"დღეიდან თბილისის საჯარო საბავშვო ბაგა-ბაღებში ზამთრის არდადეგები დაიწყო. არდადეგებს წინ უსწრებდა საახალწლო ღონისძიებები, რომელიც ყველა საბავშვო ბაღში ჩატარდა. სასწავლო-სააღმზრდელო პროცესი თბილისის ყველა საჯარო საბავშვო ბაგა-ბაღში 2017 წლის 9 იანვარს განახლდება.
ხომ არ გადაგვეყვანა ბავშვები დროებით თბილისის ბაღებში? 9 იანვარსო და აქ 16-შიც პრობლემაა დაწყება…" _ ჩოხატაურის სამუსიკო სკოლის დირექტორის ქეთევან გიორგაძის ამ საჯარო პოსტს სოციალურ ქსელში ბევრი გამოხმაურება მოჰყვა.
როგორც პოსტიდან ირკვევა, გიორგაძის, როგორც ორი შვილის დედის გაღიზიანება ჩოხატაურის საბავშვო ბაღებში არდადეგების დროის ხანგრძლივობამ გამოიწვია. რამდენიმე მშობელმა გიორგაძის პოზიცია გაიზიარა. ბაღების გაერთიანებამ კი გიორგაძეს დეტალებში გარკვევაც ურჩია.
ვარდო სიხარულიძე: ქეთევან, აქ რომ გამოაცხობ პოსტებს ეგ რამეს უშველის? რაღაც მწარედ იკბინები და იცოდე, მე ღრენა ვიცი.
მარინა ცინცაძე: გვესმის იმ მშობლების, რომლებიც დასაქმებულენი არიან და უჭირთ თავიანთი პატარების დატოვება ვინმესთვის მაშინ, როცა საბავშვო ბაღებში არდადეგებია, მაგრამ განსაკუთრებით საწყენია ის, რომ მადლიერების მაგივრად საყვედურებით ავსებთ იმ სამსახურს, რომელიც, როგორც ჩანს, თქვენთვის საკმაოდ მნიშვნელოვანია. გასაგებია, რომ სოციალური ქსელი კარგი საშუალებაა საყვედურების გამოსახატავად, მაგრამ ერთხელ თუ გაგჩენიათ სურვილი იმავე სოციალური ქსელებით მადლიერება გამოგეხატათ იმ აღმზრდელების მიმართ, რომლებიც ასე რუდუნებითა და სიყვარულით უვლიან ჩვენს შვილებს მთელი დღის მანძილზე?!
ქეთი გიორგაძე: ვერ გავიგე ერთი, როდის მერე მიკონტროლებია თქვენი პოსტები ან კიდე _ ვინმეს უნდა დავეკითხო, რა დავპოსტო და რა არა? მადლიერებაც არ მეშლება ვისთვისაც საჭიროა და როგორი მშობელი ვარ, იციან ბაღშიც…და რატომ იღებთ თქვენ ამ პოსტს და უამრავ მშობლის სურვილს საყვედურად, რომ იყოს ბაღი უფრო ადრე, ვიდრე 23 იანვარია, ვერ ვხვდები. ვარდოს და მარინას კომენტარს ვგულისხმობ, რა თქმა უნდა…
მარინა ცინცაძე: სამწუხაროდ, აქ ყოველგვარ კოლეგიალურობაზეც საუბარი ზედმეტია, აღარ ვაპირებ პოლემიკის გაგრძელებას…
ქეთი გიორგაძე: სამწუხაროდ…
ვარდო სიხარულიძე: აქ ამბები ჩვენ ავტეხეთ? მგონი შენ ატეხე. შენი პოსტი ჩვენ გვეხება იმიტომაც "გამოგეხმაურეთ", რომელი შენი პოსტი მიკონტროლებია?ახლა დემოკრატიაა. რაც გინდა, ის წერე, ვინ გიშლის?
ვარდო სიხარულიძე: პ.ს. ასე ძალიან თუ გაინტერესებს და გაწუხებს ეგ პრობლემა, შეგიძლია, გადმოხვიდე ჩვენთან _ მეზობლად და აგიხსნით, რატომ ვანახლებთ მუშაობას 23 იანვარს.
