ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის დაბა ნასაკირალში მცხოვრები სიმონ დათიაშვილი თავს ხელისუფლებისა და სოციალური სამსახურისგან დაჩაგრულად მიიჩნევს და ისედაც მძიმე ცხოვრებაგამოვლილი, საკუთარი სიმართლის დასამტკიცებლად, ქვეყნის დასალიერამდე წასვლას აპირებს: “მე ადრე ციხეშიც მოვხვდი მკვლელობისა და სხვა დანაშაულისთვის ვიჯექი, თუმცა, სხვისი არაფერი მინდოდა არასდროს, პირიქით _ მუდამ ვინმე დაჩაგრულს ვესარჩლებოდი და ხშირად, უმადურობად შემომბრუნებია უკან ყველაფერი. ქვეყანაზე უსამართლობა ისევ ძველებურად დააბიჯებს და 80 წელს მიღწეულს, არ მეღირსა მშვიდი ცხოვრება. გასულ წელს სოციალური დახმარება, კაცს რომ გააგიჟებს, ისეთი მიზეზით შემიმცირეს, _ თურმე, ტოტალიზატორის თანამშრომელი ვყოფილვარ(?). ამ არარსებული ფაქტის გამო, კუთვნილი დახმარება წამართვეს. ასევე, წამართვეს მთავრობის მიერ გამოყოფილი ფულით ნაყიდი სამასალე მერქანი, რომელიც, თითქოსდა, დასახერხად წაიღეს და მერე გამიყიდეს. შეშას შემპირდნენ და დღემდე ველოდები, მაგრამ მომტანი არ ჩანს. მარტოხელა ვარ, ძაღლი და ორი ლეკვი მყავს მხოლოდ. მეუბნებიან, ადამიანს აჭამე, ძაღლს რას დასდევო. ბევრსაც ვაჭამე, მაგრამ ძაღლისნაირი ერთგული არავინ მინახავს, უსამართლობასაც ბოლომდე ებრძვის”, _ ამბობს დათიაშვილი და სიმართლის დასადგენად ჟურნალისტების დახმარებას ითხოვს, თან დაბეჯითებით გვეუბნება, კრიმინალური წარსულისთვის, რისთვისაც უკვე სასჯელი მოიხადა, ნუ გამოვედევნებით. სურს, მასში მხოლოდ დაჩაგრული ადამიანი დავინახოთ.
შემაძრწუნებელია მისი ყოფა _ ქოხი თუ რაღაც ქოხისმაგვარი, სადაც ის ცხოვრობს, ცხოველის სადგომადაც არ გამოდგება. 2 წლის წინ, სამასალედ, ნაძვის მოჭრის უფლება მისცეს, რაშიც, როგორც თვითონ ამბობს, მთავრობის მიერ დახმარების სახით გამოყოფილი თანხიდან 115 ლარი გადაიხადა. დათიაშვილის თქმით, სოფლის მკვიდრმა ტარიელ ანთიძემ, რომელიც მაშინ მწონავად მუშაობდა, ახლა კი ნასაკირალის რწმუნებულია, მორები დასახერხად წაიღო. დათიაშვილი, შეპირებისამებრ, ელოდა მისგან, რომ ქალაქში სახერხ საამქროში დამუშავების შემდეგ, დამზადებულ მასალას შინ მიუტანდა: _ როცა 500 ლარი გამომიყვეს, ამ დახმარებამ გამახარა და ზედამხედველობის სამსახურის უფროსს, შალვა გაბრიჩიძეს ვთხოვე, ნაწილ-ნაწილ მოეცა ფული, დანარჩენი კი შეენახა, რადგან შემეშინდა, არ დამხარჯვოდა. შალვა ასეც მოიქცა, შევებრალე და ტარიელ ანთიძეს უთხრა, ცოდოა, დაეხმარეო. მან კი წაიღო და გაყიდა. ასე “დამეხმარა”, მას შემდეგ იძახის, მაგიერს მოგცემო. რა თანხაც გადავიხადე, როგორი ზომის ფიცრები უნდა დაეხერხათ, ჩაწერილი მაქვს ყველაფერი, _ ამბობს ჩვენი რესპონდენტი და უარეს ამბავსაც გვიყვება:
