მეწარმეები დახმარებას მედიისგან ელიან და აცხადებენ, რომ ამ დრომდე, ფინანსთა მინისტრის, ნოდარ ხადურის სახელზე გაგზავნილი ორ წერილზე პასუხი დღემდე არ მიუღიათ.
როგორც კომპანია “პეპსის” გენერალური დირექტორი, ლევან კასრაძე აცხადებს, ისინი დღეს საგანგებო რეჟიმში იმისათვის შეიკრიბნენ, რომ მიუხედავად არაერთგზის მცდელობისა, გაეზიარებინათ არგუმენტი ხელისუფლებისთვის და აეხსნათ, რომ აღნიშნული რეგულაცია ცალსახად უარყოფით შედეგებს მოუტანს მათ დარგს და ზოგადად, ქვეყნის ეკონომიკას, დღემდე რეაგირების გარეშე არიან: “ჩვენი ორი ოფიციალური წერილი, რომელიც ფინანასთა მინისტრის სახელზე გავაგზავნეთ გასული წლის დეკემბერში და ამ წლის თებერვლის დასაწყისში, უპასუხოდაა დატოვებული. ამიტომაც, ახლა გვსურს, თქვენ, მედიის წარმომადგენლებს და თქვენი დახმარებით საზოგადოებასაც გავაცნოთ ჩვენი არგუმენტები” _ განაცხადა კასრაძემ.
რაც შეეხება არგუმენტებს, როგორც მეწარმეები ამბობენ, საკმარისზე მეტი აქვთ:
ლევან ბაღდავაძე: (კომპანია “ბორჯომის” გენერალური დირექტორის მოადგილე) “2012 წლის 24 აპრილს, საქართველოს ფინანსთა მინისტრის №129 ბრძანების საფუძველზე, რომელიც წარმოადგენს ცვლილებას “გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ” საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის № 996 ბრძანებაში, განისაზღვრა არააქციზური საქონლის მარკირების სავალდებულო წესი. თავად ეს ცვლილება კი ეფუძნება საგადასახადო კოდექსის 1921 მუხლს, რომლის მიხედვითაც საქართველოს ფინანსთა მინისტრი უფლებამოსილია განსაზღვროს სავალდებულო მარკირებას დაქვემდებარებული არააქციზური საქონლის ნუსხა და მარკირების პირობები. აღნიშნული ბრძანების თანახმად, მატერიალური ან არამატერიალური ფორმით სავალდებულო მარკირებას ექვემდებარება არაალკოჰოლური სასმელები (მათ შორის, მინერალური და მტკნარი წყლები). სავალდებულო მარკირება ხორციელდება ბოთლის, ქილის ან კასრის გვერდზე, თავსახურზე ან ტარის ძირზე. ამასთან, შერჩეული პირის მიერ არააქციზური საქონლის სავალდებულო მარკირების ნომინალური ღირებულება განისაზღვრება: ა) არაალკოჰოლური სასმელისთვის (გარდა მინერალური და მტკნარი წყლისა) – 1000 ცალ ერთეულზე – 5,5 ევროს ეკვივალენტი ლარებში და ბ) მინერალური და მტკნარი წყლისათვის – 1000 ცალ ერთეულზე – 4,63 ევროს ეკვივალენტი ლარებში.
ელექტრონულ მარკირებას, საქართველოს სახელმწიფოსთან დადებული ექსკლუზიური ხელშეკრულების საფუძველზე, ახორციელებს შვეიცარული კომპანია SICPA, რომელსაც მოქმედი რეგულაციის ამოქმედების შემთხვევაში, არაალკოჰოლური სასმელის მწარმოებელი გადაუხდის მომსახურების საფასურს. თან, რაც ყველაზე დისკრიმინაციული, SICPA-თან გაფორმებულ ხელშეკრულებაში კი მარკირების სისტემის ამოქმედება მხოლოდ 8 მსხვილ კომპანიას ეხება.”
“სნოს” დირექტორი, დავით გიგაია ელექტრონული მარკირების უარყოფითი ეფექტებზე საუბრობს და აცხადებს, რომ ელექტრონული მარკირების სისტემის შემოღებას ცალსახად უარყოფითი ეკონომიკური და ფისკალური ეფექტი ექნება. ეს ყველა შემთვევაში იმოქმედებს პროდუქციის თვიღირებულებასა და შესაბამისად ფასზე.
