თბილისის სააპელაციო სასამართლოს მოსამართლე ომარ ჯორბენაძე ლევან მურუსიძის სურვილს უვადოდ მოსამართლედ დანიშვნის შესახებ დადებითად აფასებს. ის განცხადებას ავრცელებს, სადაც თავის დამოკიდებულებას ღიად გამოხატავს და მხარს უჭერს მურუსიძის მოსამართლედ გამწესებას.
"რამოდენიმე დღის წინ ინტერნეტში დავწერე კომენტარი, რომ ყველამ თავი დაანებოს დემაგოგიას და ამას ახლაც თამამად ვიმეორებ. მაგრამ, ეტყობა ზოგიერთისათვის საჭიროა განმარტება რა ვიგულისხმე ამ სიტყვებში. მათთვის ვიმეორებ და მათთვის გასაგონად ვაცხადებ: მე როგორც ერთი რიგითი მოსამართლე ცალსახად მხარს ვუჭერ ბატონი ლევან მურუსიძის კონსტიტუციურ უფლებას კენჭი იყაროს როგორც მოსამართლეობის კანდიდატმა. გასაუბრების დროს, არაერთ პრესკონფერენციაზე თუ სხვადასხვა საჯარო გამოსვლებში მან დამაჯერებლად და დეტალურად უპასუხა ყველა შეკითხვას. არავისგან მომისმენია არგუმენტი, რომ ლევან მურუსიძის რომელიმე გადაწყვეტილება არაკანონიერი იყო. აქვე მინდა განვმარტო რას ნიშნავს კანონიერება და სამართლიანობა, როგორც საქართველოს კონსტიტუციის, ასევე საპროცესო კანონმდებლობის მიხედვით. მოსამართლის გადაწყვეტილება უნდა ეფუძნებოდეს მხოლოდ კონსტიტუციას და კანონს, ამასვე აცხადებს მოსამართლე ფიცის დადების დროს. არა იურისტებისა და ვაი იურისტებისათვის განვმარტავ: რომ არსებობს კანონის მორალურობისა და სამართლიანობის პრეზუმფცია ანუ იგულისხმება რომ კანონი სამართლიანი და მორალურია, შესაბამისად სამართლიანი და მორალური კანონის საფუძველზე გამოტანილი გადაწყვეტილება ანუ კანონიერი (კანონშესაბამისი) გადაწყვეტილება თავისთავად სამართლიანი და მორალურია ზემოთ აღნიშნული პრეზუმფციიდან გამომდინარე. ხოლო თუ კანონი არ არის სამართლიანი და მორალური ეს მხოლოდ და მხოლოდ პარლამენტის პრობლემაა. ცნობისათვის ავღნიშნავ, რომ დღეს მოქმედ პარლამენტს არ დაუბრუნებია წინა ხელისუფლების მიერ მოსამართლისათვის წართმეული მთელი რიგი უფლებები, რაც მოსამართლეს საშუალებას მისცემდა უფრო მეტი დოზით გამოეხატა თავისი პოზიცია. მაგალითად, მოსამართლეს კვლავ არ აქვს უფლება თავისი შეხედულებით დაუნიშნოს პირს მუხლის სანქციით გათვალისწინებულზე ნაკლები ან უფრო მსუბუქი სასჯელი, მოსამართლეს არ აქვს უფლება დასვას შეკითხვა, ამ ჩამონათვალის გაგრძელება უსასრულოდ შეიძლება, სწორედ ამიტომ მიგვაჩნია, რომ დღეს მოქმედ პარლამენტს და აღმასრულებელ ხელისუფლებას „მოეწონა“ წინა ხელისუფლების პირობებში მოსამართლისათვის დაწესებული მაქსიმალური შეზღუდვები (მოსამართლეზე კანონისმიერი ზეწოლა) და დღემდე არავინ ფიქრობს მოსამართლისათვის ამ უფლებათა მინჭების (აღდგენის) შესახებ, რაც სასამართლო ხელისუფლებას გახდიდა უფრო ეფექტურს.
ყოველივე ზემოთაღნიშნულიდან გამომდინარე მიგვაჩნია, რომ ყველამ თავი უნდა დაანებოს დემაგოგიას და რეალობად უნდა იქცეს ხელისუფლების დანაწილების პრინციპი.
კიდევ ერთ საკითხს მინდა შევეხო: როდესაც პიროვნება ინიშნება ან აირჩევა იუსტიციის უმაღლეს საბჭოს წევრად, ვგულისხმობთ როგორც მოსამართლე, ისე განსაკუთრებით არამოსამართლე წევრებს, იმ წუთიდან ისინი ვალდებულნი არიან იხელმძღვანელონ მხოლოდ სასამართლო ხელისუფლების ინტერესებით და არა მათი ამ თანამდებობაზე განმწესებლის (ვგულისხმობთ პარლამენტს და პრეზიდენტს) ინტერესებით.
მოვუწოდებ საბჭოს ყველა წევრს გადაწვეტილება მიიღოს სასამართლო ხელისუფლების ინტერესებიდან გამომდინარე, თავისი შინაგანი რწმენით და არ მოიქცეს არც ამ თანამდებობაზე მათი განმწესებლის და არც ნებისმიერი სხვა პირისა თუ ორგანიზაციის ზეგავლენის ქვეშ.
ცნობისათვის ავღნიშნავ, რომ ლევან მურუსიძე ოთხ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში იყო ჩემი თანაშემწე, ჩემს თვალწინ ჩამოყალიბდა როგორც იურისტი და მოსამართლე და მე ცალსახად ვუჭერ მხარს მის მოსამართლედ გამწესებას და თანაბრად ვიზიარებ ყველა იმ პრობლემასა თუ შეკითხვას რაც მის მიმართ ისმის.
მინდა იუმორით დავამთავრო და ავღნიშნო, რომ ამ შემთხვევაში მე ვარ ჰაჯი უსუპი ოღონდ იმ დათქმით, რომ ლევან მურუსიძეს არ ჩაუდენია არც ერთი ისეთი ქმედება, რაც მე მაიძულებდა ჰაჯი უსუპის ბოლო საქციელის გამეორებას."- აცხადებს ომარ ჯორბენაძე.
