წლების განმავლობაში ხელისუფლება ხალხის ხარჯზე ფუფუნებას არ იკლებდა. ძვირადღირებული ტელეფონები, ლეპტოპები, ავტომანქანები, სავარძლები, კარადები, მაგიდები _ ეს ყველაფერი ხალხს რამდენიმე მილიონი უჯდებოდა. ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტმა 2010 წლიდან დღემდე მილიონამდე ლარი სწორედ ტელეფონებში, ლეპტოპებში, სავარძლებში, ტელევიზორებში დახარჯა.
საოფისე სავარძელი _ 500 ლარის ღირებულებით, 250- ლარიანი კარადა, 675-ლარიანი ოფისის სკამი, 1214-ლარიანი ლეპტოპი, 490- ლარიანი მობილური ტელეფონი _ ეს ქონება მიღება-ჩაბარების აქტის თანახმად, საქმისწარმოებისა და საორგანიზაციო საკითხთა სამსახურის აწ უკვე ყოფილ უფროსს, დავით ჯინჭარაძეს ებარა. ჯინჭარაძემ რამდენიმე ხნის წინ, თანამდებობა საკუთარი სურვილით დატოვა. ჩაბარებული ქონების ნაწილი გამგეობაში ვნახეთ, თუმცა, როგორც გავარკვიეთ, მობილური ტელეფონი ჯინჭარაძეს სახლში "გაყვა".
"სახლში გაყოლილი" ტელეფონების ჩამონათვალი საკმაოდ ვრცელია. ტელეფონების მსგავსად გაურკვეველია რამდენიმე ლეპტოპის ბედიც. ის, რომ ნამდვილად შეძენილია, ხელშეკრულებებით დასტურდება. თუმცა, ბევრ მათგანს მიღება-ჩაბარების აქტი არ ახლავს, შესაბამისად, რთული სათქმელია, სად და ვისთან ინახება მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტით შეძენილი ქონება.
ჩოხატაურელი ჩინოსნები, როგორც დოკუმენტები ცხადყოფენ, ყველაზე უხვები ტელეფონების ყიდვისას არიან. უმრავლესობას ბიუჯეტის ხარჯზე თითქმის ყოველ წელს აქვს ტელეფონი გამოცვლილი, თუმცა, ძველი ტელეფონი არავინ იცის, სადაა. ჩამოწერის აქტი ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის გამგეობაში არ გააჩნიათ.
ყველაზე მეტი მობილური ტელეფონი ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტიდან 2011 წელს არის შეძენილი.
2011 წლის 14 აპრილს, ინდმეწარმე ნათია კორკოტაძესთან დადებული ხელშეკრულების თანახმად, 2470 ლარის ღირებულების ტელეფონები შეიძინეს, ამავე წლის24 მაისს _ 890 ლარის. ამავე წლის 26 აგვისტოს 1212 ლარის. 2011 წლის 21 ოქტომბერს _ 1725 ლარის მობილური ტელეფონია შეძენილი.
წლების მანძილზე, ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის გამგეობა ტელეფონებს ერთი და იმავე ინდმეწარმესთან _ ნათია კორკოტაძესთან ყიდულობდა.
2013 წლის 12 მარტს ზედამხედველობის სამსახურის აწ უკვე ყოფილ უფროსს, ვლადიმერ სიხარულიძეს 380-ლარიანი ტელეფონი შეუძინეს (სიხარულიძე ახლა საკრებულოს თავმჯდომარის მოადგილეა). ვლადიმერ სიხარულიძეს ბიუჯეტის ფულით ტელეფონი 2010 წელსაც აქვს შეძენილი.
მიმდინარე წლის 3 აპრილს ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის გამგებლის მოვალეობის შემსრულებელმა თამაზ ჯინჭარაძემ 200-ლარიანი ტელეფონი შეიძინა (ჯინჭარაძე ახლა გამგებლის პირველი მოადგილეა).
მიმდინარე წლის 27 მარტს მატერიალურ-ტექნიკური განყოფილების ხელმძღვანელს, ვლადიმერ გოგიბერიძეს 220-ლარიანი ტელეფონი შეუძინეს. გოგიბერიძეს ტელეფონი წინა წლებშიც აქვს შეძენილი.