“ჩვენი პროდუქცია უბრალოდ გაძვირდება, როგორც ადგილობრივი მომხმარებლისთვის, ასევე გაძვირდება მისი საექსპორტო ფასიც. მსგავსი ტიპის პროდუქციისთვის კი ფასების თუნდაც უმნიშვნელო ზრდა, მაშინვე იწვევს რეალიზაციის შემცირებას. ეს ექსპორტის მაჩვენებლის შემცირებასაც გამოიწვევს და საბოლო ჯამში გამოვა ისე, რომ კომპანიებს ნაკლები შემოსავალი გვექნება და ბიუჯეტშიც ნაკლებს შევიტანთ გადასახადების სახით. ანუ, ბიუჯეტს ფული მოაკლდება და თანხები წავა მხოლოდ შვეიცარიულ ფირმაში, რომელიც ამ ყველაფერს მოემსახურება. სახელმწიფოსთვის ეს კანონი როგორც მოკლევადიან, ასევე გრძელვადიან პერსპექტივაში არ უნდა იყოს მომგებიანი.” _ განაცხადა დავით გიგაიამ
კომპანია “კოკა-კოლას” აღმასრულებელი მენეჯერი, ვახტანგ ლაღიძე აცხადებს, რომ წინა ხელისუფლების ერთ-ერთი არგუმენტი მარკირების შემოღების დროს ფალსიფიკაციის წინააღმდეგ ბრძოლას უკავშირდებოდა, თუმცა, აქ ორი მომენტია აღსანიშნავი:
“პირველი ის, რომ გამყალბებლები მწარმოებლების, ფალსიფიცირებული წყლის, მინერალური ან გამაგრილებელი სასმელის ჩამოსხმისას მწარმოებლის ტარას იყენებენ თავსახურს იყენებენ. შესაბამისად ეს პროდუქცია უკვე მარკირებულია და ფალსიფიკატორის გამოვლენა, ფაქტობრივად, შეუძლებელია ამ სისტემის დახმარებით. მეორე საკითხია თავად ფალსიფიკაციის მასშტაბები ჩვენს ქვეყანაში. ჩვენი პოზიცია ასეთია და მგონია, რომ ჩვენი სფეროს წარმომადგენელი სხვა კომპანიებიც იგივეს დაადასტურებენ. რომ ფალსიფიკაციის მაჩვენებელი არ არის საგანგაშო და მაგალითად, უკანასკნელი 5 წლის განმავლობაში ჩვენ არ დაგვიფიქსირებია მეტ-ნაკლებად მასშტაბური შემთხვევა უალკოჰოლო სასმელის გაყალბებისა, რომელიც რაიმე სერიოზულ ზიანს მოგვაყენებდა ჩვენ და სხვა მწარმოებლებს.” _ განაცხადა ვახტანგ ლაღიძემ
“ნაბეღლავის” დირექტორის, ავთანდილ სვიმონიშვილის განცხადებით, ზოგადად აღრიცხვიანობა და მკაცრი ფინანსური კონტროლი, საგადასახადო ადმინისტრირებისთვის მნიშვნელოვანია და ამაზე არავინ კამათობს.
“რა თქმა უნდა, სახელმწიფოს უნდა ჰქონდეს ზუსტი მონაცემები და ყველაფერი ბოლომდე უნდა იყოს აღრიცხული. თუმცა, აქ მეთოდებზეა საუბარი. ჩვენ არ უნდა ვიხდიდეთ დამატებით იმაში თანხას, რომ სახელმწიფომ გაგვაკონტროლოს. თან არ უნდა ვუხდიდეთ იძულებითი წესით უცხოურ კომპანიას. აღრიცხვის წარმოება სახელმწიფოს პრობლემაა და მისი საქმე და არა ჩვენი, უალკოჰოლო სასმელების მწარმოებლების. თან აქ საკმაოდ სოლიდურ თანხებზეა საუბარი, რომელიც ჩვენ უნდა გადავიხადოთ, იმისათვის, რომ სახელმწიფომ გვაკონტროლოს. ამასთან, აღრიცხვის წარმოების უამრავი სხვა, გაცილებით უფრო მარტივი და იაფი საშუალება არსებობს,რომლის გამოყენებაც თავისუფლად შეიძლება დღეს საქართველოში და ჩვენ და დარწმუნებული ვარ სხვა მწარმოებლებიც, მზად არიან მხარი დაუჭირონ სახელმწიფოს სხვა სახის სისტემის დანერგვაში. ამასთან, აღრიცხვიანობის მოწესრიგების, მიზნით უკვე დაინერგა ელექტრონული ზედნადების და ა/ფ პროგრამა, რომელიც, წესით, უზრუნველყოფს სახელმწიფოს მხრიდან სრულფასოვან კონტროლს.” _ აცხადებს ავთანდილ სვიმონიშვილი.
