წინასაახალწლო დღეებში, ოზურგეთში საზეიმოდ გახსნილი ახალი სამედიცინო კლინიკის წინ, ნინოშვილის ქუჩაზე, და-ძმა მანანა და აჩიკო მგელაძეები ცხოვრობენ. ნაადრევად, არასაპენსიო ასაკში დაინვალიდებულნი, გაჭირვებაში ცხოვრობენ. ქალბატონ მანანას 54 წლის ასაკში დამოუკიდებლად გადაადგილება იმდენად უჭირს, სახლში სკამზე დაყრდნობით, ეზოში კი საბავშვო ეტლის დახმარებით გადაადგილდება, ეტლი დაყრდნობისას რომ არ ამოუყირავდეს, შიგ ორ აგურს დებს.
მოხდა ისე, რომ ახალი წლის დღეებში მას ეტლი მოპარეს, ოღონდ ქურდებმა “პატივი სცეს” _ აგურები იქვე დაუტოვეს. როგორც თვითონ ამბობს, კეთილი ადამიანი კვლავ გამოჩნდა და სხვა საბავშვო ეტლი მოუტანა. “ესეც თუ არ მომპარეს, ახლა”, _ წუხს ქალბატონი მანანა.
მანანა და აჩიკო მგელაძეებს მშობლები ადრეულ ასაკში გარდაეცვალათ. შეზღუდული შესაძლებლობის მიუხედავად, არც შესაბამისი პენსია გააჩნიათ, რადგან ყველაფერს დოკუმენტურად სჭირდება მოგვარება. ამის არც ფიზიკური შესაძლებლობა აქვთ და არც საჭირო თანხა. მათი შემოსავალი თვეში სულ 54 ლარია სოციალური დახმარების სახით. მანანა მგელაძე დაუოჯახებელია, გადაადგილება იმდენად უჭირს, რომ რაიმე საგანს თუ არ მოეჭიდა, ნაბიჯის გადადგმას ვერ ახერხებს. როგორც თვითონ ამბობს, ვინმეს შეწუხებას ერიდება.
_ ქალბატონო მანანა, რატომ არ სცადეთ, პენსიის დანიშვნა, ასაკობრივი პენსია ჯერ არ მოგიწევთ…
_ მითხრეს, ფორმა #100 უნდა ჩამოიტანოო. მანქანაშიც ვერ ვჯდები წესიერად, რა ვქნა? პოლისი კი მაქვს, მაგრამ ეს რას მშველის?! ტაქსი რომც გამოვიძახო, თანხას ვერ გადავუხდი _ მერე უნდა ვიშიმშილო.
_ 54 ლარი თვეში მხოლოდ პურისთვის თუ გეყოფათ, რით და როგორ არსებობთ?
_ ყველაფერს ვყიდი, სახლში რაც გამაჩნია _ თეფშებს, გაზქურას, სხვადასხვა ნივთს. მარტო წამლების საფასურს ვერ ვუთავდები. ფეხებს საერთოდ ვერ ვმართავ და ერთხელ რომ შემომეშველოს ვინმე, მეორედ შეწუხება მერიდება. სამადლოდ თუ წამიყვანს ვინმე, ესაა. ჩვენი დახმარებით უფრო ერთჯერად სუპებს ვყიდულობთ, ვწვალობთ და სხვაც რომ უნდა გავაწვალო დახმარების თხოვნით, ერთ სიკვდილს ვათავებ.
_ უსახსრობის გამო საერთოდ არ მკურნალობთ? თავს როგორმე ხომ უნდა უშველოთ?
_ მე ორი წელია, ასეთ უმძიმეს მდგომარეობაში ვარ. დავდივარ ექიმთან, როგორც მოვახერხებ, ისე. წამალი 10 ლარი ღირს, ნემსის გაკეთება _ 20 ლარი. ყოველთვის ვერ ვახერხებ, უფულობის გამო. ჩემს ძმას ინსულტი აქვს გადანატანი, სისხლძარღვების შევიწროვების გამო, ოპერაცია გაიკეთა და თანხა, რაც ოპერაციას დასჭირდა _ 5 800 ლარი _ პოლისით ჩაერიცხა. ახლა ყოველთვის სჭირდება კარდიომაგნილი, მაგრამ ამის საყიდელი არანაირი საშუალება არ არის. ანალიზების გაკეთება კი არის უფასო პოლისის მეშვებით, მაგრამ ეს ზოგჯერ უარესიცაა _ ადამიანმა რომ იცი რა გაწუხებს და მკურნალობისთვის საჭირო წამალს ვერ იყიდი, სჯობს, არ იცოდე, რა ავადმყოფობა გაწუხებს.
_ გათბობა თუ გაქვთ, გაზი… რით სარგებლობთ?
_ ბენზინის ყიდვა მოვახერხეთ, ჩემმა ახლობელმა და ძმის მეგობარმა შეშა მოგვიჭრა. ამ ზამთარში ამით ვსულდგმულობთ. შეშის ღუმელი გვაქვს და მომჭირნედ ვხმარობთ. 2007 წელს მოიყვანეს გაზი ჩვენს ჭიშკართან, ზუსტად 4 წელია, თუმცა ჯერ ვერ მოვახერხეთ შემოყვანა, ვერც ვერასდროს შემოვიყვანთ, ეს ბედის დაცინვაა, რა ვქნათ.
_ ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის გამგეობისთვის თუ მიგიმართავთ როდესმე დახმარებისთვის, თუნდაც ერთჯერადი შემწეობისთვის?
_ ადრე კი ვიყავი, ცოტა უკეთ რომ დავდიოდი, ახლა ჩემს ძმასაც მეტყველება უჭირს, მეც ძლივს ვდგამ ნაბიჯებს, მერიდება ადამიანის შეწუხება და რა ვქნა? ჩვენი სახლიც ავარიულ მდგომარეობაშია_ უკან მეწყერიანი ადგილია….
_ როგორი იყო თქვენი ახალი წელი?
_ საახალწლოდ მეზობლებმა, ყველამ რაღაც მოგვიკითხა, თუ ვინმე სადილს გააკეთებს, ხშირად მოაქვთ ხოლმე. სხვების მორთმეულით გავითენეთ ეს ახალი წელი და გვსურს, თქვენი მეშვეობით ყველას მივულოცოთ შობა და კალანდა. მადლი გერგებათ, იცოდეთ!
_ უფასო სასადილოში წასვლის სურვილი თუ გქონიათ, ან თუ იყო შემოთავაზება? თქვენ შესახებ ხომ იციან სოციალურ სამსახურში?
_ არავის უთქვამს, მაგრამ ვერც წავალთ… თქვენც კარგად მხედავთ, როგორ ვართ, გადაადგილება ძალიან გვიჭირს.
მანანა და აჩიკო მგელაძეებს, მიუხედავად ასაკისა, ნამდვილად საპენსიო მდგომარეობა აქვთ. სურვილიც გააჩნიათ, რომ შესაბამისი პენსია დაენიშნოთ, თუმცა გადაადგილება და საბუთების შესაგროვებლად მისვლა-მოსვლა უჭირთ. იმედს ვიტოვებთ, რომ შესაბამისი სამსახურები და ადგილობრივი ხელისუფლება უყურადღებოდ არ დატოვებენ 54 ლარის ამარა დარჩენილ ავადმყოფ და-ძმას.