ქეთი სიხარულიძე: რა უნდა ამიხსნა, ვერ გავიგე, ვარდო… მოეშვი, რა, ცინიკოსობას… ტენდერს ვერ ვასწრებო ეგ? შემხვდა შემთხვევით ინფორმაცია თბილისის ბაღების 9-ში დაწყების შესახებ (იქ, რატომღაც ასწრებენ) და საკუთარი სურვილი დავდე და ამის უფლება არ მაქვს. შენ უნდა შეგეკითხო? დავამთავროთ თემა.
ვარდო სიხარულიძე: ხომ გითხარი, რაც გინდა დადე და ის დაწერე. მგონი მეც მაქვს უფლება, რაც მინდა, ის დავწერო. მე ვყოფილვარ კიდე ცინიკოსი. არ მახასიათებს ეგ თვისება კარგად იცი. ისე, რაც ჩემს (ჩვენს) სამსახურს ეხება, რა მოხდა მერე, თუ მკითხავ? მგონი პასუხის გაცემა (ცინიკოსობის გარეშე) არასდროს დამზარებია. პირიქით, ხელფასს მაგაში მიხდიან.
ქეთი გიორგაძე: საქმეც მაგაშია, თქვენი სამსახურისთვის აქ არაფერი მიკითხავს…
ვარდო სიხარულიძე: კი, არ გიკითხავს.გეთანხმები. მაგრამ ჩემს სამსახურს ეხება და გიპასუხე. ახალ წელს გილოცავ.
ქეთი გიორგაძე: დროული მილოცვაა. მრავალს დაესწარი.
ირინა ანთიძე: ქეთი, ჩემს სათქმელს ამბობ და მადლობას გიხდი გამბედაობისათვის ამ ბნელ ჩოხატაურში. ბოდიშს ვიხდი, რომ შემოვიჭარი ამ პოლემიკაში. მაგრამ, ძალიან გამაღიზიანებელია ამ ადამიანების ტონი, მუდმივად მადლობებს რომ მოითხოვენ. მე ნამდვილად გამომიხატავს მადლიერება სოციალური ქსელითაც და პირადადაც აღმზრდელების მიმართ. საყვედურიც გამომიხატავს, როცა იმსახურებდნენ. ძალიან ძნელია, ჩვენო ძვირფასებო, როცა 19 დეკემბერს გამართულ საშობაო დღსასწაულზე, უცერემონიოდ, ყოველგვარი წინასწარი გაფრთხილების გარეშე, გარეთ გამოგიგდებენ თბილი კედლებიდან პატარას და შენ, მშობელმა დიდი მადლობები უნდა იხადო 3-ლარიანი საჩუქრისთვის, რომლის ამსახველი მასალითაც გადაჭრელებულია იგივე სოციალური ქსელი. 2 დღით ადრე რომ გაგვაფრთხილონ მოულოდნელი არდადეგების შესახებ, არ შეიძლება?! თუ არ ეკადრებათ?.. და ისე ამადლიან ჩვენს შვილებს ხორცს გაჭმევთო (დიდი დარბაზების სცენიდანაც კი), თითქოს, ბიუჯეტის ფულით კი არა, საკუთარ სამზარეულოში კვებავდნენ საცოდავ ბავშვებს. ასე რომ, მადლობა და საყვედური, პატივცემულებო.
ქეთი გიორგაძე: მე სადავოდ არაფერი დამიწერია, ჩემო ირინა, უბრალოდ, შემთხვევით შემხვდა დაანონსებული ინფორმაცია და მომეწონა (9 იანვარი) გადმოვიტანე ჩემს გვერდზე, არავის მიმართ პრეტენიას არ ვწერ, თუმცა, ყველაფერს "ცუდი"აღქმა აქვს, პირად სურვილსაც კი… არ ვიცი, შენს შემთხვევაში რა ხდება..
