ასე იწყება “გურია ნიუსის” სახელზე მოსული კიდევ ერთი გამოხმაურება, რომელიც არჩილ კბილაშვილის ინტერვიუს მოყვა.
“გურია ნიუსში” გამოქვეყნებულ ინტერვიუს, რომელიც საქართველოს მთავარ პროკურორთან, არჩილ კბილაშვილთან ჩავწერეთ, (“რატომ რჩებიან პროკურატურაში ადეიშვილის პროკურორები _ არჩილ კბილაშვილის კომენტარი”) სოციალურ ქსელებსა და ჩვენს პირად მეილზე დიდი გამოხმაურება მოჰყვა. მათ შორის იმ ადამიანებისგან, რომლებიც თავიანთი საქმიანობით პირდაპირ კავშირში იყვნენ სამართალდამცავ ორგანოებთან.
მათთვის მიუღებელი აღმოჩნდა არჩილ კბილაშვილის ლოგიკა ადეიშვილის დროინდელი პროკურორების უწყებაში დატოვების შესახებ.
” მე ავიღე ასეთი სტანდარტი: შეცვლილი ყოფილიყო ყველა ხელმძღვანელი ცენტრალურ და შუალედურ დონეზე, რადგან ვთვლიდი, რომ ისინი იყვნენ იდეების გენერატორები იმ პრაქტიკისა და მანკიერი სამართალგანხორციელების პრინციპებისა, რაც კი ხდებოდა. იყო ეს წყაროები და შეიცვალა. ის ნაწილი, რომ პროკურატურაში ადამიანები ასრულებდნენ ამ დავალებებს, ამ სტანდარტის მიღმა აღმოჩნდნენ და მუშაობენ ჩვენთან, ოღონდ აქ მეორე სტანდარტი შემოვიტანე. თუ იქნება ინდივიდუალური საჩივარი, რომელიც მათ ამხელს იმაზე მეტ დარღვევაში, ვიდრე იყო დავალების შესრულება, ეს საკითხები განიხილება ინდივიდუალურად. ვფიქრობ, რომ ეს უფრო სამართლიანი მიდგომა იქნებოდა. წინააღმდეგ შემთხვევაში, ყველა ერთად, ოთხასამდე ადამიანი ხელაღებით უნდა გაგვეშვა და მთლიანად დაცლილიყო პროკურატურის სისტემა. ეს რთული იყო, ტექნიკურადაც რთული იყო. მთლიანად გამოიწვევდა საქმიანობის პარალიზებას და მეორე, არც მაინცდამაინც სამართლიანად მიმაჩნია.“ _ აცხადებდა არჩილ კბილაშვილი “გურია ნიუსისთვის” მიცემულ ინტერვიუში.
ამავე ინტერვიუში, მან განაცხადა, რომ თუკი იქნებოდა ინდივიდუალური საჩივრები რომელიმე პროკურორთან დაკავშირებით, მას ინდივიდუალურად განიხილავდნენ.
“გურია ნიუსი” კიდევ ერთ ინდივიდუალურ გამოხმაურებას აქვეყნებს, რომლის ავტორიც გახლავთ პატიმარ დავით რუსიშვილის დედა, თინა რუსიშვილი.
“როგორ უნდა შერჩეთ პროკურორებს: მიხეილ ჩხეიძეს, დავით ხიზანაიძეს და გიორგი კოკაიას ის დანაშაული, რაც მათ ჩაიდინეს 19 წლის დავით რუსიშვილის მიმართ? ამ ხალხს თუ შეიძლება ხალხი ვუწოდოთ, იმდენი ჩადენილი დანაშაული აქვთ, რომ მთელი ცხოვრება ვერ ჩამოირეცხავენ ამ სირცხვილს. მათ ჩადენილი აქვთ სისხლის სამართლის დანაშაული.
როგორ უნდა ეპატიოთ, ან რა მორალური უფლება აქვს ვინმეს, აპატიოს ის უამრავი სიცრუე რასაც მარტო დავით რუსიშვილი კი არა, უამრავი ახალგაზრდა შეეწირა?
