ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფელ აკეთში, ერთ დროს არსებული დიდი ჩაის ფაბრიკისგან ახლა მხოლოდ ნანგრევებია შემორჩენილი. ყოფილი ჩაის ფაბრიკის ნგრევა ძალიან ჩქარ ტემპში მას შემდეგ მოხდა, რაც შენობა, ეკონომიკის სამინისტრომ აუქციონის გარეშე, შპს "ფორტუნას" 200 000 ლარად მიჰყიდა.
გასული კვირის შაბათს, "გურია ნიუსი" იმ დროს მივიდა აკეთში, როდესაც შენობის დაშლა კვლავ გრძელდებოდა _ მიუხედავად ცუდი ამინდისა, 30-მდე ადამიანი მაინც მუშაობდა და უფროსის დავალებას ასრულებდა.
ჩვენი მისვლისთანავე იქ უცხოური ტიპის ავტომანქანა გამოჩნდა, რომელშიც ორი მამაკაცი იჯდა. ერთ-ერთს ვინაობა ვკითხეთ, მაგრამ მან სახელი და გვარი არ გაამხილა. როგორც გვითხრა, ის აკვირდებოდა მუშა პროცესებს და არ წარმოადგენდა შპს "ფორტუნას", რომელმაც ეკონომიკის სამინისტროდან, აუქციონის გარეშე, შეიძინა ფაბრიკა.
_ გაგვეცანით, თუ შეიძლება?!
_ მე აქ ვმუშაობ.
_ ამ სამუშაოს შესრულებაზე პასუხისმგებელი პირის ნახვა სად შეიძლება?
_ პასუხისმგებელია შპს "ფორტუნა". ჩვენ აქ ვმუშაობთ. კერძო საკუთრებაა, ნაყიდია, ყველაფერი არის კანონის ფარგლებში.
_ აქ რაიმე კეთდება თუ მარტო დანგრევა არის დაგეგმილი?
_ ეს უკვე სამომავლო გეგმაა. შეიძლება, რაღაც გაკეთდეს, დარბაზი ან სხვა რამე, არ ვიცი.
_ რამდენ ლარად შეიძინა შპს "ფორტუნამ" ეს შენობა?
_ არ ვიცი.
_ იქნებ, თქვენი სახელი და გვარი გვითხრათ.
_ არ აქვს მნიშვნელობა. მე არ ვარ წარმომადგენელი, ჩვენ ვმუშაობთ ახლა.
_ მოსახლეობასთან მოხდა შეთანხმება, როდესაც აუქციონის გარეშე იყიდა ეს შენობა "ფორტუნამ"?
_ პაკეტს ფლობდა სახელმწიფო. მე ვიცი მხოლოდ ის, რომ შენობის შიგთავსი იყიდა სხვამ და კარკასი _ "ფორტუნამ". ყველაფერი წესების დაცვით და ხუთიანზე გაკეთდა.
რა ხდებოდა მანამდე
აკეთის ჩაის ფაბრიკის გაყიდვა ხშირად იგეგმებოდა, მაგრამ მოსახლეობა ყველაფერს დროულად იგებდა და აპროტესტებდა.
"აკეთში მცხოვრები 2 215 ადამიანი უკიდურესად აღშფოთებულია მეჩაიეთა კუთვნილი ქონების _ აკეთის ჩაის ფაბრიკის აუქციონზე გატანის გამო. მოსალოდნელია, აკეთის ჩაის ფაბრიკის ბედი დიდი აურზაურით დამთავრდეს, ვინც არ უნდა იყოს მყიდველი, თუ არ გაითვალისწინებს მოსახლეობის სურვილს, რომ ფაბრიკა არ დაიშალოს. მაშინ აუქციონი ჩვენთვის მიუღებელია. პრივილეგია უნდა მიეცეს იმ პიროვნებას, რომელიც საწარმოს პროფილს, ნაწილობრივ მაინც შეინარჩუნებს და აქ, ადგილზე, სოფელში არსებული ნედლეულის _ თხილის, ციტრუსის, ტუნგოს, დაფნის, ბამბუკის, კრამიტის თიხის გამოყენებით შექმნის პროდუქციას.
გახსოვდეთ, რომ საქართველოს პრეზიდენტი ახალი საწარმოების მშენებლობას და ახალ სამუშაო ადგილებს გვპირდება და არა არსებულის დაშლას…" _ ეს ამონარიდია იმ წერილიდან, რომელიც 1998 წელს ადგილობრივი მედიის ფურცლებზე დაიბეჭდა და რომელშიც მოსახლეობა ხელისუფლებისგან დახმარებას ითხოვდა.
რა ხდება ახლა
აკეთელები აღშფოთებას ვერ მალავენ მომხდართან დაკავშირებით. ისინი ჩვენთან საუბრისას ამბობენ, რომ რაც მოხდა, ხალხის შეურაცხყოფაა, რადგან ისე გაიყიდა შენობა, მათ არაფერი იცოდნენ. აკეთელების თქმით, მოსახლეობა კომპენსაციას ითხოვს.
