენტს დაბალი ქვორუმით არ დაუმტკიცებია.
“დაბალი ქვორუმით ამ საკითხს პარლამენტი ვერც დაამტკიცებდა ძალიანაც რომ სდომებოდა, ქვორუმი კონსტიტუციაშია ჩაწერილი რა ქვორუმითაც უნდა დამტკიცდეს ეს საკითხი. დადგენილება როგორც დაბალი, ასევე მაღალი ქვორუმით მიიღება და ამის შესახებ დადგენილებას ეწერება რა ქვორუმით არის მიღებული. იყო ნათქვამი, რომ ეს დადგენილება მიიღება პარლამენტის სიითი შემადგენლობის უმრავლესობით. ასეთი დათქმა გაკეთდა თავიდანვე. ქვორუმის საკითხი არ დარღვეულა. რაც შეეხება ნატო-ს სტანდარტს, მას არ აქვს ასეთი მოთხოვნა, რომ გინდა თუ არა კანონი იყოს მიღებული და არა დადგენილება. ნატო-ს აქვს მოთხოვნა, რომ უშიშროების საბჭოს წარდგენით დაამტკიცოს პარლამენტმა და ეს მოთხოვნა შესრულებულია. საკითხის პარლამენტში შეტანის ზუსტი რიცხვი, შეგიძლიათ პარლამენტის საიტზე ნახოთ, რადგან არ მახსოვს რა რიცხვში შევიტანეთ, თუ არ მეშლება, შესვლის რიცხვი ზუსტად ის დღეა, როდესაც ბიუჯეტი იხილებოდა, დამტკიცება კი 23 დეკემბერს მოხდა,” _ აღნიშნავს იმერლიშვილი.
ცენტრ “მომავლის ინიციატივების” ხელმძღანელი, იურისტი ლევან ალაფიშვილი “გურია ნიუსთან” საუბრისას ამბობს, რომ “ბიუჯეტის დამტკიცება ისე, რომ არ იცი კონკრეტულ სფეროში რიცხოვნობა საჯარო მოხელეების, ან მათი ნაწილის, კანონზე რომ არაფერი ვთქვათ, გონივრული განსჯის მიღმაა”.
“სიტყვასიტყვითი გაგებით კანონი დარღვეული არ არის, მაგრამ საბიუჯეტო კუთხით ეს წესი დაირღვა. ბიუჯეტის კანონში განსაზღვრულია საჯარო მოხელეთა ზედა ზღვრები. ასე იგეგმება ბიუჯეტი და ეს ზედა ზღვრებიც მისი ნაწილია. ჩვენმა პარლამენტმა კი, ბიუჯეტი განიხილა და მიიღო ისე, რომ არ იცოდა რამდენ საჯარო მოხელეზე ჰქონოდა გათვლა. ეს არის სამწუხარო ხარვეზი, რომელიც თუ ასე გაგრძელდა, მოვლენები ძალიან სახიფათოდ განვითარდება. ის ადამიანი, რომელიც ამბობს, რომ ბიუჯეტის განხილვისას სამხედრო მოსამსახურეთა რიცხოვნობის ზედა ზღვარი დასამტკიცებლად პარლამენტში შესული იყო, იტყუება. საბიუჯეტო პროცესის დროს დოკუმენტურად ეს რომ წარდგენილი ყოფილიყო, ბიუჯეტის კანონში ასახული იქნებოდა. შეგიძლიათ ნახოთ ბიუჯეტის კანონის დამტკიცებული ვერსია და აღმოაჩენთ, რომ იქ სამხედრო მოსამსახურეთა ზედა ზღვრები განსაზღვრული არ არის. თუკი სამხედრო ჯარების რიცხოვნობას აქ ნახავთ, საჯაროდ ბოდიშს მოვიხდი. ეს ორი სხვადასხვა დოკუმენტით განისაზღვრება, მაგრამ განხილვის და მიღების პროცესი ერთდროულად უნდა წარიმართოს. ჩვენმა კანონმდებლებმა შექმნეს იურიდიული კურიოზი, რომლის მიხედვითაც, საჯარო მოხელეთა რიცხოვნობა ნაუცბათევად დაამტკიცეს 24 დეკემბერს სხვადასხვა მანიპულაციების გამოყენებით, მაგრამ არა კანონით და ნორმატიული აქტით, არამედ, დადგენილებით. ახლა მივიღეთ ასეთი