(გურია ნიუსი, ლანჩხუთი) _ ლანჩხუთს უმაღლეს ლიგას “აჩვევენ” _ ფოთის “კოლხეთმა” სათასო მერვედფინალში ქვეყნის ჩემპიონ “ზესტაფონს” სწორედ ლანჩხუთში”უმასპინძლა”. მატჩის ბოლო წუთები “კოლხეთმა” მასირებულ შეტევებში გაატარა _ ფოთელები სამეოთხედფინალო გოლის გასატანად მთელი გუნდით გადაერთნენ და დამაგვირგვინებელ ფაზაში რომ ევარგათ, ან ფორტუნას მათი მხარი დაეჭირა, თუნდაც არბიტრის კეთილგანწყობა ჰქონოდათ, შესაძლოა, სათასო სენსაცია “გამოეცხოთ”. აქვე სამართლიანობა მოითხოვს აღინიშნოს, რომ შეტევაზე გადასულ “მასპინძლებს” ორჯერ მეტოქის კონტრშეტევა გაეპარათ, თუმცა, იმერლებმა აშკარა სახიფათო მომენტები გოლად იმ მიზეზით ვერ აქციეს, რომ რატომღაც აგვიანებდნენ და ამით დროს გაყვანას ცდილობდნენ.
პირველი განგაშის ნიშანი სტუმრებისთვის მეორე ნახევრის შუაწელი უნდა ყოფილიყო, როცა უღიმღამოდ ჩატარებული 65 წუთის შემდეგ (ეს ორივე გუნდზე ითქმის და ისიც უნდა ითქვას, რომ უკეთესად დაკომპლექტებულ მეტოქეს კოლხებმა ტოლი არ დაუდეს) ფოთელთა ფორვარდმა, დავით ციცხვაიამ კარგად შენიშნა, ზურაბ მამალაძე წინ რომ იყო გამოსული და დაახლოებით 35-40 მეტრიდან ჩინებულად გაისროლა კარის მიმართულებით _ ზესტაფონელები მეკარის გამოცდილებამ გადაარჩინა _ მან ბურთის კუთხურზე გადაგდება რის ვაი-ვაგლახით, მაგრამ მაინც მოახერხა.
ეს იყო მატჩის ყველაზე გამორჩეული ეპიზოდი და სხვა რეალური ხიფათი “ზესტაფონსაც” კი არ ჰქონია. მეტიც, იმერლებმა მთელ შეხვედრაში ერთადერთხელ გამოავლენინეს თავისი ოსტატობა კოლხთა კარის დარაჯს, როცა პირველ ნახევარში, ნიკა გელაშვილი მცველებს კარგად გაექცა და საჯარიმოში ფეხშედგმულმა ნადირაშვილის კარისკენ გაისროლა.
მართალია, საგოლე მომენტებით შეხვედრა გამორჩეული არ გახლდათ, თუმცა “მასპინძელთა” სასახელოდ უნდა ითქვას, რომ მატჩს ინტრიგა ბოლომდე შეუნარჩუნეს და შეხვედრის დასრულებამდე სამიოდ წუთით ადრე, იყო ეპიზოდი, რომელსაც შეეძლო მატჩის ბედი მათ სასარგებლოდ შეეტრიალებინა: მეტოქის საჯარიმოში ბურთისთვის ლევან შავგულიძე მცველთან ერთად იბრძოდა. ტრიბუნიდან ისე ჩანდა, რომ კოლხმა ტანის ჩადგმა მოასწრო და ამ დროს ის მოედანზე დაეცა. უფრო ზუსტად ვიდეოფირით დადგინდება, დაენიშნა უნდა თუ არა ხვიჩა გაგნიძეს პენალტი, მაგრამ რაც ჩვენ დავინახეთ ისაა, რომ შავგულიძეს უკნიდან მცველმა ხელით უბიძგა და მის წაქცევაში წვლილი (შესაძლოა, მთავარი) შეიტანა, ხოლო არბიტრი ყოყმანობდა და ყველა რომ ელოდა საპენალტოდ ჩასტვინა, “საშუალო გადაწყვეტილება” მიიღო _ კუთხურისკენ ისე მიანიშნა, რომ ბოლოს ბურთს სტუმართა მცველი არ შეხებია!
ამას რაც მოჰყვებოდა, ადვილი წარმოსადგენია _ კოლხებმა მსაჯს შეუტიეს, “საქმის გარჩევა” საფინალო სასტვენის შემდეგაც გაგრძელდა და “მთავარმა გმირმა” გასახდელს ლანძღვა-გინების ფონზე უწია. ფოთელებმა არბიტრი “უკვე მერამდენედ “კოლხეთის” წინააღმდეგ” მსაჯობასა და ძლიერის (“ზესტაფონს” გულისხმობდნენ) მხარეს დადგომაში დაადანაშაულეს _ აქაოდა, შეეშინდა, ფავორიტი თასის გათამაშებიდან რომ გამოვარდნილიყოო!