2013 წლის 24 ივლისს, საკრებულოს აწ უკვე ყოფილმა თავმჯდომარემ, ანტონ ხუნდაძემ მორიგი ტელეფონი შეიძინა. ხუნდაძის ბალანსზე ბოლო 4 წლის განმავლობაში 2 ტელეფონია.
2 ცალი ტელეფონი 2014 წლის 26 თებერვალს შეუძინეს ქონების მართვის სამსახურის უფროს ვლადიმერ ლომთათიძეს, რომლის თქმით, ერთით _ მისი თანამშრომელი სარგებლობს.
2013 წლის 22 თებერვალს მობილური ტელეფონი შეძენილია ჩოხატაურის გამგებლის მოადგილისთვის, ირაკლი ახობაძისთვის _ ფასით 360 ლარი. ახობაძე დღეს საკრებულოს წევრია და როგორც გავარკვიეთ, ტელეფონი არ ჩაუბარებია. უფრო მეტიც, მას სახლში მეორე, მისი განმარტებით, "გაფუჭებული" ტელეფონი აღმოაჩნდა, რომელიც, ასევე, მუნიციპალიტეტის ბალანსზეა.
მუნიციპალიტეტის პრესსამსახურის თანამშრომელი ლია ხუნდაძე, საკრებულოს საბიუჯეტო კომისიის აწ უკვე ყოფილი თავმჯდომარე შალვა ჩანტლაძე, საქმისწარმოებისა და საორგანიზაციო სამსახურის განყოფილების უფროსი ლუდმილა მეგრელიშვილი, ეკონომიკის სამსახურის აწ უკვე ყოფილი უფროსი (ამჟამად გამგეობის შიდა აუდიტის სამსახურის თანამშრომელი), საკრებულოს თავმჯდომარის მოადგილე მიხეილ უნგიაძე (ამჟამად საკრებულოს თავმჯდომარის მრჩეველი), საფინასო სამსახურის უფროსი ზურაბ ჩანტლაძე (ამაჟამად შიდა აუდიტის სამსახურის უფროსი), ყოფილი გამგებელი გია გიორგაძე (ამჟამად ინფრასტრუქტურიოს სამსახურის უფროსი), გამგებლის ყოფილი მოადგილე დიმიტრი კორიფაძე _ ის ადამიანები არიან, რომლებსაც ძვირადღირებული ტელეფონები შეუძინეს და რომლის ნაწილის ბედიც გაურკვეველია.
აღსანიშნავია, რომ ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტიდან 2011 წელს მობილური ტელეფონი შეძენილია იმდროინდელი მაჟორიტარი დეპუტატის, კორნელი კუკულავასთვისაც.
ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის გამგეობის მიერ მობილური ტელეფონები (მათ შორის, წელსაც) მდივნებისა და მძღოლებისთვისაც არის შეძენილი, თუმცა, გაცილებით იაფფასიანი. უმეტეს შემთხვევაში, ტელეფონების ღირებულება 100 ლარს არ აღემატება.
ქონების მართვის სამსახურის უფროსი ვლადიმერ ლომთათიძე ამბობს, რომ ძველ ჩინოვნიკებს, მიუხედავად მრავალგზის თხოვნისა, ბიუჯეტით შეძენილი ქონება არ მოაქვთ:
_ მაგალითად, დოდო მამალაძეს (მამალაძე 2011 წელს კულტრის სამსახურის უფროსი იყო) რამდენჯერ დავურეკე და არ მოიტანა. არ მოაქვთ და მე რა ვქნა?! კიდევ ერთხელ ვეტყვი, დააბრუნებენ _ დააბრუნებენ, თუ არადა, თავში ქვა უხლით, _ ამბობს ჩვენთან საუბრისას ლომთათიძე, რომელიც პირადად არის პასუხისმგებელი მუნიციპალიტეტის ქონებაზე.
