ახალი წლის სუფრას ჩვენში, ძველთაგანვე ერთი უპირველესი კერძი, ინდაურის საცივი ამშვენებდა. საახალწლო ქართული სუფრა, განსაკუთრებით გურიაში, დღესაც იშვიათია ამ კერძის გარეშე. დღემდე პოპულარულია “მამაპაპური ჩადუღებული საცივი” (ასე მოიხსენიებენ გურიაში), რომლის მომზადების წესს ახლა შემოგთავაზებთ. საცივის მოსამზადებლად უმჯობესია დედალი ინდაურის ხორცი.
საჭირო მასალა: კარგად გასუფთავებული ინდაური, ნახევარი კილოგრამი საუკეთესო ხარისხის ქართული ნიგოზი, ხუთი თავი საშუალო ზომის ხახვი, 5-6 ფოთოლი დაფნა, ორი სუფრის კოვზი ხმელი ქინძი, ორი სუფრის კოვზი უცხო სუნელი, ერთი სუფრის კოვზი ხმელი, დაფქული ზაფრანი, ამდენივე დაფქული წითელი წიწაკა, ერთი პატარა კონა ნედლი ქინძი, 3-4 კბილი ნიორი, მარილი გემოვნებით.
მომზადების წესი: ინდაური დავჭრათ ზომიერ ნაწილებად, დავფაროთ წყლით, დავამატოთ დაფნის ფოთლები და დავდგათ მოსახარშად. ძალიან არ ჩაგვეხარშოს. შემდეგ გადმოვიღებთ და დავალაგებთ ცალკე. თუ არ დაგვეზარება და აირღუმელში დაბალ ცეცხლზე ცოტათი შევბრაწავთ, კიდევ უფრო გემრიელი იქნება.
ნიგოზი გავატაროთ ხორცსაკეპში, რომელსაც ექნება სპეციალური წვრილი ბადე. გატარებულ მასას დავამატოთ ხმელი ქინძი, უცხო სუნელი, ზაფრანი, წიწაკა და ვსრისოთ. გამოვწუროთ ზეთი _ “ურწყული”, ჩავასხათ ჭიქაში და დავდგათ ცალკე. შემდეგ დარჩენილ ნიგოზს თანდათან დავამატოთ გადანადუღები თბილი წყალი და მოვურიოთ. ასევე, სპეციალურ საცერზე დავდოთ წვრილ ბადეში გატარებული ნედლი ქინძი, ნიორი და ოდნავ წყალი დავუმატოთ, თან ავსრისოთ და დავამატოთ გამონაწური ნიგოზს. ყურადღებით ვიყოთ, ნედლმა ქინძმა სიმწვანე არ შემატოს საცივს _ მისი მხოლოდ გემო უნდა “გამოვაჩინოთ” საცივში. ასე მოვამზადოთ თხელი მასა. მომინანქრებულ ქვაბში კი ჩავასხათ ინდაურის ნახარშზე მორთმეული ცხიმი და მასში ჩავთუშოთ ძალიან თხელ და წვრილ ალყად დაჭრილი ხახვი ისე, რომ ჩადნეს, არათუ ჩაითუშოს. ჩავყაროთ შიგ ხორცი, მოვურიოთ რამდენჯერმე ფრთხილად და დავასხათ ჩვენ მიერ ნიგვზისგან მომზადებული თხელი მასა. მარილი ვუყოთ გემოვნებით. ვურიოთ ნელა და განუწყვეტლივ, რომ ფსკერზე არ მიიკრას. როცა კარგად გადმოდუღდება, მალევე გამოვრთოთ. ურწყულის ნაწილი მოვასხათ ქვაბშივე. შემდეგ კი _ სუფრაზე გატანის წინ.
