იყო და არა იყო რა… ზღაპრის ეს შესანიშნავი დასაწყისი უზენაეს სასამართლოში საკასაციო წარმოებაში მყოფ, ერთ საინტერესო სამოქალაქო საქმეს ნამდვილად დაამშვენებდა. სამოქალაქო საქმეს, ანუ ამ შემთხვევაში ჩვენი ზღაპრის მთავარ პერსონაჟს, ასე ჰქვია_ საქმე #ას-380-353-10. მთავარი პერსონაჟები გახლავთ: მომჩივანი მარინა ხარაბაძე-ვასილევა, მერაბ და ხათუნა სიორიძეები, უზენაესი სასამართლო და ადვოკატი. მოკლედ რომ აგიხსნათ, საქმე ეხება გურიის ტელევიზიის ყოფილი მფლობელის, მერაბ სიორიძისა და მისი ყოფილი ბიზნესპარტნიორის, მარინა ვასილევა-ხარაბაძის დავას. ვასილევა-ხარაბაძისა სიორიძეს 308 000 აშშ ამერიკულ დოლარს ედავება და აგრეთვე, მოითხოვს იმ ჩუქების ხელშეკრულების ბათილად ცნობას, რომლის თანახმადაც, მერაბ სიორიძემ თავის ქალიშვილს, ხათუნა სიორიძეს გურიის ტელევიზიის 100 %-იანი წილი გადასცა.
ეს ის გამონაკლისი შემთხვევაა, როდესაც, საქმეზე უფრო მნიშვნელოვანი, “სამართლიანი სასამართლოს” ქმედებებია.
სიორიძეების რწმუნებულისა და ადვოკატ თედო კობახიძის არა ერთი განცხადების მიუხედავად, სასამართლოს რეაგირება არ მოუხდენია აღნიშნულ ფაქტთან დაკავშირებით.
ამ დრომდე არ დაკმაყოფილებულა სამოქალაქო საქმეთა პალატის თავმჯდომარის ვასილ როინიშვილის, უზენაესი სასამართლოს აპარატის უფროსის გიორგი ბერძულის, ასევე უზენაესი სასამართლოს საერთო განყოფილების უფროსის გოჩა დიდავასა და სამოქალაქო პალატის სახელზე დაწერილ განცხადებებში წამოყენებული მოთხოვნები.
ერთ-ერთი მთავარი შენიშვნა, რაც ადვოკატ კობახიძეს სასამართლოს მიმართ აქვს, ეს საქმის მხარეთა დასწრების გარეშე განხილვა გახლავთ. მისი თქმით, მხარეებს შორის აქტიურად მიმდინარეობდა მოლაპარაკებები დავის მორიგებით დასრულებასთან დაკავშირებით და საქმის ამგვარი წესით განხილვა, მინიმუმამდე ამცირებდა საქმის მორიგებით დასრულების შანსს.
ასევე აღსანიშნავია, რომ უზენაესმა სასამართლომ საქმე 2010 წლის 17 მაისს მიიღო წარმოებაში. სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის მე-6 პუნქტის თანახმად, საქმის განხილვა უნდა მომხდარიყო უახლოესი 6 თვის განმავლობაში. ზემოაღნიშნულ შემთხვევაში კი, გასულია 18 თვე _ 2010 წლის 17 მაისიდან _ 2011 წლის 28 ნოემბრამდე. როგორც ჩანს, “სიმართლის საამქროში” ხარვეზები გაეპარათ.
იმ ფაქტს კი, რის შესახებაც ახლა გიამბობთ, ხარვეზებს ნამდვილად ვერ ვუწოდებთ. მიუხედავად იმისა, რომ ადვოკატ კობახიძეს არაერთგზის განუცხადეს უარი საქმის მასალების მიწოდებაზე იმ უბრალო მიზეზის გამო, რომ საქმე უკვე ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოში იყო გადაგზავნილი, აღმოჩნდა, რომ არა თუ გადაგზავნილი, არამედ განხილულიც კი არ ყოფილა.
“5 დეკემბერს, როდესაც მოსამართლის _ ვასილ როინიშვილის თანაშემწემ საქმის სამტომეული გასაცნობად ჩამომიტანა, აღმოჩნდა, რომ საქმე განხილულიც კი არ ყოფილა ”, _ აღნიშნავს ადვოკატი.
გაჩნდა საფუძვლიანი ეჭვი იმასთან დაკავშირებით, რომ შეგნებულად მიმდინარეობს საქმის მასალების ადვოკატისთვის მიწოდების გაჭიანურება, მასალებში “კორექტურის” შეტანის მიზნით.
საინტერესოა თავად საქმეში მონაწილე მოსამართლის, რეფერენტისა თუ თანაშემწის პოზიცია, თუმცა, “გურია ნიუსის” არა ერთი მცდელობისა, საბოლოო გზა მაინც პრესსამსახურამდე მივიდა _ აღმოჩნდა, რომ ყველაზე უფრო კომპეტენტური ამ საქმეში, თურმე, პრესსამსახური ყოფილა.
პრესსამსახურის ხელმძღვანელის ნანა ვასაძის განცხადებით, კი “პრესსამსახური, ჯერ-ჯერობით, ვერანაირ კომენტარს ვერ გააკეთებს და უზენაესი სასამართლოს პოზიცია, სავარაუდოდ, დღის ბოლოსთვის გავრცელდება”.
