2015 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით საქართველოს მოსახლეობის რიცხოვნობამ 3 729,5 ათასი კაცი შეადგინა. ამ მონაცემების მიხედვით საქართველოს მოსახლეობა 2002 წელთან შედარებით 14.7%-ით, ანუ 641 900 კაცით შემცირდა.
მონაცემი ეფუძნება 2014 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის წინასწარ შედეგებსა და 2014 წლის ბოლო 2 თვის საერთო მატების (ბუნებრივი მატება და მიგრაციული სალდო) ჯამს.
ქვეყნის მოსახლეობის 57,4 პროცენტი (2 140,4 ათასი კაცი) – ქალაქად, ხოლო 42,6 პროცენტი (1 589,2 ათასი კაცი) სოფლად ცხოვრობს.
2015 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით მოსახლეობის 47,7 პროცენტი (1 778,5 ათასი) მამაკაცია, ხოლო 52,3 პროცენტი (1 951,0 ათასი) – ქალი. მოსახლეობის რიცხოვნობა აღწერათაშორის (2002-2014 წლებში) პერიოდში 14,7 პროცენტით შემცირდა. ეს ცვლილება აისახა მოსახლეობის სქესობრივ ასაკობრივ სტრუქტურაზეც. ამ პერიოდის განმავლობაში კაცების წილმა 0,5 პროცენტული პუნქტით მოიმატა, ქალების წილმა კი, შესაბამისად, დაიკლო.
საქართველოს მოსახლეობის რიცხოვნობის შემცირების შესახებ, საქსტატის გამოქვეყნებულ ინფორმაციას საპარლამენტო უმრავლესობის დეპუტატი, ზაქარია ქუცნაშვილი გამოეხმაურა და აღნიშნა, რომ 12 წლის განმავლობაში 15% შემცირებული (მთელი 641 900 ადამიანი) მოსახლეობა წარმოადგენს საქართველოს ეროვნულ საფრთხეს.
"ჩემი და ჩემი მეგობრების: პროფესორ ანზორ თოთაძის, დიმიტრი ხუნდაძის და თამარ ჩიბურდანიძის ძალისხმევის სისწორე დაადასტურა. ოკუპაცია და საქართველოს დემოგრაფიული მდგომარეობა -საქართველოს N1 საფრთხეა. 12 წლის განმავლობაში 15% შემცირებული (მთელი 641 900 ადამიანი) მოსახლეობა წარმოადგენს საქართველოს ეროვნულ საფრხეს. აღწერამდე 3 წლის წინ ამის გამო ჩამოვაყალიბეთ დემოგრაფიული აღორძინების ფონდი და აქტიურად დავიწყეთ სხვადასხვა ინიციატივების განხორციელება. ამიტომაც განსაკუთრებულ მნიშვნელობას იძენს "მაღალმთიანი რეგიონების შესახებ" საქართველოს ახალი კანონის მიღება, ქორწინებების წახალისება და ახლადაბადებულ ყველა ბავშვზე მთაში ყოველთვიური დახმარების სისტემის შემოღება. თუ გვინდა გადავრჩეთ საქართველო სამშვილიანი ოჯახების სამშობლოდ უნდა ვაქციოთ".
მონაცემებს აფასებს პარლამენტის ჯანდაცვისა და სოციალურ საკითხთა კომიტეტის თავმჯდომარე დიმიტრი ხუნდაძეც, რომელიც მიიჩნევს, რომ საქართველოში მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ საგანგაშო მდგომარეობაა.
"ქართველი დემოგრაფების, ექსპერტების გათვლებით ჯერ კიდევ ორი წლის წინ, ჩვენი მოსახლეობის რაოდენობა 3.800 ათასს არ აღემატებოდა. ჩვენ გვქონდა ასევე გაეროს მოსახლეობის მიერ 2010 წელს ჩატარებული კვლევის შედეგები, რომელიც ცუდ პროგნოზს გვაწვდის. სწორედ ამიტომ დავიწყეთ 2013 წლის იანვრიდან დემოგრაფიულ პროექტზე მუშაობა. პარლამენტის ჯანდაცვის კომიტეტმა მთავრობასთან ერთად აიღო პასუხისმგებლობა დემოგრაფიული ინიციატივების შემუშავებაზე და დღემდე ამ მიმართულებით რამდენიმე ინიციატივა უკვე განვახორციელეთ, რაშიც სახელმწიფომ 70 მილიონზე მეტი დახარჯა. სწორი და თანმიმდევრული დემოგრაფიული პოლიტიკის შედეგია ის, რომ დღეს საქართველოში მოსახლეობის დემოგრაფიული მაჩვენებლები პოზიტიურად შეიცვალა, მაგრამ ეს მხოლოდ დასაწყისია.
საქასტატის მიერ გამოქვეყნებულმა ინფორმაციამ მჯერა, თითოეული ქართველი შეაშფოთა. დიახ, მონაცემები მართლაც საგანგაშოა. თუკი დღემდე ქვეყნის ნომერ პირველი ეროვნული პრობლემა ოკუპირებული ტერიტორიები იყო, დღეს მასთან ერთად ქვეყნის უმთავრესი პრობლემა საქართველოს დემოგრაფიული მდგომარეობაა. ეს უნდა გავიაზროთ თითოეულმა მოქალაქემ, განსაკუთრებით ხელისუფლებამ, რომელსაც ყველაზე მეტად გვმართებს გონიერება და პასუხისმგებლობა", _ აღნიშნა ხუნდაძემ და დასძინა, რომ აპირებენ საქართველოს დემოგრაფიული განვითარების პროგრამის გაფართოებას, რომელიც გათვლილი იქნება 2050 წლამდე თანმიმდევრული და სწორი პოლიტიკის გააზრებით.
"ქვეყანაში განხორციელებული ყველა პროექტი ფუჭია, თუ არ გვეყოლება ჩვენი მოსახლეობა. ამ საკითხის მიმართ მიდგომა უნდა შეიცვალოს როგორც ხელისუფლების, ასევე საზოგადოების მხრიდანაც. არ შეიძლება ეს თემა ვინმემ პიარის თემად გაიხადოს. ჩვენ ერთად უნდა შევძლოთ საქართველოს გენოფონდის გადარჩენა", _ აღნიშნა ხუნდაძემ.