_ ჩემი მეუღლე ჩაის ფაბრიკაში დარაჯად მუშაობდა, მანამდე კი მძღოლი იყო. თვეში 30 ლარს იღებდა. ყოველ მესამე დღეს გადიოდა სამსახურში, ყინვაში, სიცივეში. ხის ლოგინზე ათევდა ღამეს, შუქი მაგათ არ ჰქონდათ და სითბო. როდესაც ფაბრიკა დაიშალა, ხელფასი აღარ მიუღია. ვის მივმართო?! კუთვნილი ხელფასი ბევრს არ აქვს აღებული, ფაბრიკას დავალიანება ჰქონდა. ჩვენ ვიცოდით, რომ ეს ფაბრიკა ხალხის იყო, მაგრამ ისე დაიშალა, არავის ჩვენთვის არ უთქვამს, ვინ დაშალა. ვინ იყიდა, არაფერი ვიცით. გვაინტერესებს, ეს შენობა ერთმა კაცმა შეიძინა 200 000 ლარად თუ სხვა არის კიდევ მოწილე? უამრავი დანადგარი, ქონება იყო, ერთი კაცი ვერ იყიდდა, _ თქვა "გურია ნიუსთან" საუბარში აკეთელმა ნუნუ გოგელიამ.
ეთერ მჟავანაძის თქმით, ჩაის ფაბრიკაში წლების განმავლობაში მუშაობდა ხალხი: _ ბოლო მონაკრეფი ჩაის თანხა არ გვაქვს აღებული. როდესაც შეჩერდა ფაბრიკის მუშაობა, ბევრჯერ ითქვა, იყიდებაო, მაგრამ არ ვანებებდით, არ ვანგრევინებდით. სოფელში ჩაის ფაბრიკა თუ არ იქნებოდა, გვინდოდა, გახსნილიყო ხილის გადამამუშავებელი ან _ დაფნის დამზადების ფაბრიკა. არც კრება მოიწვიეს, ხალხის დაუკითხავად გაუყიდიათ, ჯართად ჩააბარეს თუ რა ქნეს, არაფერი ვიცით. როდესაც გავიგეთ, რომ იწყებოდა შენობის დაშლა, მივედით და ასე გვითხრეს, რომ ეკონომიკის სამინისტროდან გვაქვს საბუთი და ამიტომ ვშლითო. ყველაფერი ხალხის დაუკითხავად გაიყიდა.
"გურია ნიუსი" აკეთის ჩაის ფაბრიკის დირექტორს, გოჩა ღლონტს ტელეფონით დაუკავშირდა:
_ ვერაფერ ახალს ვერ გეტყვით. რაც თქვენ ინფორმაცია გაქვთ, ის ვიცი მეც.
_ ჩვენ გვაქვს ინფორმაცია, რომ ხალხის დაუკითხავად გაიყიდა ფაბრიკა. თქვენც ეთანხმებით ამ მოსაზრებას?
_ კი, ალბათ, ასეა. ეკონომიკის სამინისტრომ გაყიდაო. ჩვენ არაფერი ვიცით, ხელმძღვანელობამ უნდა იცოდეს ყველაფერი.
_ თქვენ ხომ ჩაის ფაბრიკის დირექტორი ბრძანდებით?
_ კი.
_ თქვენ ხომ უნდა იცოდეთ, ვინ იყიდა ჩაის ფაბრიკა, რამდენ ლარად გაიყიდა და ა.შ.?
_ ჩემთვის ეს წარმოუდგენელი იყო. ვიცოდი, რომ შეიძლებოდა, გამოცხადებულიყო აუქციონი. წესით და კანონით, ფაბრიკის შენარჩუნებაზე იყო საუბარი. მერე რა მოხდა, ამის შესახებ ინფორმაციას არ ვფლობ. ცუდად ვიყავი და თბილისში ვერ მოვახერხე ჩასვლა.
_ რატომ გახდა ამ შენობის გაყიდვა საჭირო ან აუქციონის გარეშე რატომ გაიყიდა?
_ ვერაფერს გეტყვით, ალბათ, ფინანსები…
_ ანუ დავალიანება ჰქონდა ფაბრიკას.
_ დავალიანება ჰქონდა. მუშაობა რომ გაჩერდა, წარმოებას ქონების გადასახადი ეწერებოდა, საურავები ერიცხებოდა და ამის გამო იყო ეს ყველაფერი.
_ მოსახლეობამ თუ იცოდა ამის შესახებ?
_ დავალიანება რომ ჰქონდა ფაბრიკას, ეს მოსახლეობამ იცოდა. ისიც იცოდნენ, რომ შენობა არ დაიშლებოდა და არ გასხვისდებოდა. იცოდნენ, რომ ინვესტორი გამოჩნდებოდა და დავალიანება დაიფარებოდა, მაგრამ შემდეგ რა მოხდა, არ ვიცი.
_ ბატონო გოჩა, ეს ფაბრიკა, ბოლოს და ბოლოს, ვის ეკუთვნოდა?
_ მეპაიეების იყო თავიდან და შემდეგ, ალბათ, სახელმწიფომ წაიღო ვალში.
"გურია ნიუსი" დაუკავშირდა აკეთის ჩაის ფაბრიკის ყოფილ მთავარ ინჟინერს, თამაზ ღლონტს, რომელიც წლების განმავლობაში მუშაობდა იქ. ბატონი თამაზი მხოლოდ რამდენიმე სიტყვით შემოიფარგლა: _ ცუდია, რაც მოხდა ძალიან დიდი სიმდიდრე დაკარგა ხალხმა, _ გვითხრა თამაზ ღლონტმა.