_ ბატონო ვლადიმერ, ვინ უნდა იხალოს თავში ქვა? იმ ადამიანებმა, რომლებიც ბიუჯეტს ავსებენ და ეს ბიუჯეტი კონკრეტული ადამიანების ფუფუნებისთვის იხარჯება?
_ აბა რა ვქნა, ვერ გავიგე, ძალით ხომ ვერ მოვატანინებ?! _ ამბობს ლომთათიძე.
მისივე თქმით, წაღებული ტექნიკის შესახებ ყველა საქმის კურსშია, თუმცა, კონკრეტული დოკუმენტაცია შედგენილი არ არის. უფრო მეტიც, გამგეობაში არ არსებობს მიღება-ჩაბარების, ჩამოწერის აქტები.
გაურკვეველია რამდენიმე ლეპტოპის ბედიც. ოფიციალური დოკუმენტების თანახმად, ლეპტოპები საკრებულოს კომისიის ხელძღვანელებს და სამსახურების უფროსებს აქვთ შეძენილი, თუმცა, გადამოწმებისას ბევრი მათგანი გამგეობის შენობაში ვერ აღმოვაჩინეთ.
_ ყველას დავურეკე და აუცილებლად მოიტანენ, _ ამბობს ლომთათიძე და ადასტურებს, რომ ჩამოწერის აქტების არარსებობა, მიღება-ჩაბარების აქტების არშედგენა, ბიუჯეტის მიერ შეძენილი ქონების ადგილსამყოფელის გაურკვევლობა კანონის დარღვევაა.
_ რა ვქნა?! კი ვიცი, რომ ამით კანონი დავარღვიე, მაგრამ მართლა არ მოაქვთ, _ ამბობს ქონების მართვის სამსახურის უფროსი, რომელიც ორი წლის განმავლობაში სანიმუშოდ შესრულებული სამუშაოსთვის რამდენიმეჯერ პრემიითაც დააჯილდოვეს.
აღსანიშნავია კიდევ ერთი გარემოება _ ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის საკრებულო-გამგეობის მიერ 2010-2012 წლებში საკამოდ დიდი რაოდენობით ტელევიზორებია შეძენილი. ყველა მათგანი ჩოხატაურელ ინდმეწარმეებთანაა შეძენილი, თუმცა, არცერთ მათგანს ტექნიკის მაღაზია არ გააჩნია. მაგალითად, ინდმეწარმე თამაზ ვასაძე, რომელთანაც ტელევიზორებს ხშირად ყიდულობენ, ტელევიზორის შემკეთებელია. ინდმეწარმე ზურაბ მდინარაძეს კი რკინეულობის მაღაზია აქვს და ჩვენთან საუბრისას ადასტურებს, რომ მას ტელევიზორები არც ჰქონია და არც აქვს გასაყიდი:
_ არა, ტელევიზორებს არ ვყიდი, არც გამიყიდია,_ დაგვიზუსტა მდინარაძემ.
_ მაშინ როგორ გავიგოთ, რომ გამგეობასთან დადებულ ხელშეკრულებაზე თქვენი ხელმოწერა და ბეჭედია?
_ არ ვიცი, იქნებ ადრე იყიდეს (?!), _ ამბობს მდინარაძე, რომელიც წლებია, მუნიციპალიტეტის მიერ დაფუძნებული შპს "ბახმარო 2009"-ის (საფეხბურთო კლუბი ბახმარო) ბუღალტერია.
უნდა ითქვას ისიც, რომ გამგეობას ზურაბ მდინარაძისგან, ტელევიზორების გარდა, სხვა ნივთებიც აქვს ნაყიდი _ მათ შორის, სადილის სერვიზი, მობილური ტელეფონი… არადა, როგორც ზემოთ აღვნიშნეთ, მდინარაძეს აგრარული ბაზრის გვერდით რკინეულობის მაღაზია აქვს!
ჩოხატაურის მსგავსად საკმაოდ საინტერესოა ლანჩხუთის და ოზურგეთის მუნიციპალიტეტების მიერ გახორციელებული შესყიდვებიც, რომლის შესახებაც უახლოეს ნომერში გიამბობთ.