ექსპერტების აზრით, მარკირების საკითხი შემოღებულ იქნა საკონსტიტუციო გარანტიის დარღვევით, ვინაიდან 2013 წლის ოქტომბრისთვის საქართველოში უნდა არსებობდეს მხოლოდ 5 სახის გადასახადი. ხოლო ახალი, მე-6 ტიპის გადასახადი – “არააქციზური საქონლის სავალდებულო მარკირება”, შემოღებული საგადასახადო კოდექსის “აქციზი”-ს კარით, სინამდვილეში წარმოადგენს ახალ გადასახადს. თუ აქციზური საქონლის მწარმოებლებისთვის ეს წინგადადგმული ნაბიჯია და ამცირებს მათ დანახარჯებს, უალკოჰოლო სასმელების წარმოების დროს, ეს დამატებითი გადასახადია, რადგან მარკირების საფასურზე გაწეული წლიური ხარჯი იქნება გაცილებით მეტი, ვიდრე მეწარმეების მიერ გადახდილი ზოგიერთი გადასახადის ჯამი.
რაც შეეხება მსოფლიო პრაქტიკას, უალკოჰოლო სასმელებზე ელექტრონული მარკირება არც წამყვან განვითარებულ, არც განვითარებად ქვეყნებში არ ხდება. არსებობს ცალკეული შემთხვევები და სულ რამდენიმე ქვეყანა აფრიკასა და ლათინურ ამერიკის ქვეყნებში, სადაც მსგავსი სისტემა ფუნქციონირებს. მაროკოს შემხთხვევაში, მაგალითად, ყველა ტიპის უალკოჰოლო სასმელს მაროკოს მეფე აწარმოებს და ელექტრონული მარკირების საშუალებით, უხეშად რომ ვთქვათ, თავის ჩამოსხმულ პროდუქციას ითვლის. სხვა ქვეყნებში, სხვა მეთოდებით ხდება აღრიცხვისა და კონტროლის წარმოება სახელმწიფოს მხრიდან, რაც არ არის ამ ზომის ხარჯებთან დაკავშირებული.
აღსანიშნავია ისიც, რომ ელექტრონული მარკირების ჩვენნაირი სისტემის შემოღება ალბანეთში დაბლოკა პრეზიდენტმა ვეტოს უფლების გამოყენები და იგივე ავსტრალიაში პარლამენტმა არ დაუჭირა მის შემოღებას მხარი.
მეწარმეების განცხადებით, ბოლოს, როდესაც ფინანსთა მინისტრმა ამ რეგულაციის გადავადებაზე გააკეთა განცხადება 24 დეკემბრის მთავრობის სხდომაზე, აღნიშნა, რომ მწარმოებლებსაც ჩართავდა მისი დახვეწის პროცესში.
“ჩვენ კვლავ გამოვთქვამთ მზადყოფნას, შევხვდეთ სამინისტროს წარმომადგენლებს, პირადად მინისტრს და დაწვრილებით გავაცნოთ ჩვენი პოზიცია და არგუმენტები. იმედს ვიტოვებთ, რომ მოლაპარაკებების გზით მივაღწევთ შეთანხმებას, რომელიც როგორც სახელმწიფოსთვის, ასევე ჩვენთვის და ჩვენი თანამშრომლებისთვის იქნება მისაღები.” _ აცხადებენ მეწარმეები და პასუხს ფინანსთა მინისტრისგან კვლავ ელიან.