ირინა ანთიძე: ჩემთვისაც მტკივნეულია ამ თემაზე დავა, ქეთი. მაპატიე, მაგრამ მე ვიცი, რომ შენ სხვა ტრიბუნაზეც დასვი ეს საკითხი და მადლობელი ვარ ამისთვის. ცენტრალური ბაღები ჩვენთანაც 29-ში მოხსნეს, სოფლებში კი_ ბევრად უფრო ადრე. ეს თემა ძალიან მტკივნეულია ჩვენნაირი მშობლებისთვის. მადლობა, კიდევ ერთხელ.
ქეთი გიორგაძე: მტკივნეული ნამდვილადაა,ფასიანი ჯგუფი რომ არსებობდეს ასეთ შემთხვევებისთვის, გადავიხდიდით…
ირინა ანთიძე: მეც, სიამოვნებით.
თამტა ჯანხოთელი: ამ საახალწლოდ ძაან ენერგიაზე მოსულა ხალხი, ისე მე, როგორც ბაღის რვაწლიანი გამოცდილების მშობელი, ვიტყოდი, რომ პრობლემები ყოფილა მაგრამ ფეისბუკზე დაწერის სურვილი არ გამჩენია, გამახსენდებოდა ხოლმე, რომ მიუხედავად იმ რაღაცისა, მე რომ გული მატკინა, ან იმედი არ გამიმართლა (მიუხედავად იმისა, რომ დედაჩემიც იქ მუშაობს), იმ დროს, როცა ფეისბუკზე რაღაცას ვჯღაბნი, იქნებ იქ, ბაღში ძიძას ჩემი შვილის დასვრილ პამპერსში აქვს-მეთქი ხელი (და ამაში ძალიან ცოტა ანაზღაურებას იღებს) და არ გამომივა მთლად ლამაზად-თქო მიფიქრია. ისე ერთი კვირა მართლა უნდა ატაროთ ბავშვი თბილისის საჯარო ბაღებში და სკამზე როგორ სძინავს ხოლმე მაგას რომ თქვენი თვალით ნახავთ, მერწმუნეთ, ეგ სურვილი აღარ გაგიჩნდებათ, სხვაზე რომ აღარაფერი ვთქვათ.
ირინა ანთიძე: გმადლობთ, თამთა დიდაქტიკისთვის, მე ძალიან დიდ პატივს ვცემ თქვენს დედას. აქ საყვედური არ ეხება არცერთ აღმზრდელს და ძიძას. თანაც, ჩვენს-ჩვენს საქმეში ყველას "პამპერსში გვაქვს ხელი" და ამაში გვიხდიან ანაზღაურებას. ამიტომაც გვჭირდება საბავშვო ბაღი, რომ სამსახურში ვიაროთ.
ნათია ანდღულაძე: არ მგონია, არ გრცხვენოდეთ და სინდისის ქენჯნა ოდნავ მაინც არ გაწუხებდნენ, ამხელა პოლემიკა რომ გამოიწვიეთ, ვითომცდა, უბრალოდ გაზიარებული პოსტით, მარტო ჩვენ არ გაგვიგია მიზანმიმართულად, სხვებმაც ისე აღიქვეს, როგორც იყო განსაზღვრული. შეგიძლიათ, გადაიყვანოთ თქვენი შვილები თბილისის ბაღებში _ რა უნდათ ამ "ბნელ ჩოხატაურში", თქვენ რომ არ ანათებდეთ, ქალბატონო ქეთინო და ქალბატონო ირინა.
ქეთი გიორგაძე: დაცინვას კაცი არ მოუკლავს, ნათიააა.
ნათია ანდღულაძე: ცნობისათვის: ზაფხულის ჯგუფი გურიაში, მარტო ჩოხატაურში იყო ყოველთვის, მოსამსახურეების თხოვნის გათვალისწინებით.
ირინა ანთიძე: პირად შეურაცხყოფაზე გადახვედით, ქალბატონო ნათია?
ნათია ანდღულაძე: პირადი შეურაცხყოფა რა შუაშია. მე ძალიან მეწყინა ჩვენს ჩოხატაურს ბნელი რომ უწოდეთ, სხვათაშორის, ჩვენი შვილებიც აქ გაიზარდნენ და არც ისე ურიგოდ.