სურათი, სამინისტროების და სხვა საჯარო დაწესებულებების მოხელეთა ზედა ზღვარი კანონით არის განსაზღვრული, სამხედრო მოსამსახურეთა ზედა ზღვარი კი დადგენილებით. ვერცერთი კანონმდებელი ვერ მიმითითებს პარლამენტის რეგლამენტში, რომელიც ითვალისწინებს სამხედრო ძალების დადგენილების მიღებას სიითი უმრავლესობით. დღეს მოქმედი პარლამენტის რეგლამენტით კანონი თუ დადგენილება მიიღება დამსწრეთა უმრავლესობით, თუ კანონით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, მაგრამ ეს სხვა რამ ჯერჯერობთ გათვალისწინებული არ არის. ამასთან გამორჩათ ის გარემოება, რომ რეგლამენტი ამ საკითხის დადგენილებით მიღების საშუალებას არ აძლევთ. რეგლამენტი ამბობს, რომ რიცხოვნობა კანონით მტკიცდებაო, პარლამენტს ეს მუხლი შეცვლილი არ აქვს, დადგენილება ისე მიიღო. გამოდის, რომ თავიანთივე სახელმძღანელო დოკუმენტი კანონმდებლებმა არ იციან. ეს რომ შეეცვალათ, მაშინ სხვა საკითხი იქნებოდა. თუ რეგლამენტი შეიცვლება, შესაძლოა, რომ ამ ტიპის დადგენილება ნორმატიული აქტი გახდეს, მაგრამ დღეს ეს ნორმატიული აქტი არ არის,” _ აცხადებს ალაფიშვილი და აღნიშნავს, რომ “ფაქტია, შესაბამისი სტრუქტურები თავიანთ საქმეს ჯეროვნად ვერ ასრულებენ”.
“გარდა ამისა, საშემოდგომო სესია ისე გალიეს, რომ ერთ ადამიანს ერთგვერდიანი კანონი რომ ჰქონდა მისაღები, არ გაახსენდათ. პარლამენტის თავმჯდომარის მიმართვით, პრეზიდენტმა რიგგარეშე სესია დაამტკიცა, სადაც 32 საკითხი განიხილეს, მაგრამ იქაც არ გაახსენდათ, რომ ეს საკითხი განსახილველი ჰქონდათ. დღის წესრიგს რომ კენჭი უყარეს, მერე გაახსენდათ ეს ყველაფერი, შესვენების შემდეგ თურმე ეს საკითხიც ჰქონიათ მისაღები. ათასი მანიპულაცია დასჭირდათ, ბიუროს სხდომა, გაერთიანებული სხდომების ჩატარება და საკითხი ასე მიიღეს, თუმცა, ხარვეზი რომ იყო, ამის აღიარება არ უნდათ. როგორც ჩანს, ახალი კონსტიტუციური მოდელის ამოქმედების შემდეგ, ფუნქციებში გარკვეულები ვერ არიან, რადგან იყო ინიციატივა, რომ პრეზიდენტს რა ფუნქციაც აქვს მინიჭებული საომარი მდგომარეობის დროს, ის შემცირდეს. ამასთან, უშიშროების საბჭო, რომელიც პრეზიდენტის სათათბირო ორგანოა, პრეზიდენტისთვის ფუნქციების წართმევას აპირებდა, როდესაც კანონში ცვლილების შეტანა უნდოდა, რომლის მიხედვითაც, მას პრეზიდენტისთვის გადაწყვეტილების დაბლოკვა შეეძლო. ეს ან გაუგებრობაა, ან მცდელობა, რომ ესა თუ ის ინსტიტუტი იმაზე მეტად გაძლიერდეს, ვიდრე კონსტიტუციითაა განსაზღვრული. ამაში პრემიერის ინსტიტუტს ვგულისხმობ, როდესაც საუბარი მაქვს საომარი მდგომარეობის გამოცხადებაზე. მართალია, პრეზიდენტის უფლებამოსილებები შემცირდა, მაგრამ ამის ხარჯზე არა პრემიერის, არამედ მთავრობის უფლებამოსილება გაძლიერდა,” _ ამბობს ალაფიშვილი.
