საკონსტიტუციო სასამართლოს პლენუმმა პარლამენტის 42 დეპუტატის სარჩელი საარჩევნო კოდექსთან დაკავშირებით არ დააკმაყოფილა.
პლენუმის თავმჯდომარის, გიორგი პაპუაშვილის განცხადებით, კონსტიტუციური სარჩელის ერთ ნაწილთან მიმართებაში მოსამართლეების ხმები გაიყო, თუმცა, საბოლოოდ, მოსარჩელეების სარჩელი ამ ნაწილშიც არ დაკმაყოფილდა. საქმის არსებითად განხილვაში წევრი მოსამართლე მერაბ ტურავა მონაწილეობდა, თუმცა საქმეზე საბოლოო გადაწყვეტილების გამოტანაში მას მონაწილეობა არ მიუღია. სწორედ ამიტომაც გაიყო მოსამართლეების ხმები თანაბრად. მოსამართლე მერაბ ტურავა გუშინ აღნიშნულ საქმეზე საბოლოო გადაწყვეტილების გამოცხადებასაც არ ესწრებოდა. პლენუმის გადაწყვეტილება საბოლოოა და გასაჩივრებას არ ექვემდებარება.
პარლამენტის 42 დეპუტატი სადავოდ ხდიდა მაჟორიტარული ოლქების ახალ საზღვრებს. მათი აზრით, საარჩევნო ოლქებში ამომრჩეველთა რაოდენობა თანაბრად არ არის გადანაწილებული, საზღვრები კი ისეა განსაზღვრული, რომ ოპოზიციურ პარტიებს გამარჯვების შესაძლებლობას უზღუდავს.
კერძოდ, საჩივრდებოდა საქართველოს საარჩევნო კოდექსის მე-18 მუხლის პირველი პუნქტის, 110-ე მუხლის მეხუთე პუნქტისა და 110-ე პრიმა მუხლის მესამედან ორმოცდამეორე პუნქტების კონსტიტუციურობა. სწორედ ეს ნორმები ადგენს მაჟორიტარული საარჩევნო ოლქების საზღვრებს და მათი შექმნის წესს.
მოსარჩელე მხარე მიიჩნევდა, რომ საქართველოს საარჩევნო კოდექსით განსაზღვრული საარჩევნო ოლქების საზღვრები წარმოადგენს საარჩევნო გეოგრაფიის ბოროტად გამოყენების ე.წ. „ჯერიმანდერინგის“ შემთხვევას. მათი აზრით, საზღვრები დადგენილია ისე და იმ მიზნით, რომ ხელსაყრელ მდგომარეობაში ჩააყენოს მმართველი პოლიტიკური ძალა. მოსარჩელე მხარე მიუთითებდა, რომ წინა არჩევნების შემდგომ პერიოდში სარჩევნო ოლქების გაერთიანება და მათი საზღვრების შეცვლა განხორციელდა პოლიტიკური პარტიების მიერ წინა არჩევნებზე ნაჩვენები შედეგების გათვალისწინებით, რაც ამცირებს მოსარჩელე მხარის არჩევნებში წარმატების შანსებს.
აღნიშნულ საკითხთან დაკავშირებით საკონსტიტუციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ მოსარჩელე მხარის მიერ წარმოდგენილი არგუმენტაციის, საარჩევნო ოლქების საზღვრების ანალიზის საფუძველზე არ იკვეთება საარჩევნო გეოგრაფიის ბოროტად გამოყენების ფაქტი. შესაბამისად, მოთხოვნის ამ ნაწილში კონსტიტუციური სარჩელი არ დაკმაყოფილდა.
მოსარჩელე მხარე ასევე მიუთითებდა, რომ ზოგიერთ მუნიციპალიტეტში საარჩევნო ოლქის საზღვრების დადგენის უფლებამოსილების ცესკოსათვის მინიჭება შეიცავს საარჩევნო გეოგრაფიის ბოროტად გამოყენების საფრთხეს, ვინაიდან კანონი არ განსაზღვრავს ცესკოსათვის საკმარის სახელმძღვანელო კრიტერიუმებს ამ უფლებამოსილების განხორციელებასთან დაკავშირებით.
სასამართლო მიიჩნევს, რომ ცენტრალური საარჩევნო კომისიის მიერ ცალკეული მაჟორიტარული საარჩევნო ოლქების საზღვრების დადგენის უფლებამოსილება, თავისთავად, არ ეწინააღმდეგება საქართველოს კონსტიტუციის მოთხოვნებს. ამავე დროს, ამ კონკრეტულ შემთხვევაში საქართველოს საარჩევნო კოდექსის 110-ე მუხლის მე-5 პუნქტის კონსტიტუციურობის გადაწყვეტისას საქმის განხილვაში მონაწილე მოსამართლეთა ხმები თანაბრად გაიყო. სასამართლოს ოთხმა წევრმა (მოსამართლეები: გ. პაპუაშვილი, მ.კოპალეიშვილი, ქ. ერემაძე, კ. ვარძელაშვილი) მხარი დაუჭირა სარჩელის დაკმაყოფილებას და მიიჩნევს, რომ სადავო ნორმა არ აღჭურავს რა ცესკოს შესაბამისი განჭვრეტადი კრიტერიუმებით, არ გამორიცხავს ცესკოს მიერ მაჟორიტარული საარჩევნო ოლქების კონსტიტუციის მოთხოვნათა დარღვევით დადგენის საფრთხეს. ხოლო ოთხმა წევრმა (ზ. თავაძე, ლ. ფაფიაშვილი, თ. ცაბუტაშვილი, ო. სიჭინავა) – მხარი დაუჭირა არდაკმაყოფილებას იმ მოტივით, რომ ცესკოს მიერ უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენების შემთხვევაში, ნებისმიერ ამომრჩეველს შეუძლია იდავოს ცესკოს განკარგულების კონსტიტუციურობაზე და ცესკოს განკარგულების კონსტიტუციური კონტროლი აღმოფხვრავს მისი უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენების შესაძლო ფაქტებს. შესაბამისად, ხმების თანაბრად გაყოფის შედეგად, სადავო ნორმა კონსტიტუციასთან შესაბამისად ითვლება კანონის კონსტიტუციურობის პრეზუმფციის ძალით.
მოსარჩელეებმა დავით ბაქრაძემ, სერგო რატიანმა, როლანდ ახალაიამ, გიორგი ბარამიძემ და სხვებმა, სულ 42-მა დეპუტატმა საკონსტიტუციო სასამართლოს 2016 წლის 1 ივნისს მიმართეს.