რა პასუხს გასცემთ იმ ახალგაზრდებს, რომლებიც ახლაც კი ციხეებში ზიან და იტანჯებიან ამ მთავრობის პირობებშიც, როცა ეს უზნეო, ვითომდა პროკურორები თავისუფლად თარეშობენ, უფრო უარესი, დაწინაურებულებიც არიან.
არა, არავის არ აქვს უფლება ამ ხალხს აპატიოს თუნდაც ერთი ადამიანის დაღუპვა.
ესენი არიან ის პროკურორები, რომლებიც ძმის ლიკვიდაციით ემუქრებოდნენ ჩემს შვილს, შედიოდნენ ციხის საკანში, აიძულებდნენ თანამშრომლობას და პირდებოდნენ საზღვარგარეთ გაშვებას თუ მკვლელობას, რომელიც მას არ ჩაუდენია, აღიარებდა! მათ ცინიზმს საზღვარი არ ჰქონდა, ხელფასსაც კი ჰპირდებოდნენ. ამას აკეთებდნენ თქვენს მიერ “შეწყალებული” პროკურორები!
პირადად მე დამიბარეს პროკურატურაში და მთავაზობდნენ აღიარების სანაცვლოდ 7 წელს და მაძლევდნენ გარანტიებს, 3 წელიწადში გამოვიყვანთო (იქ იმყოფებოდნენ: ხიზანაიძე, ჩხეიძე და ჩემთან ერთად ადვოკატები: თეიმურაზ მაგრაქველიძე და ლოტბერტ კუპატაძე), შემდეგ თვითონ ხიზანაიძემ დამირეკა და მთხოვა ადვოკატების გარეშე მივსულიყავი მოსალაპარაკებლად (ზუსტად მაშინ დამიწყო ვაჭრობა კოკაიამ ). ხოლო როცა დარწმუნდნენ, რომ მე მათ წინადადებებს არ მივიღებდი, დამემუქრნენ, რომ 21 წელი ჩემს შვილს ციხეში ამოალპობდნენ, რაც ძალიან კარგად შეასრულეს. თავიანთი ინტერესების გამო გაწირეს დავით რუსიშვილი.
როგორ უნდა ეპატიოს პროკურორებს ხიზანაიძეს და ჩხეიძეს ქურდობა, რაც მათ გამომძიებელ თამარ გაგუასთან ერთად ჩაიდინეს, როცა მოიპარეს, ჩვენი დასაკითხ პირთა სია, რის გამოც უარი გვეთქვა სასამართლოზე ჩვენი მოწმეების გამოსვლაზე. მოწმეები, რომლებიც დ.რუსიშვილის სასარგებლოდ იძლეოდნენ ჩვენებებს, ღამის საათებში პროკურატურის თანამშრომლებმა დაკითხეს ახლიდან და ფსიქოლოგიური ზეწოლით ჩვენების შეცვლა აიძულეს!
ბატონო არჩილ, იმდენი დარღვევა მაქვს სათქმელი, რომ მთელი ტომი გამოვა. ამიტომ თქვენ თუ დაინტერესდებით ყველა მასალას მოგაწვდით, რათა ამ ვითომდა პროკურორებს აღარ ჰქონდეთ იმის საშუალება, რომ კიდევ მსგავსი დანაშაული ჩაიდინონ.” _ წერს თინა რუსიშვილი.
შეგახსენებთ, რომ საუბარია 2011 წლის 17 ოქტომბერს, რუსთაველის პროსპექტზე, დღისით, მზისით, მომხდარ საზარელ მკვლელობაზე. 23 წლის ზურაბ ტარყაშვილი უამრავი მოწმის თვალწინ მოკლეს. დანაშაულის ჩადენის მოტივი მაშინვე გაჟღერდა საინფორმაციო საშუალებებით:
განაჩენის მიხედვით, ზურაბ ტარყაშვილის მკვლელობის მიზეზი გახდა 2010 წლის მარტში მომხდარი 21 წლის სანდრო გოგბერაშვილის მკვლელობა გრიბოედოვის ქუჩაზე. ინციდენტში, რომელსაც ეს მკვლელობა მოჰყვა, სხვებთან ერთად მონაწილეობდა ზურაბ ტარყაშვილი, რომელიც ამ ინციდენტში მონაწილეობის გამო დააპატიმრეს და ხულიგნობის და იარაღის უკანონო ტარების მუხლით საპროცესო შეთანხმებით 2 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს. 1 წლის და 7 თვის შემდეგ, 2011 წლის ოქტომბრის დასაწყისში ტარყაშვილი ვადამდე გათავისუფლდა პატიმრობიდან და ათიოდე დღეში, 17 ოქტომბერს იგი რუსთაველზე სადისტურად იქნა მოკლული – 10 ტყვიიდან მას 5 ფეხებში აქვს მოხვედრილი, 2 – ტანზე და 3 – თავში.
