სოფელ ტყვირში მცხოვრებმა თამაზ გვალიამ, 2006 წელს, სხვისი დახმარებით შეიძინა 720 კვ.მ, მიწის ფართობი, შემოღობა, გაასუფთავა და გეგმებიც დასახა, რას გააკეთებდა ამ მიწაზე და რამდენად სასარგებლო იქნებოდა ყოველივე ეს მისი ოჯახისთვის, მაგრამ მას ამ მიწის სახელმწიფოსთვის იძულების გზით ჩუქება მოუხდა.
თამაზ გვალია: “დიდი ხარჯი გავწიე იმისთვის, რომ ეს ტერიტორია შემომეკავებინა. მინდოდა რამე სამუშაოების დაწყება, მაგრამ დამიბარეს გამგეობაში. მაშინ გამგებელი ბადრი ჩაჩავა იყო. რომ მივედი, მითხრა, იმ მიწაზე მინდა დაგელაპარაკო, ახლახანს რომ შემოაკავე _ ეს მიწა უნდა დათმოო. უარი ვუთხარი. ასე მითხრა, არ აჩქარდე, მოიფიქრე და მერე დავილაპარაკოთ კიდეო. დამიბარა მეორეჯერ. უფრო მომთხოვნი და კატეგორიული იყო და პირდაპირ მითხრა, ამ მიწით გუბერნიაა დაინტერესებული და უნდა გადავიდეს სახელმწიფო საკუთრებაშიო. თან დაამატა, ხუთი შვილი გყავს, წინ გაიხედე, მიკიბვ-მოკიბვის გარეშე გეტყვი, ამ მიწით როლანდ ახალაიაა დაინტერესებული და არა მგონია, უარის თქმამ ცუდი შედეგი არ მოგიტანოსო. სიმართლე გითხრათ შიში დამეუფლა _ გაგონილი მქონდა, ახალაია რას უკეთებდა მის ურჩებს და არ მინდოდა ჩემი ოჯახისთვის რამე დაეშავებინათ, ამიტომ მეორე დღეს მივედი ნოტარიუსში და გავაკეთე ჩუქება. ახლა ქვეყანაში გამოჩნდა სიმართლის მარცვალი _ მინდა ჩემი კუთვნილი მიწა დავიბრუნო. ფული გადახდილი მაქვს, ხარჯი _ გაწეული. იმედი მაქვს სამართალია აღსდგება.”
მიწის დაბრუნებას ითხოვენ სოფელ ძველ აბაშაში მცხოვრები გიორგი თოფურია და მისი ორი მეწილე.
გიორგი თოფურია: _ მიწის ნაკვეთი თავიდან არენდის წესით გვქონდა აღებული, თანხას ვიხდიდით, ყველა დოკუმენტი და გადახდის ქვითარი გვაქვს. შემდეგ ყველა კანონის დაცვით შევიძინეთ სამმა ადამიანმა, საჯარო რეესტრშიც გატარებულია და მიწით სარგებლობის თანხაც წინასწარ გადახდილი. მაგრამ ერთ დღესაც დაგვიბარეს გამგეობაში და მოგვთხოვეს ეს ტერიტორია სახელმწიფოსთვის გადაგვეცა, გაგვეკეთებინა ჩუქება. ცოტა ხნის მერე გაგვაფორმებინეს დროებითი სარგებლობა ამ მიწაზე და ახლაც კი ვიხდით ჩვენს ნაყიდ მიწაში იჯარას. მხოლოდ წელს არ გადაგვიხდია.
– რატომ დათმეთ ან მაშინ რატომ არ გამოთქვით პროტესტი და არ გაასაჩივრეთ?
– რა აზრი ჰქონდა? რატომ დავთმეთ და გვაიძულეს, დაგვემუქრნენ, ახალგაზრდა კაცები ხართ, სადმე გახვალთ და ჯიბეში ნარკოტიკები აღმოგაჩნდებათ, რად გინდათ ამ მიწისთვის ცხოვრება დაინგრიოთო. შიში იყო დიდი.
– ვინ გეუბნებოდათ ამას?
– მაშინდელი გამგებელი ბადრი ჩაჩავა, მიწის მართვის სამსახური, პოლიციელებიც. ახალაიასთან თუ გინდა დაბარება და იქ დალაპარაკება ამ საკითხებზე, რა პრობლემაა, ჩვენ თვითონ წაგიყვანთო.
– რას აპირებთ?
– ახლა მთავრობა შეიცვალა, რაღაც კანონიერი გადაწყვეტილებები იქნა მიღებული და ცოტა იმედი მომეცა. ზოგიერთი ის ადამიანი, რომელიც ჩვენზე ზეწოლას და შანტაჟს ახდენდა, ჯერ ისევ თანამდებობებზე არიან, მაგრამ საერთო მდგომარეობა შეცვლილია და აუცილებლად ვაპირებთ ჩივილს. ახლა გავიგეთ, კიდევ თავიდან იყიდება ეს ფართობი ეკონომიკის სამინისტროს მიერ, ამიტომ გამგებელ გუნავასთან მივიტანეთ განცხადება, რომ გამგეობამ ეკონომიკის სამინისტროს არ მიაწოდოს ცრუ ინფორმაცია და გადასცეს ცნობა, რომ ეს მიწა უკანონოდ არის წართმეული მესაკუთრეებისთვის.
