ახალგაზრდული გაზეთის _ “21-ს ქვევით”, 2012 წლის 12 მარტის ნომერში დაიბეჭდა სტატია სათაურით _ “ოჯახური ძალადობა, ანუ რას იტყვის ხალხი?!” სტატიის მიზანი იყო, გამოეფხიზლებინა ოჯახური ძალადობის მსხვერპლი და თავი დაეცვა მოძალადისგან არა გაქცევითა და თავის შეფარებით, არამედ კანონის ძალით, რომელიც ყველასთვის ერთია.
21 აპრილს ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის ერთ-ერთ სოფელში მცხოვრები 45 წლის ქალბატონი დაგვიკავშირდა:
_ წავიკითხე სტატია ოჯახური ძალადობის შესახებ. თქვენი რესპონდენტის ამბავმა თითქოს გამომაფხიზლა. დიდი ხანია, მეუღლის ძალადობისგან თავის დაღწევას ვცდილობ, მაგრამ ამაზე საუბარსაც ვერავისთან ვბედავ. ახლობლები მეუბნებოდნენ, რომ მომეთმინა. ასე თუ ისე, აქამდე ვახერხებდი დამცირების და შეურაცხყოფის მიუხედავად, მისთვის სამაგალითო ცოლობა გამეწია. გასულ წელს ფსიქიკური პრობლემებიც გაუჩნდა და ჩემზე ეჭვიანობა ავადმყოფობად ექცა, არც სიტყვიერ შეურაცხყოფას ერიდებოდა და არც _ ფიზიკურს. ვუმკურნალე კიდეც, მაგრამ უშედეგოდ. დღემდე, სმას გადაყოლილს, ვერც ფსიქოტროპულმა მედიკამენტებმა უშველა. რადგან ოჯახში აღარ დამედგომება, სახლიდან წამოვედი. არა და მთელი ოცი წელი იქაურობის მოვლას შევალიე. თავს ხომ არ მოვაკვლევინებ?! გავეყარო და ამდენი ნაშრომი როგორ დავუკარგო ჩემს შვილებს?! ჩემი მეუღლე სრულ ჭკუაზე არ არის და საოჯახო ნივთებს ამსხვრევს. მეზობლებსაც უკვე მობეზრდათ ჩვენი გაშველება. ერთი წლის წინ მივმართე საპატრულო პოლიციის ჩოხატაურის სამმართველოს. მოვიდნენ და ხელწერილი დაადებინეს, მაგრამ წავიდა თუ არა პოლიცია, მაშინვე გააგრძელა ჩემი შეურაცხყოფა და უფრო მეტად აგრესიული გახდა: “ეს რა მიქენი, თავი როგორ მომჭერი. ახლა ხალხს როგორ უნდა დავენახოო”. ისეთ დღეში ჩამაგდო, ვინანე, პოლიციას რომ მივმართე. უიმედოდ ველოდებოდი მის გამოსწორებას და დღითიდღე უფრო მეტ შეურაცხყოფას ვიტანდი. იქნებ, თქვენ დამაყენოთ სწორ გზაზე _ ვის უნდა მივმართო, რომ რამე მეშველოს?
ქალბატონს პოლიციის განყოფილებაში წავყევით და პოლიციის ოფიცერს ვახტანგ მამეიშვილს შევხვდით _ სწორედ ის მივიდა ამ ქალბატონის სახლში შეტყობინების მიღების შემდეგ.
_ ბატონო ვახტანგ, როგორც ვიცით, თქვენ ამ საქმეს კარგად იცნობთ. თქვენ დაადებინეთ ხელწერილი მის მეუღლეს, რომ ასეთი ფაქტი აღარ განმეორდებოდა. თქვენი წამოსვლის შემდეგ კი, როგორც რესპონდენტი ამბობს, ის უფრო აგრესიული გახდა და მისგანვე დადებული ხელწერილის პირობების დარღვევას არ მოერიდა. მამაკაცი მანამ აგრძელებდა მეუღლეზე ძალადობას, სანამ ქალბატონმა ოჯახი არ დატოვა. რას გვეტყვით ამ საქმესთან დაკავშირებით?
მამეიშვილი ღიმილით გვისმენდა და შეკითხვაზე პასუხის გაცემაზე მეტად მისი ყურადღება ჩვენმა დიქტოფონმა მიიქცია: _ ეს რა არის? _ იკითხა მან.
_ ბატონო ვახტანგ, მხოლოდ ის გვაინტერესებს, რა დახმარება შეგიძლიათ გაუწიოთ ქალბატონს, რომელმაც ერთხელ უკვე მოგმართათ და მხოლოდ ხელწერილი ვერ აღმოჩნდა მისი სიმშვიდის გარანტი. უფრო მეტიც, მოძალადე გაცილებით აგრესიული გახადა თქვენმა სტუმრობამ.
_ თქვენ ვერ გიპასუხებთ კითხვებზე. ქალბატონს დაველაპარაკები.
ჩვენ შენობა დაგვატოვებინეს. გამოკითხვის შემდეგ კი ქალბატონს ისევ გავესაუბრეთ.
_ რა გითხრათ მამეიშვილმა?
_ მე თქვენს ცხოვრებაში ჩარევის უფლება არ მაქვს, თქვენ უნდა შეუწყოთ ხელი თქვენს მეუღლეს, რაც უნდა ის ილაპარაკოს, ნუ შეელაპარაკებიო. დამპირდა, რომ ჩემს მეუღლეს ნახავდა.
_ მამეიშვილთან საუბრის შემდეგ შეურაცხყოფილად ხომ არ იგრძენით თავი?
_ დიახ, ე.ი. მე მივეცი ჩემს ქმარს ეჭვიანობის საბაბი. ვუთხარი, ერთხელ მაინც გეკითხათ ჩემი პიროვნების შესახებ,-მეთქი. წელიწადზე მეტია, ჩემი მდგომარეობა იციან და არანაირი შედეგიანი რეაგირება არ მოუხდენიათ.
მაშინ, როცა ეს საგაზეთო სტატია მზადდებოდა, თითქმის მთელი დღის განმავლობაში ვცდილობდით მამეიშვილთან დაკავშირებას _ გვინდოდა გაგვეგო, შეხვდა თუ არა სამართალდამცველი მოძალადე მამაკაცს, მაგრამ პოლიციელი ჩვენს სატელეფონო ზარს არ პასუხობდა, ოჯახიდან წამოსული 45 წლის ქალბატონი კი დახმარების მოლოდინშია.
