რომელი გიორგი და რომელი ლაშაო! _ ალბათ, იკითხავთ.
გიორგი ასანიძეზე გეუბნებით, ოლიმპიურ ჩემპიონსა და პარლამენტარზე.
ლაშა ვინღააო?! ლაშა ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის გამგებლის ახალი მოადგილეა. დიახ, ლაშა ღლონტი.
სად გიორგი და სად ლაშაო, ალბათ, ვიღაც ისევ გაიკვირვებს. არა, ბატონო, ტყუპისცალივით გვანან ერთმანეთს, მერე რა, რომ ერთმანეთის არაფერი არიან, ვერც გარეგნობით მიამსგავსებთ, სამაგიეროდ, ერთნაირი აზროვნება აქვთ, გიორგის _ თბილისური, ლაშას _ ოზურგეთული, მაგრამ ორთავეს ნაციონალური.
რა ვნახე ასეთი საგანგაშ-საგაზეთო მათ აზროვნებაში?!
ახლავე მოგახსენებთ: ამასწინათ, ერთ-ერთ რესპუბლიკურ გაზეთში ვნახე მოცინარი გიორგის ფოტო, წერილიც წავიკითხე. ვის და რას არ ეხება პარლამენტარის აზრი და ხედვა, მაგრამ მთავარი და ღრმააზროვანი, იცით, რა იყო?! ყველამ იმდენი დენი, გაზი და წყალი დახარჯოს, რისი გადახდის საშუალება (კიდევ კარგი, უნარიო. რომ არ თქვა) აქვსო?!
ყოჩაღ, გიორგი! მართლაც მაგრად გაგიაზრებია და გაგითავისებია გაჭირვებულთა გასაჭირი. თქვენეული რჩევა-დარიგებით ნორმალურად ვერც წყალი მოგვიხმარია, ვერც გაზი და ვერც დენი!
კარგი, გიორგი მოუმატეთ ფასები ყველაფერს, გაგვიზარდეთ გადასახადები. რა პარლამენტარის და მთავრობის სადარდებელია, 80-ლარიანი პენსიონერი როგორ შეძლებს ამ თანხის “მიზნობრივად” გამოყენებას?
ისე, ერთი სათხოვარი კი მაქვს პირადად თქვენთან _ ერთი თვით გავცვალოთ თქვენი და ჩემი შემოსავალი. მერე მასწავლეთ, როგორ შეძელით თავის გატანა: გადასახადების გადახდა, პურის და შაქრის, სხვა რამეზე სიტყვას როგორ დავძრავთ, და წამლების ყიდვა! გამიზიარეთ თქვენი გამოცდილება და ერთხელაც არ დამცდება საყვედური.
მართლა დაგიჯერებ, გიორგი, ისე დაგიჯერებ, როგორც თქვენ გჯერათ, რომ “საქართველო მიხეილ სააკაშვილის ხელში აყვავდება”, თანაც ის საქართველო, რომლის საგარეო ვალი 2010 წლის ბოლოსთვის 3. 936. 882. 000 აშშ დოლარია (?!).
ახლა ლაშას მინდა გავესაუბრო!
საქმე გამოაჩენს კაცს, სიტყვა-პასუხიც ბევრის მთქმელია: “გლეხმა კეთილი ინებოს და თავის მიწას თუ შემოსავალს თვითონვე მიხედოს!”
თითქოს საგანგაშო არაფერია ამ წინადადებაში, მაგრამ ორმა სიტყვამ _ “კეთილი ინებოს…” ლაშას სახე სხვანაირად დამანახა. ვითომ მართლა გლეხის “კეთილ ნებაზეა” ყველაფერი დამოკიდებული?!
ოო, რა ფუფუნებაში ჰყოლია გლეხი სახელმწიფოს! თურმე, ამერიკული პეპლის საწინააღმდეგო ბიოპრეპარატით სული არ მოათქმევინა გლეხს?!
_ რატომ არის გლეხი უკმაყოფილო? _ გაკვირვებული კითხულობს ლაშა.
დიახ, უკვირს ახალგაზრდა ჩინოვნიკს, მიწა გაჩუქოს სახელმწიფომ და ვერ მოუარო?!
_ კეთილი ინებოს გლეხმა! ისევ გულზვიადად იმეორებს ლაშა და, ოდნავ არ ცდილობს სინანული გამოთქვას ჩვენი სახედაკარგული სოფლების გამო!
დამთავრდა კომუნისტების დროო, მკაცრად შეგვახსენებს და იმასაც გვპირდება, რომ დაკისრებულ მოვალეობას თავს წარმატებით გაართმევს.
გიორგის სჯერა, რომ მიხეილი ააყვავებს საქართველოს (ვისი იქნება ის საქართველო?!), ლაშას სჯერა, რომ ააყვავებს სოფლის მეურნეობას…
ერთი მოკრძალებული რჩევა მინდა მივცე გამგებლის ახალ მოადგილეს: წაკითხული გექნებათ დიდი ვაჟას აზრი და შეხედულება სოფელსა და გლეხზე. მაგრამ ისევ წაიკითხეთ, გაიაზრეთ და მერე მიხვდებით, როგორ მტკივნეულად აღსაქმელია თქვენეული _ “გლეხმა კეთილი ინებოს!”