ასევე არავის არაფერი უკითხავს აბაშის მკვიდრ თენგიზ ბესელიასთვის და ისე ჩაატარეს აუქციონი მისი კუთვნილი მიწის ნაკვეთის გასაყიდად. მეპატრონემ საკუთრების გაყიდვის შესახებ მოგვიანებით გაიგო და ისიც შემთხვევით.
თენგიზ ბესელია: “2001 წელს შევიძინე ყველა კანონის დაცვით რუსთაველის ქუჩაზე მდებარე 150 კვადრატული მეტრი მიწის ნაკვეთი. მიწის გადასახადს ყოველთვის ვიხდიდი. ოქტომბერში შემთხვევით გავიგე, რომ ამ ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი გაიყიდა. ქონების გადასახადის დოკუმენტზე, რომელიც ამ პერიოდში მივიღე, მიწის ნაკვეთი გადაფარული იყო, რაც კარგად ჩანს საჯარო რეესტრის მიერ გაცემულ საკადასტრო რუკაზე. მე თვითონ ეს მიწები აუქციონის გზით მაქვს ნაყიდი და ყველა პროცედურა ვიცი. რატომ იქნა ეკონომიკის სამინისტროსთვის არასწორი ინფორმაცია მიცემული, ან ვინ მისცა, ან როდის და სად ჩატარდა ეს აუქციონი, პასუხს ვერავინ მაძლევს. რატომ გაყიდეს ჩემი საკუთრება, ამის გარკვევა მინდა და აუცილებლად ბოლომდე მივიყვან ამ საქმეს. დამნაშავე უნდა დაისაჯოს. სხვაც ბევრია ჩემ დღეში და სიმართლის გარკვევის მერე ამოიღებენ, ალბათ ხმას, ახლა მაინც აღარ არის ძველი დრო, რომ დააშინონ და დააშანტაჟონ ხალხი. ახალმა მეპატრონემ საჯარო რეესტრშიც გაატარა უკანონოდ შეძენილი მიწა და დაარეგისტრირა კიდეც. ნუთუ ვერავინ ნახა, რომ ეს მიწა უკვე საკუთრება იყო?”
ამ საკითხის გარკვევა საჯარო რეესტრში ვცადეთ და უფროსის მოადგილეს, მამუკა კვიტაშვილს გავესაუბრეთ.
მამუკა კვიტაშვილი: “ადრე ხდებოდა ხელით აზომვები, ახლა ხდება ელექტრონული ვერსიების გაკეთება თანამედროვე ტექნოლოგიებით. აიზომა ეს ნაკვეთი, მოხდა აქ ზედდება. ეს ფაქტია, მაგრამ ორივე პატრონის უფლება დაცულია ორივე შემთხვევაში. რადგან ხელით აზომილი არ იჯდა ბაზაში, ამიტომ მისი დაფიქსირება მოხდა მას შემდეგ, რაც პატრონმა ააზომვინა ელექტრონულად და მოხდა ურთიერთგადაფარვა. ათასობით მიწის ნაკვეთია, ჩვენ ზეპირად ყველას ვერ გავითვალისწინებთ, მით უმეტეს ჩვენს დაუკითხავად შემოდის პიროვნება, მოაქვს აზომვითი ნახაზი. ეს დაარეგისტრირა სახელმწიფომ, გაიტანა აუქციონზე და მოხდა გაყიდვა. ჩვენთვის ეგ არ იყო ცნობილი”.
ამის შემდეგ ეკონომიკისა და ინფრასტრუქტურის განვითარების სამსახურის უფროსს გიორგი თოფურიას ვესაუბრეთ.
გიორგი თოფურია: _ ჩვენთან შემოვიდა განცხადებით ამ მიწის ნაკვეთის ყიდვით დაინტერესებული პიროვნება. შემდეგ ამ მიწის ნაკვეთზე შედგა აზომვითი ნახაზი, გაიგზავნა სამინისტროში და თანხმობის შედეგად გამოცხადდა აუქციონი. მიიღო ამ პიროვნებამ მონაწილეობა და მოიგო კიდეც.
– რამდენი ადამიანი მონაწილეობდა აუქციონში?
– მხოლოდ დაინტერესებული პირი, სხვა მყიდველი არ ყოფილა. ყველანაირი კანონიერების დაცვით შეიძინა.
– ეს მიწის ნაკვეთი რომ სხვისი საკუთრება იყო?
– ეს არსად აღარ ჩანდა უკვე. ეს უნდა სცოდნობა ეკონომიკის სამინისტროს. სამინისტროდან მოვიდა პასუხი, რომ ეს იყო ცარიელი მიწის ნაკვეთი და მუნიციპალიტეტმაც აუქციონი გამოაცხადა.
– როგორც არ უნდა იყოს, პირველი მესაკუთრის უფლებები დაირღვა და მოხდა კერძო საკუთრების გასხვისება მფლობელის თანხმობის გარეშე.
– მართალია. ამიტომ ყველანაირად ვეცდებით, მოვიკვლიოთ, რატომ ვერ ინახა, რომ ეს მიწა კერძო საკუთრება იყო და თუ კანონი მოგვცემს ამის საშუალებას, აუცილებლად აღვადგენთ ბალანსს. შევეცდებით, ურთიერთმოლაპარაკების საშუალებით მოვაგვაროთ აღნიშნული პრობლემა.