_ მართალია, ახლა სოციალურ დახმარებას ვიღებ, მაგრამ გასულ წელს მოულოდნელად გამიუქმეს და როცა ვიკითხე, რას მერჩოდით,-მეთქი, საგადასახადო სამსახურის ცნობა წარმომიდგინეს, თითქოს, ოზურგეთში, ტოტალიზატორ “ევროპაში” ვმუშაობდი. მივედი მეპატრონესთან _ ლაურა ღლონტთან, რომელმაც მითხრა, ოპერატორად გამუშავებთო, მერე მძღოლის ადგილიც შემომთავაზეს, 300 ლარს გადაგიხდითო. როგორ მატყობთ, “შოფრობა” შემიძლია ახლა მე, ამ ხნის კაცს? ბოლოს მომცეს ცნობა, რომ იქ არასოდეს მიმუშავია. მე ვითხოვ სამართალს, ვინ და რატომ გამაფორმა ამ ტოტალიზატორში, რის საფუძველზეც სოციალური დახმარება წამართვეს? მოვითხოვ, ამინაზღაურონ უსაფუძვლოდ შეჩერებული დახმარება, _ გაბრაზებული დათიაშვილი ორ ცნობას გვაჩვენებს _ ერთის მიხედვით, რომელიც საგადასახადო სამსახურისგან მიუღია, ინდმეწარმეა, მეორეს მიხედვით კი, ტოტალიზატორ “ევროპაში” არასდროს უმუშავია! ამ უცნაურ ამბავს, რის გამოც დათიაშვილს გასული წლის აპრილამდე შეჩერებული ჰქონდა სოციალური დახმარება, ვერ აბათილებს ის ფაქტი, რომ ერთი წელია, ის ისევ იღებს სოციალურ დახმარებას. როგორც ამბობს, კარდაკარ დადის სახელისუფლებო კაბინეტებში და წართმეულის დაბრუნებას ითხოვს:
_ ნუ მჩაგრავენ, ჩემში ადამიანი დაინახონ. იყო დრო, რომ მე, ნასაკირალში, ჩაის მეურნეობაში დღეში 400-500 კილოგრამ ნედლეულს ვკრეფდი. ახლა მოხუცი ვარ, მაგრამ მთავრობის მათხოვარი არ ვარ. ნებისმიერ თემაზე ვილაპარაკებ ადამიანთან, ოღონდ ნუ მომატყუებ. ბედისწერად დამყვა _ რაც უფრო გავილაშქრე უსამართლობის წინააღმდეგ, მეტად მომეძალა იგი. პოლიციაშიც მივედი, განვაცხადე ეს ყველაფერი; ჩვენი სოფლის რწმუნებული პოლიციიდან, სოსო ღლონტი დამემუქრა, თუ არ გაჩერდები, შეგაგდებ აგერო, მერე კი, სასამართლოში წადიო, “დამარიგა”. თუ ასეთი რაღაცისთვის სასამართლოში ვიარე, პოლიცია რისთვის მჭირდება, ხელფასის ასაღებად? _ არ ცხრება ბატონი სიმონი და გამუდმებით იმეორებს: “წამართვეს”, “მომატყუეს”, “დამჩაგრეს” და დამეხმარეთო. მისივე თქმით, სადაც მიდის, უმეტესად, ყურადღებას არ აქცევენ, თუმცა, მადლიერებასაც გამოთქვამს ზოგი ჩინოვნიკის მიმართ _ შალვა გაბრიჩიძე, ლაშა შაფაქიძე, რომელთა თანადგომით, მთლიანად მაინც ვერ მიაღწია სამართალს.
“გურია ნიუსი,” დათიაშვილის პრობლემების შესახებ, ნასაკირალის რწმუნებულს ესაუბრა.
ტარიელ ანთაძე, დაბა ნასაკირალის რწმუნებული: _ სიმონ დათიაშვილს მუდამ ვეხმარებოდით. სამი წლის წინ მივუტანეთ ხის მასალა სახლისთვის, რომელიც ჩვენთან, ნებართვით მოჭრილი ნაძვისგან დავუხერხეთ. მერე თვითონ გაყიდა. სულ იყო ცხრა კუბური მეტრი, რაც მივუტანეთ და ახლა ორი თუ ექნება. ქარსაფარი ზოლიდან ვინ მისცემს იმდენ ნაძვს, რომ სულ ყიდოს? გამგეობა წინააღმდეგია. რაც შეეხება შეშას, აუცილებლად მივცემთ, ოღონდ ჯერ კომისია უნდა მოვიდეს და ქარსაფარ ზოლში უვარგისი ხე შეარჩიოს. ალბათ, ათ დღეში მოგვარდება ეს საქმე. რაც შეეხება ამბავს, რომელიც ტოტალიზატორთან დაკავშირებით შეემთხვა, ვადასტურებ, რომ დათიაშვილი აბსოლუტურად მართალი იყო _ იქ არასოდეს უმუშავია. მან, ალბათ, სადმე დაკარგა პირადობის მოწმობა ან ვინმეს ათხოვა. ამას, სავარაუდოდ, ეს გაუგებრობა მოჰყვა, რაც, როგორც მას უთხრეს, სასამართლოს გარეშე არ გადაწყდება.
