30 მაისს, ოზურგეთის ახლადგახსნილი იუსტიციის სახლის თანამშრომლებმა ჩამოუარეს შედარებით მსხვილი სამეწარმეო კომერციული ობიექტების ხელმძღვანელებს და გააფრთხილეს, რომ იმავე დღის 15 საათზე, იუსტიციის სახლის მენეჯერი ვანო მენაბდე, მინისტრ ზურაბ ადეიშვილის დავალებით, მართავს საგანგებო თათბირს და ვალდებულნი ხართ, გამოცხადდეთო. გაფრთხილება, როგორც ჩვენი წყარო ამბობს, სიტყვიერად მოხდა. მენაბდემ თათბირი, რომელიც მეტად კონფიდენციალური ყოფილა, მართლაც ჩაატარა და შეკრებილ მეწარმეებს წაუყენა მოთხოვნა _ თითოეულმა თქვენგანმა იუსტიციის სამინისტროს საჩუქრად ორ-ორი კომპლექტი პერსონალური კომპიუტერი უნდა შეუძინოთო. ეს კომპიუტერები აუცილებელი და საჭიროა ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფლებში დასადგმელად, რაც უნდა მოხდეს, არა უგვიანეს აგვისტოს თვისა, ანუ არჩევნებამდე ორი თვით ადრე, _ უთქვამს მენაბდეს.
ერთ-ერთი ოზურგეთელი მსხვილი მეწარმე და ბიზნესმენი “გურია ნიუსთან” საუბარში აცხადებს, რომ ის და მისი რამდენიმე კოლეგა ნამდვილად იყვნენ დაბარებული იუსტიციის სახლში, მენეჯერ ვანო მენაბდის თათბირზე, სადაც გამოუცხადეს, რომ კომპიუტერები უნდა შეუძინონ სოფლებს.
_ როგორც გავიგეთ, ვანო მენაბდესთან იყავით თათბირზე დაბარებული.
_ კი.
_ რაზე იყო საუბარი?
_ გვთხოვეს, გამოგვეჩინა კეთილი ნება და უახლოეს მომავალში, ერთ ან ორ თვეში შევიძინოთ ერთი ან ორი კომპიუტერი. სოფლებში გვჭირდებაო.
_ რა მიზნისთვის გვჭირდებაო, რა გითხრეს?
_ არ ვიცი, რა. თქვენი კეთილი ნება თუ იქნება, გთხოვთ, როგორც ბიზნესმენებსო.
_ თათბირი იუსტიციის სახლში ჩატარდა?
_ კი.
_ რა გითხრეს, ეს ვისი დავალებააო?
_ არ ვიცი. კარგი, რა. ისეც არეულია ქვეყანა და არ მინდა ასე საუბარი, _გვითხრა ერთ-ერთმა ბიზნესმენმა, რომელიც ამ გასაიდუმლოებულ თათბირს ესწრებოდა.
“გურია ნიუსი” იუსტიციის სახლის მენეჯერს ივანე მენაბდეს დაუკავშირდა:
_ ბატონო ვანო, თქვენ მსხვილი მეწარმეები, ანუ ბიზნესმენები 30 მაისს, 3 საათზე დაიბარეთ იუსტიციის სახლში თქვენს მიერ გამართულ, გასაიდუმლოებულ თათბირზე და დაავალეთ, შეეძინათ სოფლებისთვის ორ-ორი კომპიუტერი. იქნებ, აგვიხსნათ, რა მიზანს ემსახურება კომპიუტერების შეძენა?
_ შეხვედრა კონფიდენციალური ნამდვილად არ ყოფილა.
_ როგორც ჩვენი წყარო ამბობს, თქვენ ბიზნესმენებს უთხარით, რომ ეს იუსტიციის მინისტრ ზურაბ ადეიშვილის დავალებაა.
_ არა, არა, ადეიშვილი არ მიხსენებია. რა უფლება მქონდა? გეფიცებით, არ მიხსენებია. ეს არის პროექტი და მათ შევთავაზე, რომ მათი სურვილის შემთხვევაში, თავიანთ ან სხვა სოფლებში, ცენტრში ან ადმინისტრაციულ შენობაში დავდგათ ეს კომპიუტერები მოსახლეობისთვის. გავაცანი მათ, რომ ეს არის კომპიუტერის სწავლება სოფლებში. ახლა მიმდინარეობს საზოგადოებისთვის კომპიუტერების შესწავლა, შესაბამისად ინტერნეტის შესწავლაც, რაც გაუადვილებს მათ სხვადასხვა ურთიერთობებს. პროექტიდან გამომდინარე, თუ აქვთ სურვილი და მათი კეთილი ნება იქნება, მოიქცევიან ასე. მეტი არაფერი ყოფილა. არ მეგონა, ამაზე თუ ასეთი რამ მოხდებოდა. მე მაქვს სია, ვინც გამოთქვა სურვილი და ვინც უარი მითხრა.
_ ბატონო ვანო, ეს თუ პროექტია, ამ ადამიანებმა რატომ უნდა შეიძინონ კომპიუტერული ტექნიკა? ხომ არის ეს ზეწოლა და ბიზნესმენებისთვის ფულის თუ ამ ფულით შეძენილი ტექნიკის “შეწერა”?
_ არა, რა დავალება. თუ სურვილი ექნებათ, ჩვეულებრივად დაიდება თხოვების ხელშეკრულება. მე მათ ვუთხარი, რომ ეს არის თხოვნა.
_ ბატონო ვანო, უკავშირდება თუ არა ეს ფაქტი მოახლოებულ არჩევნებს?
_ არა, არა. არჩევნებთან რა კავშირშია? არანაირად.