მკვლელობაში ბრალდებულები იყვნენ 2 წლის წინ მოკლული სანდრო გოგბერაშვილის მამა ივერი გოგბერაშვილი, ვინმე ირაკლი აგლაძე (მაშინ ორივე მათგანი მიიმალა, ამჟამად სანდრო გოგბერაშვილი დაკავებულია) და 19 წლის დავით რუსიშვილი, რომელიც მკვლელობის მეორე დღეს საკუთარ სახლში დააპატიმრეს.
ამავე საქმეში ფიგურირებს ძველი თბილისის გამგებელი ნიკოლოზ (ნიკანორ) მელია, რომელსაც რუსიშვილები ცრუ მოწმეობაში ადანაშაულებენ და მთავარ პროკურატურაში მის წინააღმდეგაც შეიტანეს სარჩელი. რუსიშვილები აცხადებენ, რომ ამოცნობის პროცედურა თავიდან ბოლომდე გაყალბებული იყო.
“იძულებით და ზეწოლით მიაცემინეს დათოს აღიარებითი ჩვენება, დიდი ფსიქოლოგიური სტრესის ქვეშ, ძმის მკვლელობით ემუქრებოდნენ თუ აღიარებით ჩვენებას არ მისცემდა. შემდეგ, მთელი ღამე აზეპირებინეს თავიანთი ტექსტი, უთენია გამოიძახეს ადვოკატთა ასოციაციის წევრი – ადვოკატი ხათუნა ვაჭრიძე, რომელიც არც გასაუბრებია ჩემს შვილს, არ გაცნობია მასალებს და მისი საშუალებით დააკანონეს დ. რუსიშვილის აღიარება. და, აი ამ ყველაფრის შემდეგ, როცა ყველა საინფორმაციო საშუალებით აჩვენეს, ჩაატარეს ამოცნობა. ანუ ჯერ გააპიარეს და შემდეგ საღამოს ჩაატარეს ამოცნობა, სადაც ამომცნობები იყვნენ როგორც ოჯახის სიძე გ.გაზდელიანი, პოლიციელი გ.ბარათელი და აღსრულების ეროვნული ბიუროს უფროსი ნიკანორ მელია, რომლებმაც პირდაპირ იცრუეს და შეასრულეს პროკურატურის დავალება.
მელია ჩვენებაში ამბობს, მანქანის წინ ჩამირბინა და იმიტომაც მახსოვს სახეო, არადა პროკურატურის მიერ გადმოცემულ მასალებში ნათლად ჩანს, რომ მანქანის წინ არავის ჩაურბენია დ არც მანქანა გაუჩერებია. ექსპერტის მტკიცებით, მას არანაირად არ შეეძლო დაენახა და მითუმეტეს დაემახსოვრებინა სახე, რადგან ის მესამე ზოლში მოძრაობდა და თანაც მისთვის არავის არ ჩაურბენია” _ აცხადებს თინა რუსიშვილი.
დავით რუსიშვილის მიმართ 2012 წლის 15 ივნისს, თბილისის საქალაქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა კოლეგიის მოსამართლის ვაჟა ფუხაშვილის მიერ დადგენილი გამამტყუნებელი განაჩენით იგი ცნობილ იქნა დამნაშავედ ზურაბ ტარყაშვილის მკვლელობაში.
რუსიშვილის ოჯახის წევრები საქმის ხელახალ გამოძიებას ითხოვენ და პროკურატურას მიმართავენ.
